''Sensin velet! Pislik, orangutan suratlı amele! Kimsin sen de beni buraya kapatma cüreti buluyorsun kendinde!? Hemen bırak kapıyı yoksa seni burada öldürürüm!'' sert çıkan sesimle beraber arkamı döndüğümde dibimde gördüm alevli gözleri. Yapmacık bir şekilde gülerken, ''Bu boylamı? Küçük aptal bir velet bana meydan okuyor... Acaba sana ne yapsam, okulda rezil etmek mi yok-'' Sözünü bitiremeden o pek kıymetli pantolonunu sıkıştıran şeye acımadan vurdum...

4 kız ve 4 erkek mafya çetesinin hikayesi....geresini okuyup öğreneceksiniz.

-Tamamlandı- Bilinmeyen Numara: Ne çok isterdim bir atkı olmayı, üşüdüğünde boynuna sarılmayı... Benimki de hayal işte... Bilinmeyen Numara: Ama vazgeçemiyorum Bilinmeyen Numara: Hayal kurmaktan da, sevmekten de vazgeçemiyorum