Michael jest gnębiony w szkole, ponieważ ludzie dowiedzieli się o jego orientacji. A Luke go po prostu nienawidzi.

Gdzie Luke pyta przez piosenki, a Michael odpowiada przez małe, pogniecione liściki rzucone na dno szafki Hemmingsa. "[...] Pamiętaj: pytania zadawane przez piosenki, to najlepsze pytania. xx" Jednak, czy aby na pewno to wszystko nie sprawi większych problemów? Najwyższe miejsce w rankingu: #92

Short story o tym jak Mike ignoruje Luke'a. Nie wiem czemu, ani co mnie naszło na napisanie tego

» Kochanie, Ty palisz? » Czy palę? Palę okazyjnie papierosa, a ty spalasz moje serce każdego pieprzonego dnia. » Na pierwszy rzut oka jest to coś typowego, bo co nadzwyczajnego może się dziać w liceum? Oceniamy ludzi na podstawie kostiumów i masek, które nakładają na swoje twarze, sami grając w teatrze życia codziennego. Jednak niespodziewanie pojawiają się akty, których nie ma w scenariuszu, jakby zostały wyrwane z zupełnie innego spektaklu. Początek: 28.02.2016 Koniec: 11.11.2016 ©2016 by skymichael

"nie, nie przyniosę ci tej pieprzonej pizzy" "może najpierw powiedziałbyś cześć, kochanie?" © 2015 by hiorheyluh

„Wiesz co, West Hills? Przez ciebie zadaję sobie pytanie, dlaczego myślałem, że byłoby mi lepiej samemu". lub Luke zostaje wyrzucony z prywatnej szkoły i musi chodzić do publicznej, a Michael pracuje naprzeciwko, w pizzerii należącej do jego rodziców. © fivesecondsofsheeran

Mike stracił kolejną pracę. Chłopakowi nie uśmiecha się bycie utrzymanką swojej przyjaciółki, z którą dzieli niewielkie mieszkanie. W poszukiwaniu pracy udaje się na strony internetowe z ogłoszeniami. Znajduje idealną posadę dla siebie. Michael zostaje chłopczykiem do towarzystwa.

luke nie znosi crystal, ale michael ją kocha..a przynajmniej tak mu się wydaje. lub gdzie luke jest psychofanem sławnego muzyka i z całego serca nienawidzi jego dziewczyny.

Pewnego dnia budzik Michaela nie dzwoni. Przez ten mały incydent zmienia się większość rzeczy w jego życiu. Michael przejrzy w końcu na oczy, jak wielką rolę odgrywa czas w naszym życiu, jednak czy to wszystko uda się dzięki tylko jego zasłudze, czy może dzięki pewnemu, wysokiemu blondynowi o kojąco błękitnych oczach? Grafika na okładce należy do Henrika Evensena.