Zbiór cytatów z serialu o losach młodej pół-czarownicy. Okładka wykonana przeze mnie.

Ta książka powstała w celach humorystycznych i nie ma na celu nikogo urazić.

Preferencje z naszymi kochanymi idolami! 🎀💯 ━━━━ W SKŁAD WCHODZĄ: ↬ Alvaro Soler ↬ Tom Felton ↬ Noen Not ↬ Alan Walker ↬ Shawn Mendes ━━━━ NAJWYŻSZE RANKINGI: #8 w ibff #162 w shawnmendes ━━━━ ROZPOCZĘCIE KSIĄŻKI: 12 lutego 2020 ━━━━ ZAKOŃCZENIE KSIĄŻKI: 14 czerwca 2020

Mai Tinners urodziła się w Stanach, ale już od dawna mieszka w Polsce. Ma tu grupkę wiernych przyjaciół i żyje jak większość dziewiętnastolatek. Dotychczas uporządkowane życie Mai, zmienia się w dniu, w którym ginie jej współlokatorka. Dziewczyna zostaje obarczona darem, który zmienia jej życie w dosłowny koszmar. Za każdym razem gdy próbuje usnąć, przenosi się do miejsca, w którym wiele nieszczęśliwych dusz pragnie jej strachu. Jednak pośród tych wrogów i przerażających, martwych, piekielnych stworów znajduje kogoś, kto pomaga jej przetrwać i otacza swoją opieką. Zapraszam do śledzenia losów Mai w nietypowym romansie przyprawianym grozą.

" - Nie musisz mnie niańczyć. Burknęłam obrażona poprawiając się na łóżku. Adrien westchnął wlepiając wzrok w ekran telewizora gdzie nadal włączona była gra. - Wiem - zerknął na mnie - Ale, czego nie robi się dla takiego dzieciaka jak ty? Nienawidzę go. NIENAWIDZĘ!" Jak rozróżnić miłość od nienawiści? OSTRZEŻENIE ⚠ Opowiadanie może zawierać: ⭐Wulgarne słowa ⭐Sceny erotyczne Czytasz na własną odpowiedzialność.

[Wcześniej "Maybe love can soothe your pain"] Akcja dzieje się trzy lata po wydarzeniach przedstawionych w pierwszym sezonie "Miraculous: Les aventures de Ladybug et Chat Noir". "Papillon noir, Paris mystère..." - brzmią pierwsze słowa piosenki. Tak właśnie wygląda ukochane miasto Marinette Dupain-Cheng, gdy dziewczyna kończy osiemnaście lat. Wciąż jest Biedronką i wciąż ratuje niewinnych u boku Czarnego Kota, choć ich odwieczny nemesis - Władca Ciem - rośnie w siłę z roku na rok. Wszystko się zmienia. Paryż już nie jest taki sam jak dawniej; mrok nieustannie rozciąga się nad stolicą Francji, a jej mieszkańców ogarnia strach. Czy w obliczu nadchodzącej katastrofy Biedronka i Czarny Kot podołają swoim obowiązkom superbohaterów i obrońców miasta? Czy Marinette zrozumie, jak ważny jest dla niej młody mężczyzna, kryjący się za czarną maską? I co najważniejsze - co zrobić, gdy ukrywana przez lata tajemnica musi zostać ujawniona ze względu na zaistniałe okoliczności? Uwaga Treści dla dorosłych mogą pojawić się w późniejszych rozdziałach. Nie oznaczyłam jednak opowiadania na +18, bo z doświadczenia wiem, że nikt nigdy nie trzyma się podziałów wiekowych przy czytaniu fanfiction i będą tu zaglądać osoby młodsze. Ostrzegam jednak, że w późniejszych częściach pojawią się rozbudowane sceny erotyczne, więc jeśli ktoś nie preferuje czytania takich rzeczy, to nie radzę zaczynać. To taka drobna uwaga!

Marinette wyjeżdża na dwa lata do Anglii. Co się stanie gdy wróci? Czy dalej będzie coś czuła do Adriena? Co się wydarzyło w Wielkiej Brytanii, że Marinette aż tak się zmieniła? Fragment: - Mam tylko jeszcze jedno pytanie. Wtedy co wyjechałaś i nie utrzymywałaś ze mną kontaktu, to czy ty w ogóle chociaż raz o mnie pomyślałaś? - nie wiedziałam co powiedzieć. - Prawda jest taka, że ciągle o tobie myślałam Adrien. Przecież wiesz, że byłeś dla mnie ważny. Nigdy nie chciałam cię zostawiać, bo cię kochałam. - spojrzałam na chłopaka. W jego oczach ukazał się ból, a zaraz potem wściekłość. - Byłem dla ciebie ważny? - zaśmiał się sucho. - nie chciałaś mnie zostawiać? To dlaczego tydzień po twoim wyjeździe dotarło do mnie zdjęcie ciebie i niejakiego Christophera White'a? Na którym się całujecie?! - Na to nazwisko cała zesztywniałam. Przypomniałam sobie wszystko o czym nie chciałam pamiętać. - Prawda jest taka, że na początku byłem zdruzgotany, gdy wyjechałaś. A potem po tym zdjęciu cieszyłem się, że cię nie ma. Przynajmniej wiedziałem jaka naprawdę jesteś. - Jego słowa coraz bardziej mnie raniły. - I niestety wróciłaś. Tylko pytanie po co? UWAGA!!! Jak skończę drugą część, od razu biorę się za poprawę tego ff. Dajcie mu szansę, mimo tego niepasującego prologu. XOXO TPWK

Alya uchyliła drzwi i zajrzała do środka. Rozerzała się i szybko zamknęła je z powrotem. -O K**WA! -Aż tak źle? -Źle? Jest za**biście. Mulatka poprawiła włosy koleżance i wepchnęła ją do środka. Gdy Marinette zobaczyła swojego przyszłego męża nie wiedziała czy już umarła czy dopiero umrze. *** Ale wtopa. Powinienem kontrolować to co mówię. Przynajmniej na razie. A apropo dzieci to chciał bym mieć dwójkę. Ale jeszcze nie teraz. Nie zrobię tej satysfakcji moje mamie. *** Adrien wcale nie wrócił w lepszym humorze. Chyba nawet był jeszcze bardziej wkurzony. Wolałam się nie narażać i położyłam się spać, o ile leżenie z zamkniętymi oczami można nazwać spaniem. Po chwili rzucił się obok mnie. Odwróciłam się do niego plecami. Boje się, że coś mi zrobi. ~Losowe fragmenty opowieści ^^^^^^