'Güçlünün daha güçlü olduğu, fakirin daha fakir olduğu çağdan sesleniyorum. Hoşunuza gitmedi mi? O zaman televizyonu açın. Bakın, orada her şey günlük güneşlik.' 80 kuşağından sıradan bir genç... Öykü Tan... Üniversiteden sonra ışıltılı bir yaşam hayal ederken; özel iş yerlerinden kapı dışarı edilmek, her atama döneminde boşu boşuna beklemek gibi rutin bir hayatı vardır. Evrene verdiği mesajlar bir sabah geri döner ve tüm hayatı değişir. Yetişkin kafasında lise sıralarına dönmüş bir ergen olarak farklı bir paralel evrende yeni nesile adapte olmaya çalışır. 'Biliyor musunuz, o günlere geri dönmek isterdim. Toplumsal ayrışmanın bu boyutlarda olmadığı döneme... Canlı bombaların, savaşların, karışıklıkların bu kadar yaygın olmadığı döneme... Tecavüzün bu kadar meşrulaşmadığı döneme... Ve kesinlikle müziğin daha iyi olduğu döneme!' Ruhumu satsam geçinebilir miydim acaba?

Sevgili Günlük, Moralim şu uyuştucu olayından beri çok bozuk. 2ne1 üyeleri beni neşelendirmeye beni ayakta tutmaya çalışıyorlar ama artık gücümün kalmadığını hissediyorum. Gerek netizenlerin yorumları gerek insanların bakışları beni kahr ediyor. Sana bu satırları yazarken bile ağlamamayı başaramıyorum.. Ben tam yazımı yazarken Chae odaya girdi beni yine ağlarken görünce bana sımsıkı sarıldı ve "Unni merak etme hepsi geçecek biz sana inanıyoruz n'olur kahr etme kendini. Hem YG appa çağırmış hadi gidelim" diyince Chae'ye beceriksiz bir gülümseme sundum ve kızlarla binaya girdik. Geldiğimizde içerde tüm YG ordaydı. Yerlerimize oturduk ve YG appa başladı "Çocuklar sizi aniden çağırdığım, üzgünüm ama uzun zamandır bir şey düşünüyorum. Son zamanlarda aile olarak çok zor zamanlar geçirdik artık bunları geride bırakıyoruz Aklımda herkes için yeni planlar var özellikle Bom,CL,G-d ve Seung Ri sizler çok yıprandınız ama artık geri dönüş zamanı. Unutmayın siz YG ailesindensizniz ve en iyisisiniz"