Zaman taşının yanlış kullanımı sonucu avengersin yarısı bebeğe dönüşür eski bölümlerde klişe vardır yani takmayın ilk kitabım sonuçta Başlangıç tarihi; çıkmaz ayın perşembesi

''O gün, Jotunheim'dan aldığın tek şey o kutu değildi, değil mi?''

♤ Tabikede Loki'nin yine bir tuzağı var ne kadar o gözlerinin arkasında tatlı biri gibi görünsede o saf kötülüğe sahip bir Tanrı ♤

(biz kankayiz loki faniyiz ve bu bizim onla hikayemizdir..umarım seversiniz) ya loki'nin kalbinin buzları eriyecek sevgimle yada yanacak öfkemin ateşiyle

"Ne kadar kötü olabilirsin ki?" Diyerek viskimden bir yudum aldığımda, sorduğum sorunun ne kadar saçma olduğunu yeni anlıyordum. Sonuçta o kötülük tanrısı Loki idi.

Loki, ortaya atılmış korkunç bir suçun tek zanlısıydı ve onun yaptığına dair hiçbir kanıt olmasa da kötülükleriyle meşhur birine suç atmaktan kolay bir şey yoktu.

"...Genç kız elini boynundaki taşa götürdü taş buz kadar soğuktu ve parlıyordu birden gözünün önüne gelen adamla duraksadı genç kız. Bu oydu 6 yaşından beridir beklediği adam... emanetini boynunda taşıdığı adam... Birgün ne olursa olsun emanetini almaya geleceğine dair söz veren Yeşil gözlü tanrı..." Loki Laufeyson Fanfiction Marvel evreninde geçmektedir Hikayede Avengers karakterleride yer alır

Yalnızdı. En azından öyle zannediyordu. Thor filmi için rolü kapan Lillian hiç beklemediği biriyle karşılaşıyor. Lillian'ı eskiden beri tanıyan Tom, Lillian'daki büyük değişimi fark ediyor. Eskisi kadar neşeli ve hayat dolu olmayan Lillian'ı neyin bu kadar değiştirdiğini bulmaya çalışan Tom'un üstesinden geldiğini sandığı hisleri tekrar kalbini ele geçiriyor.

Sen yağmura binlerce şiir yazdın. Ama yağmur, yağmur olduğunun bile farkında değil. Gerçeği bu. Bu şekilde oluştu. Sen öyle olma. Senin gerçeğin, hayatın boyunca bir dram filmiydi. Bir dramın bir dramla çarpışmasıydı. Parçaların sana saplanmasıydı. Cam kırıkları. Sen öyle kırılma. Birini sevdin. Ve o gitti. Sana göre acı, bu. Sen öyle acıma. Bak, gökyüzünü terk etti güneş. Sen öyle yapma.