DİYARBAKIR/SUR «2016» Siz şimdi sanıyorsunuz ki her eline silah alıp, kamuflaj giyen asker oluyor. Yok aslanım. Öyle olmuyor işte o işler. Sen gel bir de Sur'da, Tel Aviv'de gör askeri. Gel benim elimde yanan namluları gör. Gel 5 bin derecelere çıkartmalarımı gör. Bak sen, nasıl eğitilmiş olduğumuzu bilmiyorsun. Neler yapacağımı bilmeden beni vasıfsız, vizyonsuz bir insan sayıyorsun. Değilim. Benim tek amacım ot gibi yaşamamak ve kendimi sürekli geliştirmek. Ve sen beni tek meziyeti silah kullanmak olan biri olarak göremezsin. Ben matematiği, rüzgarı ve dünyanın dönüşünü hesaplamaya kadar kullanıyorum, fiziği yanlızca e=mc2 olarak bilmiyorum bazıları gibi, ben fiziği mermimin havada kalış süresine kadar hesaplarken kullanıyorum, barutumu ayarlarken kimyanın tarihini tekrar yazıyorum, vurulduğumda ölmemek için turnikemi ben yapıyorum emin ol fizyolojime oldukça da hakimim. Ben 47 ayrı derse tabi tutuldum. 47 sini de en iyi şekilde geçip harp okulu birinciliğine oynadım. Kazandım da git bak kütükte Babamın adının altında adım yazıyor. Yan dal olarak Mekanik mühendisliği bile bitirdim. İç dış mekanikten de güzel anlarım. Getir bana bir silah bakarak dökeyim içindekileri. İngilizcem, bir ingilizin yanında konuştuğum zaman ben söylemeden ingiliz değil de Türk olduğumu anlamayacakları bir düzeyde. Sen şimdi gelip bana vizyonsuz diyemezsin. Sırf meskenim dağlar diye. Gel ben seni götüreyim Sur'a. Yoksa anlamayacaksın.

Bir kadın, bir çocuk, bir adam...

Ben kim miyim? Ben Türküm! Ben Askerim! Ben Asenayım! İmkansızı başaran, Ülkesiyle Atalarıyla gurur duyan bir Türk'üm. Bakışlarıyla düşmana korku salan, her adımında düşmanı tir tir titreten Türk'üm. Benim hikayem; ne bir yabancıyla başladı, ne de yolculukla. Benim hikayem; savaşla başladı, kanla başladı, öfkeyle başladı. Ben, Asena Bozkurt. Namı diğer Kızıl kurt. Eğer bu hikayeyi okuyorsan, duygularını kontrol etmeyi sakın unutma! 08.02.2021 - Başlangıç 23.06.2021 - Bitiş

Gizli kahramanların hikayesi.. Özel Tim Komutanı Merve Kendir !

Hani her 20 yaşında askere gidenler için ana kuzusu derler ya biz neyiz o zaman? Daha 14 yaşında hissettim ellerimde tüfeğin kara metal soğukluğunu. 14 yaşında ana hasreti ile ağlarken ordu malı ranzalarının mavi nevresimlerine sarıldım... Dışarıda yaşıtlarım her türlü itliği kovalarken, sözde ergenlik triplerine girip babalarının yüzüne çarparken kapıları... Ben sabaha kadar bölük komutanının kapısında esas duruşta nöbet tutuyordum baba hasreti ile... 14 yaşında düşünürsün ilk kez ciddi ciddi bir gün ölebileceğini... Hatta kendini boş verip yan yataktaki kan kardeşinin şehit haberini alırsam naparım diye düşünürsün ciddi ciddi. Ha işte biz o zaman büyümüşüz de bizim haberimiz olmamış. O yüzden hep 14 yaşında kalmışız...

Bir Subay nasıl yetişir.Aşık olursa neler yapabilir ve vatan sevgisi her şeyin üstesinde gelirse neleri göze alabilir.Anlatılan her şey gerçektir ve ilk ağızdan okumaktasınız. Okuyacaklarınız bile sizi yormaya yetecekken vatan uğruna bunları yaşayanları minnet duygusuyla düşünmeniz bizi mutlu etmeye yetecektir.Her şey vatan ve her şey milletimiz içindir.

Kar-altı Hayatlar *** Vatana meftun olmak, belki de kanda olan bir şeydi. Belki de; aşkın en güzellerinden biriydi. Şüphesiz bu millette ateş misali bu kandan vardı. Tüm kalplerde cayır cayır yandı. Belki de onlar vatanı 'aşk' kıldılar, onlarda vardı şüphesiz, Aşk'ı aşıladıklarında da vardı... *** Aralık 1914-Ocak1915 Sarıkamış'ın 101. yılı anısına.. Ruhunuz şâd olsun aziz şehitler! *** Bu hikaye herkese cazip gelmeyebilir, içinde aşk yok diye. Kesinlikle! Düşünmeyin öyle! Olur mu hiç aşk'sız hikaye, kitap. Tabii ki de aşk var, hem de dolu dolu. Buram buram aşk kokuyor, kokacak bu hikaye. Vatan, memleket, din, iman aşkı.. Küçücük yüreklerde kocaman sevdalar var bu hikayede. Bu vatan uğruna nelerden vazgeçildiğini, nelerin feda edildiğini, Can'dan yar'dan geçip, Anadan babadan geçip imandan vatandan geçilmediğini göreceğiz, hissedeceğiz... Var mısınız geçmişe gidip atalarımızın acılarını duymaya... Haydi! Sayfalara alalım o zaman...

"Kimsin sen ?"diye sorması ile ruhsuzca kıvrılmıştı dudaklarım yeniden...Gri boş bakışlarımı koyu kahvelerine diktim, başımı hafif sağ omzuma doğru bükmüş psikopat ruhumu dışa vuran bir ifade ile bakmaya başlamıştım ona... "Ben ölümün ayak sesleriyim komutan..Peki sen kimsin?"sesim bir fısıltıdan farksız çıkmıştı, fazlasıyla soğuk...

Yeri geldiğinde goygoycu yeri geldiğinde duygusal yeri geldiğinde ise aşkın yaşandığı bir askeri hikayeyi okumak istiyorsanız doğru adrestesiniz. Kahraman Timini size anlatmaktan gurur duyarım...

Spiritüel#1 Hiç bilmediği şehirde ilk görevini icra eden Lamia'nın başından geçen biraz komik,biraz hüzünlü hikayesi anlatılmaktadır.Çocuklara çok düşkün, işini özveriyle yapan kızımız ilk atandığı okulda başlar olaylar.Zamanla öğrencilerini tanır ve yaşadıkları sıkıntılara çözmeye adar kendini.Onun istediği çocukların gülmesi hep mutlu olmasıdır,başarır da lakin işler sandığı gibi gitmez ve ortalık fena halde karışır.İşte tamda bu esnada devreye Oğuz amir girer ve kader onları öyle bir yazgı ile birleştirecektir ki,her yaşadıkları olayla daha çok sevecek iki güzel yürek.Lamia dağ gibi heybetli Oğuza ilk aşkla yaslanacak, Oğuz ise kararmaya yüz tutmuş yüreğini tekrar aydınlatan yerlere göklere sığmayan sevdasıyla bağlanacak bu kalbi gibi güzel öğretmene...