Ben bir Kan Avcısı'ydım. Kan için kanar, kan için kanatırdım. Tanrıçam için nefes alır, varisi olduğum Zanosrit Kardeşliği için yaşardım. Tahtım için kandırdım, çaldım, öldürdüm ve yok ettim. İntikam için, tanrılarımızın ve tanrıçalarımızın inançlarının lanetlendiği bu diyarın en büyük kâbuslarından biri oldum. Her şey uğradığım ihanete kadardı. Yükselmek için bir bedel ödedim, bir yemin ettim. Şimdi; ezeli düşmanımla müttefik olmak zorundaydım. Alcard Rhyvar Zaolyen. Ruhunda bir iblisle yaşayan tehlikeli, kurnaz bir Kara Savaşçı. Bir lider. Aşık olmaya başladığım adam. O da bir yemin etmişti. Kanım için inancına karşı gelmişti. Sakladığım sır, gizlediği yalanlar kaderlerimizi birbirine mühürlemişti. Yan yana bir savaşa yürüyorduk. Ama kader sizi bir kere düşman yazdıysa, tanrıların ve tanrıçaların oynadığı bir oyundaki canavarsanız; aşkınızı ve ruhunuzu ne kurtarabilirdi? *Yetişkin okurlar içindir. Cinsellik, şiddet ve bolca kan içerir.

*Yeni Versiyon* "...Terasın diğer kapısından üniformalı askerler girmeye başladığında diğerleri yanıma geldi. "Kıdemli Üsteğmen Yağız Karahan." dedi beyaz tenli adam..." "... Gözlerinin etkisinden çıkmak için hızlıca dudaklarımı yaladım ve gülümseyip elimi uzattım. "Başçavuş Evrim Vişne Özduman. Tanıştığıma memnun oldum komutanım."..." -Tüm kişi, kurul ve kuruluşlar hayal üründür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur. 17.05.22

Merve Aktaş tüm hayatını geride bırakıp İngiltere'ye geldiğinde sadece kariyerine odaklanmayı planlamıştı. Planları arasında asla tehlikeli ve gizemli bir yabancıyla birlikte olmak yoktu.. ta ki Tommy Moretti ile tanışana dek.

Yüzyıllar önce Caenumların ortaya çıkışı tüm dünya üzerinde bir şok etkisi yaratmıştı. Bu yeni insan türü kendine has güçleriyle ve uzun yaşam süreleriyle insanların dikkatini çekmiş ve kısa sürede bu yeni tür ile ilgilenmeye başlamışlardı. Zamanla insanların egemenliği altında yaşamaya başlayan caenumlar her ne kadar hükümet koruması altına alınmış olsalar da kaçırılmaya, sapkın ve meraklı kimseler tarafında acımasız deneylere maruz kalmaya başlarlar. İşte tamda böyle bir dünyaya açtı gözlerini. Uyandığı andan itibaren peşinde birilerinin olduğunu biliyordu. Bir şekilde bunu hissetmişti ama tek sorunu bu değildi. Kim olduğunu, nerede olduğunu ve gözlerini açtığı bu dünya ile ilgili hiçbir şey bilmiyordu. Tek bildiği şey kendinde bir problem olduğu ve tehlikenin de peşinden geldiği.

Söz konusu olan birini kaybetmek gibi ince bir ip olunca her an yıkıma hazır hale gelirdiniz. Kalbinizin bir parçasının daha kopup gittiği bir hiçliğe düşerdiniz ve orada sadece acı olurdu. Bir sevgiyi, bir güveni, düşündükçe sizi mutlu eden hatıraların huzurunu kaybederdiniz. Artık bilirdiniz ki sizin sevginiz hiç azalmayacak, ancak onların size gösterdiği sevgi bitti... Yaşadığınız süre boyunca kendinizde ve ruhunuzda bir şeyleri kaybederdiniz. Onlarla birlikte geçirdiğiniz o en güzel günlerin rüyasına yatıp, kâbuslarla kalkardınız Ve ben artık ne kaybettiğimi hatırlıyorum... Kimi kaybettiğimi... Benim yasım yeni başlıyordu...

Elif, aşkın üzerindeki gücünden korkuyordu. İnsanın gözünü kör eder derler ya, işte tam olarak bunu yaşıyor, kendini tanıyamıyordu. Yürüdüğü yolda aldığı yaraları sarmayı dahi başaramamışken Efe Kozan karşısına çıktığında, kaçmaktan başka çaresi olmadığını biliyordu. Ama Efe, kararlıydı. Elif'in tüm bahanelerini yok etmek, attığı tüm adımların kendisine çıktığından emin olmak için canla başla uğraşacaktı. Duygularına yenik düşen Elif arzularının esiri olduğunda, kendine bir yalanı sık sık söylemeye devam etti. Bunun adına aşk değildi. Kontrol daima kendi elindeydi.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

Kitap +18 içeriklidir ve yetişkinler içindir. ''Acı şekillendiricidir ve bir kadını savaşçıya dönüştürür. Yas ise kalpte bir yer açar ve sonsuza kadar orada oturur. Ama odaklanıldığında çok güçlü bir motivasyon olabilir. Üzüntü yok olur ve acı aksiyona dönüşür.'' ''Istırap en güçlü ruhları ortaya çıkarır; en büyük karakterler kurumuş yaralarla doludur.'' -Halil Cibran

Kitap +18 içeriklidir ve yetişkinler içindir. Ölümsüzlerin hâkim olduğu acımasız Avesta topraklarında, insanların çok fazla seçeneği yoktu. Ya açlık ve sefalet içinde yaşayacaklardı, ya da özgürlüklerinden vazgeçip köle olmak zorundalardı. Bu yeni dünya düzeninde genç bir kadın; hem hayatta kalmak için mücadele etmek zorundaydı, hem de nereden geldiğini ve kim olduğunu bulmalıydı. Henüz kimse fark etmese de insanlar için son bir ümit daha kalmıştı... ''Birbirimizden gece ve gündüz gibi farklıydık. Birimizin var olması için, diğerinin yok olması gerekiyordu.'' TANITIM VİDEOSU İÇİN İLK BÖLÜME BAKABİLİRSİNİZ OKUYACAK KİTABINIZ BOL OLSUN KEYİFLİ OKUMALAR...