Ava ma trzynaście lat i jest do szaleństwa zakochana w starszym chłopaku z osiedla. Ma jednak świadomość, że jest jeszcze za młoda na poważny związek i dlatego wymusza na chłopaku dziwną obietnicę. Luke musi przyrzec, że zaczeka na Avę, dopóki nie będzie na tyle dorosła, aby zostać jego dziewczyną.

Dla Jamesa wiele rzeczy było oczywistością. Przywództwo nad własnym stadem, zapewnienie rasie spokojnego życia oraz odpowiedzialność za najbliższych odzwierciedlały codzienność Alfy. Powoli tracił już nadzieję na znalezienie swojej przeznaczonej, lecz los obdarzył go wyjątkową niespodzianką. Nią. 》》 +18 《《

- Hej Keller. Dzisiaj śpiewasz. - Kurwa. Wściekłość zalała moje wnętrze. Łypnąłem niezbyt przyjaznym spojrzeniem na mojego rudowłosego kumpla. Dylan nie wyglądał na uszczęśliwionego. Greg i Ryder zawsze to jego wysyłali, żeby mnie ugłaskał. - Ten skurwiel znowu jest pijany? Czy naćpany? - Warknąłem wściekły na to co mnie czekało. Znowu miałem go udawać. Od lat ta sama przykra czynność. Farbowałem włosy na blond, rozjaśniałem zarost i ubierałem jego sceniczne ciuchy. Bo jakie kurwa miałem wyjście? Ten skurwiel może miał głos, może miał wygląd, ale był nieodpowiedzialnym gnojkiem. W każdym aspekcie swojego życia. Jakiś czas zdawało się nam, że wychodzi na prostą. Poznał cudowną dziewczynę, wydawał się być zakochany. Odstawił koncertowe laski, wytrzeźwiał, skończyło się sprzątanie po nim rzygowin, wieczne zmienianie pościeli i kąpanie jego zasmrodzonego cielska. Całe pierdolone cztery miesiące cieszyłem się wolnością od bycia niańką. Aż okazało się, że Ella jest w ciąży. Wtedy jego dawne ja wróciło ze zdwojoną siłą. - Naćpany? - Dylan westchnął, przeczesując wytatuowanymi palcami swoje nastroszone włosy. - Szczerze nie wiem. Zamknął się w kabinie. Gdy się dobijaliśmy, zabełkotał coś. Potem wrzasnął, żebyśmy spierdalali. Zapraszam na pierwszą część Sagi Rodzinny Kellerów. (18+) Wszystkie prawa zastrzeżone, nie zgadzam się na kopiowanie, ani dysponowanie zawartością, bez porozumienia ze mną.

Biegnę z plecakiem w dłoni. Uciekam od mężczyzny, którego kocham. Mężczyzny, który jest ojcem moich nienarodzonych dzieci. Przeciskam się przez kontrolę bezpieczeństwa, podaję bilet dziewczynie siedzącej przed wejściem do samolotu. Uśmiecha się do mnie. Sztucznie. Oddaję uśmiech i zabieram bilet z jej wyciągniętej dłoni, po czym biegnę do samolotu. To dziwne. Samolot jest pusty. Odwracam się i go widzę. Adrian Donati, mój mąż, miłość mojego życia. - Proszę, nie zatrzymuj się przeze mnie. - Mówi, wwiercając we mnie swoje szare oczy. Rozglądam się. W moim mózgu miga lampka z napisem UCIEKAJ. Ale nie mam jak. - Myślałaś, że uda ci się ode mnie uciec i zabrać ze sobą moje dzieci? - Mówi, wstając i zapinając swoją marynarkę. - One nie są twoje. Straciłeś do nich jakiekolwiek prawo w momencie, gdy zostawiłeś mnie przy ołtarzu. Teraz są tylko moje. - Mówię, tracąc siły. - Ah, mam do nich pełne prawo od dnia, kiedy moja sperma je stworzyła. I kotku, pamiętaj, że wciąż jesteś moją żoną. To nie jest koniec. - Powiedział, podchodząc do mnie. Zbyt blisko. Przyciąga mnie do siebie i układa głowę w zgięciu mojej szyi, a gdy mówi, jego usta ocierają się lekko o moją skórę. - Przestań ode mnie uciekać i wróć do domu. Narażasz swoje życie i dzieci. - Mówi, jakby to było takie łatwe. Savannah Greene. Porywcza dziewczyna, która na własne oczy widziała śmierć swoich adopcyjnych rodziców. Jedyne czego pragnie, to dobrej przyszłości dla swojego brata, Jacksona i uwolnienia się od swojej agresywnej ciotki, Marii. Adrian Donati. Władczy i kontrolujący mężczyzna. Jego wygląd sprawia, że kobiety padają przed nim na kolana. Dostaje to, czego chce, nie przebierając w środkach. A ponad wszystko kocha swoją firmę. Gdy ta dwójka spotyka się ze sobą, wybucha między nimi fala pożądania. Usta jednoczą się, łamią serca i przelatują bluźnierstwa.