Anastazja jest miłośniczką teatru, morza i eleganckich spódnic. Może to właśnie dlatego wyjechała na studia do Gdańska? Aby słyszeć szum fal i... no właśnie, dźwięki gitary nocą, ale to już nie na własne życzenie. Mieszkanie w kamienicy oznacza nowych sąsiadów, a jednym z nich okazuje się niespełniony artysta, o zbyt kwiatowym imieniu, pracujący w sklepie muzycznym. Mówią, że pierwsze wrażenie jest ważne. Świat jest teatrem, a Noc kochanką wszystkich artystów. ••• okładka autorstwa cudownej @oneyellowbee trzymane z sentymentu, nie ze względu na artystyczny kunszt |_koklusz; kwiecień 2020|

Kilka kwiatów z zimnych łez zamarzniętych na policzkach. Kwiaty mrozu, które stopniały jak nasze uczucia. *Uwaga: opko zawiera wiele (i prawdopodobnie samo nim jest) błędów [w trakcie korekty]

ʙʏłᴀś ᴘʀᴏᴍʏᴋɪᴇᴍ, ᴋᴛóʀʏ ʀᴏᴢśᴡɪᴇᴛʟᴀł ᴍᴏᴊᴇ żʏᴄɪᴇ, ʀᴏᴢᴀʟɪᴏ. ɴɪɢᴅʏ ɴɪᴇ ʙʏłᴇᴍ ᴅᴏʙʀʏ ᴡ ᴘɪsᴀɴɪᴜ ʟɪsᴛóᴡ, ʟᴇᴄᴢ ᴅʟᴀ ᴄɪᴇʙɪᴇ ᴊᴇsᴛᴇᴍ ᴡ sᴛᴀɴɪᴇ ᴢʀᴏʙɪć ᴡsᴢʏsᴛᴋᴏ, ʜᴀʀᴄᴇʀᴋᴏ ᴍᴏᴊᴇɢᴏ żʏᴄɪᴀ.

❝Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę❞ Obaj malowaliśmy chodnik kradzioną kredą przy dźwiękach rocka, łamanych nadziei (kreda też się czasami łamała) i łez świata, które na koniec wszystko zmywały. Byliśmy cool, bo siedzieliśmy na krawężniku. ••• okładka autorstwa cudownej @_Neoli_ ¬ praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii Opowiadanie w konkursie literackim "Rozgrywki Poetów 2020" organizowanym przez @Stowarzyszenie_UP |_koklusz; lipiec 2020|

| floriana i garbiela łączyła relacja utkana z dziewięciuset dziewięćdziesięciu sześciu słów, lecz wciąż brakowało tam czterech najważniejszych | bowiem zawsze miał tylko słowa ©wiku start and end 05102019

Zbiór trzynastu krótkich, raczej niepowiązanych ze sobą tekstów, które nie zaliczają się ani do drabble, ani do prawomocnych oneshotów. Duża dawka ironii, symbolizmu i dziwactwa. Satyry. Interpretacja dowolna. Mimo wszystko nie brałabym tego za bardzo serio. Raczej z przymrużeniem oka. [ "Memento mori!" ] (2018)

❝Tylko że to są łzy istnienia. Takie łzy muszą się z człowieka ulotnić, bo inaczej zostawią po sobie szramy na duszy.❞ © drobnosc; 2020 Praca bierze udział w konkursie literackim "Rozgrywki poetów" organizowanym przez @Stowarzyszenie_UP.

Janek od zawsze uwielbiał skrzypce. Czuł, że między nim a tym instrumentem jest szczególna więź, której nie jest w stanie rozerwać nic - nawet demony przeszłości, które osaczają go wszędzie i sprawiają, że nie może o nich zapomnieć. Mury, które wybudował wokół siebie, nie pozwalają nikomu dostać się do jego małego świata - tego świata ze skrzypcami, muzyką klasyczną i rozgwieżdżonym niebem widzianym przez okno. I na pewno nie spodziewał się, ile jest w stanie zmienić pewien blondyn ze skrzypcami na ramieniu, który pewnego dnia pojawił się w oknie naprzeciwko. Opowiadanie jest odpowiedzią na akcję pn. „Kolorowe słowa" z inicjatywy grupy Piórowładni (@Piorowladni) na Facebooku (https://www.facebook.com/groups/685946204908306/)

krótka historia o przyjaźni podczas wojny © drobnosc; 2019

podobałeś mi się na tyle długo, że zakochałam się w twojej dziewczynie