Okyanusu bir çift gözde bulan bir kızdım ben. Hayatta ki tek gayesi korkmadan yaşamak isteyen kız, artık okyanusa açılmak istiyordu. Özgürlüğün ışığını görmüştü bir kere, vazgeçer miydi hiç mavilerden? Mavi geçmişti. Mert karanlıktı. Ateş... Ateş bugündü. Peki bu gözyaşları niçindi? Gökyüzü neden bu kadar uzaktı. Mutluluk neden bulunamıyordu...

Görme engelli bir iş adamı olan Alp Merih Demirhan, insanlardan uzakta izole bir yaşam sürmektedir. Kimseye açmadığı dünyasında tek başına ve yapayalnızdır. Ona rehberlik yapmak üzere evine yerleşen onun tam zıttı Ada Samyeli ile hayatı bütünüyle değişecektir. Ada, Alp'in tüm karanlığının aksine ışık saçan, hiç vazgeçmeyen ve hep kendi bildiğini okuyan bir kadındır. Yavaş yavaş Alp'in karanlık dünyasını bir mum ışığı misali aydınlatmaya kararlıdır. "Dünyadaki karanlıkların tümü bir küçük mum ışığını söndüremez."

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...