Denis ma dziewiętnaście lat, Oliwier trzydzieści osiem. Denis jest dosyć skrytym w sobie chłopakiem, który niepewnie stawia kroki w dorosłe życie, a Oliwier to niezwykle cyniczny, pewny siebie policjant ze skłonnościami narcystycznymi. Denis dorastał w kochającej rodzinie, dzieciństwo Oliwiera przypominało istny koszmar. Denis jest synem Marcela - Oliwier jego najlepszym przyjacielem. Oklepany do bólu motyw wielkiej miłości dwójki ludzi pochodzących z innych światów? Nic z tych rzeczy. Trupy, strzelaniny, skandale obyczajowe, nawiedzona ciotka, zły brat bliźniak czy pan menel Mietek spod monopolowego mieszają mniej lub bardziej świadomie w życiu głównych bohaterów, zmuszając ich tym samym do podejmowania nie zawsze przemyślanych decyzji, walki z samym sobą i uczestniczenia w niekoniecznie łatwym do przewidzenia splocie zdarzeń. ✅Francuski piesek to dwutomowa powieść: - FP1 pisany od lipca 2019 do maja 2020 (zakończony); - FP2 pisana od maja 2020 do maja 2022 (zakończony). ✅Historia może zawierać wulgaryzmy oraz sceny nieodpowiednie dla nieletnich.

❝ dalliance - ang. /ˈdæliəns/ - flirt, niezobowiązująca relacja ❞ Cameron Albright uważa, że nie potrzebuje w swoim życiu nic więcej oprócz głośnych imprez i niezobowiązujących nocy. Ku jego nieszczęściu w pewnym momencie zaczyna odczuwać rutynę, która zostaje nieoczekiwanie i bezczelnie przerwana przez zdarzenia, których nigdy się nie spodziewał. ♪ Praca otrzymała wyróżnienie w konkursie literackim „Wilcze Potyczki" ♪

[opowiadanie ma już swoje lata, dlatego proszę o dystans do zawartej treści] David w ramach przegranego zakładu ma udawać dziewczynę: nosić makijaż, rozmawiać jak kobieta, robić typowo "babskie" sprawy i "nieświadomie" podrywać innych mężczyzn. Udaje mu się nawet zatrudnić jako kelnerka w jednej z najbardziej znanych w okolicy restauracji. Wszystko jak na razie idzie jak po maśle, dopóki jeden z klientów nie zaprasza "kobiecego" Davida na randkę.

„Będziemy jak rodzina - tą samą krwią połączona. A nasza krew niczym struktura analogiczna - do tych samych celów stworzona. Byliśmy, jesteśmy, będziemy, z prochów powstaliśmy i w proch się obrócimy. W tej różanej herbacie zatopimy smutki, z talerzy zbierzemy ostatnie okruszki. Bo płynie w nas ta sama krew - żółta krew pompowana przez żółte serca. I, możesz mi wierzyć, choć inni jesteśmy, w jednym calu podobni - wszyscy chcemy umrzeć". Istnieje wiele rodzajów pomocy osobom chorym psychicznie - rozmowy z psychologiem, spotkania stowarzyszeń, leki antydepresyjne... Co, jeśli powstanie tajne bractwo, którego członkowie sami przeprowadzają swoje terapie? Pięciu chłopców, pięć dziewczyn. I ten nieszczęśliwy jedenasty element. Przepiękną okładkę wykonała @ValixySn Praca bierze udział w Turnieju Osobliwym 2020 organizowanym przez BractwoOS. Praca bierze udział w Skrzydlatych Oscarach organizowanych przez @z_skrzydlatej_ksiegi w kategoriach: najlepsze profile psychologiczne bohaterów, najlepiej opisana scena śmierci i najbardziej zaskakujący zwrot akcji.

Kida, a boy who is faced with bullying and loneliness, struggles through school and at home because he's gay. He gets no support from anyone around him, including his parents. However, Nowaki, a boy who is his complete opposite, comes to notice him and could completely change his life...

Jim. Jego życie, wraz z kierownicą, obróciło się o 180 stopni. Czy po wypadku wszystko wróci do normy? Nic bardziej mylnego. Czy wypadek otworzy mu oczy i czy zrozumie, na czym polegają zamiary jego najlepszego przyjaciela? Czas jest dla nas niezbyt litościwy, więc powinniśmy mówić, robić, kochać tak, jakby nie miało być jutra. To nie jest kolejna szczęśliwa historia. Jest to opowieść zawierająca pełen pakiet kontrowersji, kłamstw i tajemnic, które nigdy nie wyjdą na jaw. Tylko Ty się o nich dowiesz.

