"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Mayıs Müge'si 2. Kitabıdır, ilkini okumadan başlamanız tavsiye edilmez. * 05*: Kendini kandırmaktan vazgeç 05*: Sen bir piçsin ve asla iyi bir insan olamazsın Tarık: Kimsin 05*: Kasırga 05*: Ve senin benden kaçabilmen için tek bir sığınağın bile yok Tarık: Dalga falan geçiyorsun herhalde? 05*: Uçkuruna düşkün pavyon yavşağı değil misin sen? Gayet de ciddiyim Tarık: Düzgün konuş lan 05*: Konuşmazsam ne olur it herif? Yolda gördüğün güzel kızları köpeklerine sattığın gibi satar mısın yoksa beni? Naparsın? Döver misin? Tarık: Yok sen cidden kaşınıyorsun, gelsene lan mekanıma. Gel de önce ben halledeyim işini sonra köpeklerime vereyim leşini, gel ulan 05*: Yere attığın o sigarayı ayağınla ezdiğin gibi ezeceğim beynini 05*: Kaldır ve çöpe at onu Tarık: Sen kimsin lan? Al, bir daha bastım oldu mu Tarık: Siktir git işine, yoksa yemin ederim bulurum seni ve dediklerimi harfiyen yaparım 05*: Bu son şansın Tarık. Ya onu alıp çöpe atarsın ya da işimi yaparım Tarık: Atmıyorum ulan ne bok yersen ye Tarık: Allah'ın manyağı Tarık: Gece gece sınanmak için mi gönderdiler lan seni bana? Parmağını silahın tetiğine yaklaştırdı. Bir yandan, ard arda atılan mesajlara bakarken diğer yandan nişan almaya çalışıyordu. Birkaç dakika sonra uzun namlulu silahın ucundan ateşlenen kurşun, bankta oturan adamın kafatasını delip geçmişti. Yerde ezik büzük şekilde duran sigara izmaritinin kana bulanışını izlemeyi es geçti ve olduğu yerden uzaklaşmaya başladı. * 270219 Cover @arriaq 🖤 Tüm Hakları Saklıdır!

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

0534*******: Bilim insanlarının araştırmalarına göre, 0534*******: Alkol almak bize bir şeyi unutturmuyormuş. 0534*******: Sadece aşırı alkolden dolayı beynimiz anıları saklama yeteneğini kaybediyormuş ve bu yüzden sabah kalktığımızda bir şey hatırlamıyor oluyormuşuz. 0534*******: Dün gece alkol alınırken ortalarda görünmüyordun, Mayıs. 0534*******: Alkol almadan yaptıklarını nasıl unutabildin? *Tüm Hakları Saklıdır* Cover @arriaq 🖤 220119*

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."