Aşiret ağası ve iş insanı , kimseye hesap vermeden, etrafına sözünü bir defa söyleyerek yaptıran kendine güveni tam, burnu havada , genç adam İstanbul da yaşayan yüksek tahsilini yeni tamamlamış ve yaşadığı şehirden ayrılmayı kesinlikle istemeyen tesadüf eseri bir aşiretin şirketinde çalışmaya başlayan sakin, naif, biraz inatçı güzeller güzeli genç bir kız Yolları bir uçak seyahati ile, bir günde tamamen değişir. İki genç , birbirlerinden kaçmak için büyük bir çaba içinde olurlar, ikiside öyle zıt yaşama sahiptirler ki yaşadıkları durumu bir türlü kabul edemezler. Ama ikisininde vazgeçemediği iki uç nokta onları karşı karşıya getirir. Birbirlerine istemeden de olsa,boyun eğmek zorunda kalacaklardır. Hiç birşey tesadüf değildir, herşey olması gerektiği için yaşanır. Ateş ve Buz bu iki genci tamamlayan iki sözcük. AYAZ İCİN ZAMAN SUDE İÇİN MEKAN HİC BU KADAR FARKLI OLMAMIŞTI. Sürükleyici bir hikâye sizleri bekliyor...

"Hep böyle güzel mi ağlarsın?" dedi "Komik bir mesele varsa, bazen de gülerim."dedim Güldü. Arkasını dönüp karanlığa doğru yol almaya başladı. "Hey, nereye?" "Gülmesine sebep olmam gereken birileri var, beni bekliyorlar." Ben güldüm. O gitti. #1 Genelkurgu 🌸 18/10/2020 #1 Dram 🌸 12/01/2020

Gel bakalım, ateşle nasıl oynanır göstereyim. Gör bakalım ateş mi seni yakar sen mi ateşi? İki çocuk... İki farklı ülke... Bir kış günü aynı anda dünyaya geldiklerinde, ciğerlerine ilk nefesi de aynı anda çektiler. Birbirlerinden çok uzakta olsalar da, yaşayacakları acıları bilir gibi yine aynı anda ilk çığlıkları duyuldu. Birbirlerinin varlığını dahi bilmeden acı dolu çetin yıllar geçirdiler. Karşılaştıklarında ise; henüz farkında bile olmadıkları bir sarmalın içindelerdi. Bildiklerimiz bir damla, bilmediklerimizse bir okyanus

Biz seninle gidilmeyen şehrin, çıkılmayan yokuşlarında soluklandık. Ve hiç olmayan panjurlu bir evin hayalini üstümüze çatı yaptık. Yani anlayacağın adamım ,seninle bir yalanı yaşadık! *** Yol gitti, Eleine bitti; fakat mesafeler hiç tükenmedi. Kırılan kalbinin acısı arkasında, gelecek için umudu önünde yürüdü, yürüdü; fakat ne arkasındaki acı yoruldu, ne de çöldeki bir serap misali gelecek umuduna ulaşabildi... Eleine'in sevgisi bir gecede ölmüştü; fakat kalp kırıklığı tükenmek bilmiyordu. Ve özlem... Geride ailesini bırakmıştı. Anılar, dostluklar ve bir de yarım bir hikâye... Bir acı bin mutluluğa bedel sanıp kaçarken kavuşmanın hayali ızdırap verir olmuştu. Yine de pes etmedi kadın, yine de vazgeçmedi. Yeniden bir bütün yeniden bir tam olmadan dönmedi geriye. *** Kırılan kalbimin parçalarını toplayıp bir kutuya hapsettim, düştüm yollara. Ne var ki eksik bir yanım bir parçam yarım... Yoksa kaldı mı bir parçacık arkamda? Kim bilir belki de bulacağım diğer beni... Bir parçam arkamdan sızlanırken, hissediyorum diğer yarım bekliyor beni uzayıp giden yollarda...

"Tuhaf değil mi? Bir başkasının yüzüne bakarken sana aşık oldum." Gülümsedi, gözlerini okyanusa kaldırdı, "Biliyor musun? Casablanca filminin hiçbir sahnesi Casablanca'da çekilmemişti." ❖ Kum İnstagram hesabı için; http://instagram.com/kumhikayesi

KALABALIKLAR İÇİNDE YALNIZ DEĞİLDİR İNSAN; AMA RUHU... YALNIZDIR.

Hayat nasıl bir şeydir. Önce yıkar sonra toparlar... Sonra yine yıkar... Hayatta verdiği bir çok kayıptan sonra kendi kabuğuna çekilmiş bir kız. Ölmemiş fakat kendi için yaşamaktan vazgeçmiş... Çaresiz kaldığı bir anda ettiği bir dua Ebru'yu yeniden hayata döndürebilecek mi? Kendini kaderine bırakmış bu kız yeniden birine güvenebilecek mi? Zengin ve yakışıklı bir adam ilk defa bir kıza ilgi duyarsa ve karşılığını alamazsa, görmezden gelinirse ne kadar ısrar edebilir? Bir kızın etrafına ördüğü kalın duvarları nasıl yıkabilir? Onların hikâyesi bir dua ile başladı. Kader onları bir araya getirdi.

Sıradan geçen hayatım, bir gün yanlış bir numaradan gelen bir mesaj ile değişecekti. Bir mesaj, iki sevgili, bilinmeyen numara ve ben, belki de oldukça basit bir denklemdeydik. Ancak hiç bir şey umduğum veya düşündüğüm gibi olmadı. Yaşadığım her şey o gün gelen yanlış bir mesajda yazılan iki kelimede gizliydi. "Özledim sevgilim."