16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Kimine göre evrenin anahtarı, Kimine göre Tanrı'nın sayısı, Kimine göre kurtuluşumuzun tek çaresi. 137 sayısı, kelimenin tam anlamıyla bir muamma. Bilim insanlarının yüzyıllardır sırrını çözemediği ve üzerinde yüzlerce fikir üretilen, 1/137 İnce Ayar Sabiti üzerine kurgulanmış bu kısa, bilim kurgu hikayeyi okudukça seveceğinizi düşünüyorum. Okudukça sayıyı araştıracak ve araştırdıkça da hikayeyi daha çok seveceksiniz.

Sonra dilek fenerime fısıldadım "Kendi okyanusumu bulmak istiyorum." Ve onu gökyüzüne bıraktım, sonsuzluğa...

Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe... "Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

"Hayat Onların Yüzüne Hiç Gülmedi Oysa ki Onların Tek İstediği Sıcak Bir Yuva'idi" &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& Saplantılı Bir Müdür ve hayat akışını etkileyen bir serüm hayatlarını bir hapis olarak yaşıyan öğrenciler yaşanan olaylar karşısında hiç yapmadıkları şeyleri yapmakla zorundadırlar bakalım bu müdürü nasıl alt edeceklerdir... &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& "Bugün kanatlarını çırpan küçük bir kelebek haftalar sonra yıkıcı bir kasırgaya yol açabilir"

Genç kadın, yalnızlığın hüküm sürdüğü yoğun hayat temposunda bir gece hastane nöbetinden yorgun bedenini sürükleyerek evine döndüğünde kapısının önünde gizemli notlar bulana dek hayatını çizdiği kurallarıyla, disipliniyle yöneten, tuttuğunu koparan kontrollü bir insandı. Notların saplantılı bir hal almasıyla beraber hayatında güvendiği herkese şüpheyle yaklaşmaya başlamış, kendisiyle kedinin fareyle oynadığı gibi oynayan bu saplantılı insanı bulmaya karar vermişti. Ve Tuna KARTAL akıl almaz tesadüfleriyle hayatına paldır küldür girdiğinde işler kesinlikle rayından çıkmaya başladı, içini ısıtan sıcak kahve gözleriyle bu karizmatik adam kendisinden tamamen zıt olduğu, rahatlığıyla onu çılgına çevirdiği halde yıllardır bir kıpırtı dahi hissetmediği kalbini göğüs kafesinde tekletmişti. - Unuttuğu şey, adımları ne kadar sağlam basarsa bassın o geçmişini içinde saklayan yaralı bir ruhtan ibaretti, ılık bir meltemdi, rüzgardı. Ve hayat güzel olan her şeyi bir çırpıda mahvedebilecek kuvvetli bir fırtına. '' - (Mavi Gece hikayesindeki Tuna karakterinin kitabıdır.)

Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

TÜM BÖLÜMLERİYLE SİZLERLE TAMAMLANDI

" Ya çok yanlış zamanda karşılaştık ya da hiç karşılaşmaması gereken iki insandık... Hellöööö ! wattpad de okuyacak kitap bırakmayınca biz de kendi hikayemizi yazalım dedik. Umarım kütüphanenizde yer alırız. Ilgi odağimiz tek bir tür değil. Bunu okuyunca daha iyi anlarsınız. PA PA PA !!!