Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bir ailenin birleşme hikayesi. "Bir anlamı var mı?" Oraya bakarak konuşmam ile ne sorduğumu anlamıştı. "Evet, bana göre en özgür hayvan kelebekler. Bir gün ömrü var ve doya doya geçiriyorlar. Bana yaşamanın ne kadar güzel olduğunu anlatıyor kelebekler." Şaşkınca ona baktım. "Çok güzel bende öyle düşünüyorum. Peki kelebeklerin uykusunu biliyor musunuz?" Sadece kafasını salladı. "Sen o uykudasın dimi, gözlerin mavi kelebekleri kıskandıracak kadar güzelken, uyuduğun için farkedilmedin, öldü sanıyorlar seni dimi?" Sözleri ile şaşkınca ona baktım. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

ㅤㅤ Yaşadığı herşeye rağmen güçlü kalanlardandı o.Baba sevgisini abisinden gören, annesinin arkasında dağ gibi duruşu ile Güçlü kalandı Dilda Erbani. Sevdiği adamın evlenmesi ile kırık kalbi daha da paramparça olurken, evlendiği kadının çocukluk arkadaşı olması yakıyordu en çok canını. "Benden başkasına seni yar etmem" dedi adam...lakin unuttuğu bir şey vardı. Kendisi başkasına yar olmuş,sevdiği kadını öldürmüştü çoktan. "Aşkımdan ölsem gebersem bile ne kuma gelirim ne de senin gibi şeref yoksunu birinin kadını olurum" dedi kadın. Sevgisi ne kadar ağır basarsa bassın kendi gururunu, kendi hemcinsini kurtarmak için savaşmıştı ailesine karşı. ~ "Hayata dair umudum yok" dedi kadın. Yaşadığı hayatın ağırlığı yok etmişti umutlarını,hayallerini. Adamın ise yemini vardı kendisine.Kırık kalbi paramparça olmuş kadını kendi elleri ile iyileştirecek ona merhem olacaktı. "Umudun ben olurum, yeterki yanımda kal" dedi adam.. tek isteği yıllardır uzaktan sevdiği kadının yanında olması idi. Kadın kabul etti, abi bildiği adama eş olmayı. Kabul etti kaderine razı gelmeyi. Onun savaşı kendisineydi, onun savaşı kadınları ezenlereydi, onun savaşı bir kadını hor görendeydi. O Dilda Erbani'ydi...Eskiden sevdiği adama kuma gitmemek için abi bildiği adama eş olmayı kabul eden Kadın. ㅤㅤㅤKapak tasarımı ; @hayalliruzgarlar 23.02.2023'🦋🧡

⚠️ UYARI: Bu kitap yetişkin okurlar içindir. Yoğun +18 sahneler ve şiddet unsurları içerir. Üç ay bir insanı sadece uzaktan bakarak tanımak için çok mu kısaydı? Gülüşünü görmüştü, öfkesini, oburluğunu, kız arkadaşlarının yanındaki asilliğini, sevmediği birine bakarken kalkan sol kaşını, yalandan güldüğünde nasıl da çene kaslarını sıktığını, gözyaşlarını görmüştü. Evinin kapısının önünde hüngür hüngür ağladığını.. Sonra yanına gelen bir köpeğin başını okşayarak ona çantasındaki pet şişeden su içirmeye çalışırken kahkahalara boğulup da köpeği marketten aldığı sosisle ödüllendirdiğini.. Perşembe günleri modunun düşük olduğunu görmüştü, cuma günleri mutluluktan uçtuğunu, pazar günleri ise gün boyu neşeyle cıvıldadıktan sonra evine dönerken muhtemelen ertesi gün iş başı diye tüm cıvıltısının bir enkaz altında kalıp da huysuz bir kadına dönüştüğünü.. Giyim tarzındaki değişimleri, at kuyruğunun yüzünün muhteşem hatlarını ortaya çıkardığında çenesiyle boynunun birleştiği noktadaki minik siyah beni.. Deva'nın her stres olduğunda eliyle o beni yokladığını görmüştü... Tüm bunlar yetmez miydi?

"Kendime ait bir hayat kurmuşken sizi buna dahil etmeyeceğim."

KLASİK BİR GERÇEK AİLE/ABİ KİTABI (Küfür yok) Berbat bir hayat yaşayan İlgi başka bir kızla karıştığını öğrenirse ve tek kız olursa ne olur? (KİTAP FİNALDEN SONRA DÜZENLENECEKTİR)

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

18+, cinsellik ve argo vardır. "Gerçek ailemi bulmak için bu adaya geldim ama sana rastladım. Öyle güzel rastladım ki, ilk ailemi bulamadan ikinciyi bulduğumu hissettim." ••• Rosa Alamoğlu, babasının öz babası olmadığını anladığında annesinin memleketi olan adaya gider. Bir sürü yeni insanla tanışan Rosa, yabani, kaba ve gizemli bir adamla tanışır. Gerçek babasını aramaya çalışırken aynı zamanda bu adamla arasındaki mesafeyi korumak ve aralarındaki çekimi görmezden gelmek zorundadır.

Her şey Sare'nin gerçek ailesinin Adana'ya geldiğini öğrenmesi ile başlar. Gerçek ailesinden kaçarken çıkmaz sokağa giren Sare, abileri ile orada tanışır. Adana'dan Antalya'ya gitmek zorunda kalan Sare o hayata ayak uydurmak istemez. Tek istediği evine Adana'ya geri dönebilmektir. BAŞLANGIÇ: 01/06/2025 BİTİŞ: 06/09/2025

Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çekeceğini. O kim mi? O Savcı Berrak Özer yetenekli akıllı zeki ve güzel bir genç kız. Asi soğuk gaddar sadece vatanı için yaşayan genç bir Yüzbaşı. Yıllar önce yediği büyük darbeler aldığı büyük yaralar onu bu kadar soğuk ve duvarları olan genç bir adam yapar. Bu soğuk gaddar adam bir çift kahverengi göze yumuşar mı sizce? O Yüzbaşı Efe soyan. Vatan aşkı için yanıp tutuşan adam bir çift kahverengi göz için yanıp tutuşacak. Efe hayatının değiştiğini an ve an gözlerinin önünde şahit olacak. ☞☞ Başlama tarihi 23 Ocak 2021

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.