"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Farklı milletlerin de bulunduğu mafya aileleri yıllardır kendi içlerinde anlaşmalı işler yapmaktadırlar. Bu işlerin sorunsuz ilerleyebilmesi için de kendi aralarında sistemler kurmuşlardır. Ailelerin, erkeklerini yıllarca eğitim için gönderdikleri karmaşık yapı da buna bir örnektir. Bir gelenek haline gelen bu anlaşmalı işlerde karşılıklı güveni sağlayan ise aileler arasında yapılan çıkar evlilikleridir. Bu yapıya dahil her aile eğer büyük bir ortaklık yapmak istiyorsa, kendi içindeki bireylerle evlenmeli ve böylece de güven sağlanmalıdır. 18 yaşına gelen Serçe de yıllarca, bu evliliklerden birinin kaderi olduğunu bilerek büyümüştür. Babası Adem Karavidar, Çakırbey ailesi ile büyük bir ortaklık imzalamak için masaya oturduğunda Çakırbeylerden Pars ile Karavidarlardan Serçe'nin evliliği masa üyelerince uygun görülmüştür. Ama bu evlilik kararına Pusat Mert Çakırbey'in itirazı engel olur. İş için Gürcistan'dan Trabzon'a gelen Çakırbey ailesi Karavidarlara konuk olur. O gün Serçe'yi ilk kez gören Pusat, anlamasa da Serçe'ye ilk görüşte âşık olur. Serçe'nin yaşı küçük olduğundan ona açılmayı ilk başta düşünmez ama onu kaybetme korkusu daha ağır bastığında masada verilen evlilik kararına itiraz eder. Serçe ile kendisinin evleneceğini, bunun için de ne gerekirse yapacağının sözünü verir.

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

(kaderinden kaçamazsın aksine kaçmaya çalıştıkça daha da içine çekilirsin...) Amed'in kurak topraklarında, çocukluğu bir dedenin kucağında son bulan, adı ölümün gölgesiyle mühürlenmiş bir adam: Cellat Bedirşah. Amerika'nın gökdelenleri arasında hukuk okuyup adalet aramış, ringlerde yumruklarıyla kendine bir dünya kurmuştu. Ama kader, onu dedesinin vasiyeti ve sekiz amcasının gölgesiyle geri çağırdı. O artık sadece bir hukukçu ya da bir boksör değil; Bedirşah aşiretinin pimi çekilmiş bombası, dedesinin intikam yeminiydi.Kendine bile acıması olmayan, kendi canını hiçe sayan bir adamın, düşmanına vereceği tek şey ölümdür. O, Bedirşahların namlusuna sürülmüş en tehlikeli mermi; o, geri dönüşü olmayan bir yıkım. Bir kafesin içinde zarafetiyle büyüyen, okuma yazmayı gizli saklı öğrenmiş, bakışlarında fırtınalar taşıyan bir kız: Güneş Güngörmez. Babası bir can almıştı, bedelini ise Güneş'in çocukluğuyla ödetmişlerdi. O, bu karanlık kan davasının ortasında doğan, kimsenin söndüremediği ama kimsenin de ısınmasına izin vermediği o asi ışıktı. Daha on sekizine bile girmeden, iki ailenin felaketi olmaya adaydı. Güneş, gözlerinde dehşetle o caniye baktı. "Sen bir katilsin!" diye bağırdı sesi titreyerek. "Manyaksın sen! Nasıl yaparsın bunu? İnsan canı almak o kadar kolay mı?" ​Cellat, ifadesiz yüzü ve zifiri karanlık gözleriyle ona yaklaştı. Sesi, toprağın altından geliyormuş kadar derinden ve soğuktu: ​"Boşuna yakarma küçük hanım! Bizim derdimiz senin o soysuz soyunla... Ben sizin ailenizin celladı olmaya geldim. Amedi Güngörmezlere dar etmeden ölmem bile!"

Ebeda Kader... Kader değişmez. İnsan ne kadar kaçarsa kaçsın, kader çoktan urganını boynuna geçirmiştir. Kadın kaderine karşı geldi. Adam kaderine sevdalandı. Kadın, öksüz bir yuvaya umut oldu. Adam ise kendi karanlığında bir ışık aradı. Kadın, Cennet-Cehennem Vadisi misali; içinde hem huzur hem fırtına saklı. Bir bakışı cennet kadar umut, bir susuşu cehennem kadar yakıcı. Adam, Zap Vadisi misali; sert, saklı ve derin... Sesi dağlardan dönen bir yankı gibi ağır, sükûtu dağ gölgesi gibi uzun, bakışı kayaları yaran su gibi kararlı. Bu, kaçtığı kaderin yolunu yine kaderine çıkaranların hikâyesi... ~~ 01.07.2025 🦂

