Kendime mektup: Ben Ayça. ̶A̶d̶ı̶m̶ ̶b̶u̶ ̶m̶u̶ ̶g̶e̶r̶ç̶e̶k̶t̶e̶n̶ ̶ Anne ve babamın biricik kızı Ayça. ̶A̶n̶n̶e̶s̶i̶n̶i̶ ̶ö̶l̶d̶ü̶r̶e̶n̶ ̶A̶y̶ç̶a̶ ̶ Onların gurur kaynağı olan tek çocukları, benim. ̶G̶u̶r̶u̶r̶ ̶d̶u̶y̶a̶m̶a̶y̶a̶c̶a̶k̶l̶a̶r̶ı̶ ̶k̶a̶d̶a̶r̶ ̶s̶e̶v̶m̶i̶y̶o̶r̶l̶a̶r̶ ̶t̶e̶k̶ ̶ç̶o̶c̶u̶k̶l̶a̶r̶ı̶n̶ı̶,̶ ̶b̶e̶n̶i̶. Bir de dostlarım var tabi. ̶N̶e̶ ̶k̶a̶d̶a̶r̶ ̶d̶a̶ ̶s̶a̶m̶i̶m̶i̶(̶!̶)̶ ̶d̶o̶s̶t̶l̶a̶r̶ ̶a̶m̶a̶. Babamla pek yakın sayılmayız. ̶B̶e̶n̶i̶ ̶i̶l̶a̶c̶l̶a̶m̶a̶y̶a̶ ̶ç̶a̶l̶ı̶ş̶ı̶r̶k̶e̶n̶ ̶p̶e̶k̶ ̶y̶a̶k̶ı̶n̶ ̶o̶l̶a̶m̶a̶d̶ı̶ ̶b̶e̶n̶i̶m̶l̶e̶ Ayça'nın yeni bir okula başlamasıyla başlayan ve bir sürü hayata değinen genç kurgu.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Şunu öğrendim ki balıkların çoğu yaşlanınca ömürlerini boşuna geçirdiklerini söyleyip yakınırlar. Sürekli sızlanıp herkesten şikayet ederler. Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü? ❤

Herşey yeni okula başlamamla başlamişdi iyikide o okula gitmişdim ben ilk aşkimi orada bulmuşdum.

yeni hikaye

"Nefret etmeyi dene, daha mutlu olursun" Seven bir kız, henüz nefret etmeyi öğrenmemişti. Eziyet etti, direndi. Öldürdü, küllerinden yine doğdu. Belki nefret etmeyi denedi, ama daha çok aşık oldu kusurlarına. İhanet mi dediniz? En yakınından aldı büyük bir darbeyi Tek geçmişinden... İstemedi aşık olmak, düşünmezdi bile, geçmezdi aklının ucundan. Ama öyle bi baktı ki gözlerine... İntihar olduğunu bile bile ölmek istedi. "En sevdiğim oyuncağım" dedi adam "Ben senin oyuncağın değilim!" Dedi, ama onu asla demek istemiştim kalbi. Direniyor şuan... Ama o gün çok yakın. Teslim olma günü çok yakın.

"Kendin olmaya başladığın an, yaşamaya başladığın andır." Başlama tarihi: 25 Ağustos 2016 Bitiş tarihi: 3 Kasım 2019

Sevgilim olurmusun sevgilim?

Çarptığım çocuğu umursamadan yürüdüm Yağızı bulmam lazımdı. Biri kolumu tutunca ilkildim ve o tarafa döndüm. "Sen kimsin lan hoşt" dememle çocuk güldü. "Bana bak kızım bana bağıramaassın." "Bağırırım sen kimsinki hah panda suratlı." bana bakarak gülmeye devam etti. " Yalnız kadın panda pandalar tatlı olur unutma. " e bu bana da panda dedi yani ben tatlımıyım e heralde tatlıyım, tam bişey diycekken yanağımdan makas aldı ve gitti. ..............

Funda Ayten-Çete Kitabının Hayran Kurgusudur. Yeni taşındığı yer onun hayatını nasıl değiştirebilirdi? Peki ya yeni bir okul? Biraz sınırları zorlayalın... PEKİ YA BİR ÇETE???