Titreye tireye, ellerimi yanıma koymuş bir şekilde denizi izleyerek ağlıyordum. Ne olduğunu ve ne olacağını bilmiyordum. Bildiğim tek şey korktuğumdu. Ben korkuyordum.. Arkamdan biri geldi ve yanıma oturdu. Başımı çevirdim. Buğra'ydı. Yağmur atıştırıyor ve ben salak gibi onun karşısında ağlıyordum. " Yağmur yağıyor Olric, ıslanıyor etraf. Ağlasak kimse anlamaz değil mi?" Ona baktım. Gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim ve başımı salladım. "Anlamaz efendimiz.." ____ İlk denemem. Umarım beğenirsiniz. Umarım güzel bir şeyler çıkarabilirim ortaya. İyi veya kötü yorum yapabilirsiniz. Ona göre kendimi geliştirebilirim.. :)