Şafak yeni yeni sökerken Miraç küvette otururken bende onun kucağında oturuyordum.Burnum sert göğsüne yaslıyken göz yaşlarım usul usul akıyordu.Yine canımı yakmış bundan bir an bile tereddüt duymamıştı.Seslice burnumu çektiğimde içimde ki küçük kız bu acıya dayanamıyordu. "Biliyor musun?Evleneceğim adamın beni hep koruyacağını düşünürdüm." dediğimde sesimde hüznün buruk yankıları vardı. Göğsünün kasıldığını hissettiğimde çenesini başıma yaslamıştı. "Düşündüğüna adamı sikerim." dediğinde sesinde ki tehditi hissetmiştim. Bedenimi bedenine daha sert yasladığında ; "Senin için benden başka çıkış yolu yok güzelim.Girdiğin her yol bana ait." (Karakterler ve psikolojileri normal değildir.Ona göre okumanız rica edilir.Yazılanlar gerçekle hiçbir ilgisi yoktur.) •°•°•°•°•°•°•°•°•° 03.09.2023 #Nefret 1 18.11.2020 #Ağa içinde 1 #Soğuk içinde 1 #Öfke içinde 3 #Doğu içinde 2 #Aşiret içinde 5 #Töre içinde 15 #Berdel içinde 16 #Acı içinde 35

(+18) cinsellik, olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar içermektedir. Bir adım atmam gerek, O annesinin bulduğu kızla evlenmeden önce Kendimi göstermem gerek. Aramızda hiç aşılmayacak engeller olsa bile Bir adım atmam gerek. Sadece bir adım. Alin: Yardımına ihtiyacım var. Lütfen tek gel. Alin: konum* O küçük kızın büyüdüğünü gördüğünde, belki de her şey değişecekti... ••• Abimin arkadaşı kurgusudur. Bazı bölümler texting içerebilir. Keyifli okumalar.

"Bir cesede baktığının farkındasın değil mi?" Acı sesimden dökülürken elimdeki silah kolumun titremesiyle düşecek gibi olduğunda, ruhumun iskeleti kalbime sıkı sıkı sarıldı. Silah gürültüyle parmaklarımın arsından kayarken dizlerim şiddetli bir deprem gibi zangırdadı ve bir adım geriye düştüğümde, içimdeki depremden arda kalan o yıkık bina gibi baktım ona. Beni tutmak için uzanmak istediğinde elimi kaldırarak başımı iki yana salladım. "Ben seni öldüremem ki, Ben senin gibi katil değilim ki." Avuç içlerimi yüzüme bastırdım. Ayaklarıma bulaşan kan başımı iyece döndürdüğünde zifiri karanlık onun göz bebeklerinin içinde derinleşti. Kimse Canı Yanmadan, Can Yakmazdı. Baş Belası Bölüm 1: Zifiri

KİTAP FİNALDEN SONRA TAMAMEN DÜZENLENECEKTİR! (İlk kitabım olduğu için acemice yazılmış ve mantık hataları barındırabilir, daha sonradan değiştireceğim düzenleyeceğim yerler olacaktır.) ☀️ İki kalbi sonsuza dek mühürleyecek olan kan düğümü atıldığında, bu kararın karşısında duracak herkesin dili lâl olacaktı. Kahve gözlü adam, elini güneşe uzatmaya cesaret ettiğinde, kalbinde yanmaya başlayacak kor ateşten kaçamayacaktı. "Öyleyse, kendi ellerinle bana ölüm fermanını mı veriyorsun, Axin kızı?" "O ferman çok uzun bir zamandır senin ellerinde zaten, Veznedar." Günahların bedeli iki cana mal oldu. Biri ela gözlü kadın oldu, diğeri ise kahve gözlü adam. Evin'in beklenmeyeni Azer oldu. Azer'in bir haber olduğu ise Evin... 🔥 Dikkat!🔨 Bu hikaye tamamen hayal ürünü olup, gerçek kişi, yer veya olaylarla herhangi bir ilişkisi yoktur. Ayrıca, hikaye içerisinde küfür ve şiddet gibi unsurlar yer alabilir. Uygun olmayan içeriklere karşı hassas olan okuyucuların dikkatine sunulur. (Konu ve olay örgüsü tamamen bana aittir!) 🌪️-KAN DÜĞÜMÜ adına sahip ilk kurgudur-🌪️