Śmierć Harry'ego Pottera niszczy całą nadzieję, ale czy warto wierzyć we wszystko co widzimy? --- Poprawiona wersja "Harry Potter i wężowy naszyjnik". Napisałam to, ponieważ nie byłam zadowolona ze swojego stylu pisania w tamtej książce. Niektóre sceny będą podobne, inne całkowicie zmienione. Dojdą nowe wątki i wyjaśnienia sytuacji, o których zapomniałam wspomnieć.

Harry Evans jest ponad przeciętnie inteligentnym chłopcem, który od najmłodszych lat nie miał łatwo. Z powodu swojej "odmienności" został wyrzutkiem wśród dzieci z sierocińca. Poprzez lata gnębienia w przytułku, stał się zgorzkniałym i ponurym chłopcem, który spotka wiele problemów w drodze do dorosłości. Miedzy innymi dziedzictwo, które odkryje dosyć późno. Jak na swoje nieszczęście, pewien Czarny pan zainteresuje się tym na pozór zwykłym chłopcem. Jakie poniesie to za sobą konsekwencje? Jak poradzi sobie z manipulacjami? Brak kanonu! Przepowiednia nie istnieje, James Potter żyje-ALE- nie jest ojcem Harry'ego, Regulus Black żyje, Lily Evans nie żyje, złota trójca nie istnieje! W tym fanfiku będą wątki gejowskie, ponieważ jestem zagorzałą yaoistką i tak chce. Jeżeli się komuś nie podoba, nie bardzo mnie to obchodzi i nie musi tego czytać. Zapraszam do dzielenia się swoimi opiniami, nie jestem doświadczona w pisaniu. Generalnie, to moje pierwsze coś, co tworzę. Jeżeli zauważycie jakiekolwiek błędy, proszę, poprawcie mnie. Gramatycznie i ortograficznie jestem dosyć kiepska, piszę tak, jak ładnie wygląda. Na dłuższą metę sprawdza się, ALE spokojnie! Mam swoją "betę"! p.s mogą być małe inspiracje "Gdy umiera dziś", które kocham na zabój, ale nigdy temu nie dorównam

Draco Malfoy? Pamiętam go. Ślizgon, ale tylko w teorii. Nie pasował do nich, był za słaby. Nazywali go też Śmierciożercą, ale tylko idioci, którzy go nie znali, czyli tak naprawdę cały świat. Znałam go trochę z innej strony. To oni wykorzystywali go i jego słabości. Był jedynie pionkiem w ich grze, marionetką podległą swym panom. Służył im, nawet myśląc, że występuje przeciw nim. Nie miał szans w tej nierównej walce. Pamiętam też jego rany po żyletce. Pamiętam nawet te chwile, w których zamykał drzwi, siadał na podłodze i płakał, pozwalając by łzy bezradności spływały po jego bladych policzkach. Pamiętam też jego ostatni uśmiech, gdy na mój widok lekko uniósł lewy kącik ust... Powtarzano mi, że najsłabsze ogniwa wygasają najszybciej. On był tego dowodem.

- To trochę jak wbijanie kolejnych leveli. Małe questy po drodze - kontynuował cicho, nie odrywając oczu od ekranu konsoli. Jego blond kosmyki nie miały kontaktu z wodą i szamponem od dawna. Koszulkę miał kilka rozmiarów za dużą i zasmarkaną. Nie wyglądał słodko. Wyglądał jak zepsuty, smutny nastolatek. - Plus sześćset za wyjście z domu, dwieście za wstanie z łóżka. Tysiąc za wypad z drużyną, trzysta pięćdziesiąt za zaliczony egzamin. - Granie przez za długi czas jest niezdrowe, wiesz o tym. Kenma tylko wzruszył delikatnie ramionami. Wciąż wciskając odpowiednie przyciski z chirurgiczną precyzją i skupieniem, wymamrotał tak cicho, że prawie niedosłyszalnie: - Wiesz, Kuroo, czasami po prostu marzę, żeby padł mi serwer. styczeń - maj 2019