''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Bu gece bu evde ki son gecemdi. Jimin ile anılarımın olduğu evde son gecem... Birlikte yemek yaptığımız mutfakta son kez yemek yaptım. Birlikte fotoğraflarımızın olduğu duvarların önünden son kez geçtim. Birlikte uzandığımız ve Ji Min'in kulağıma şarkılar söylediği hamakta son kez uzandım. Didiştiğimiz koltukta son kez oturdum. Ve birbirimize sarılarak uyuduğumuz yatakta son kez ağlaya ağlaya uyudum. @albatenebris 'e ithaftır. 02.08.2017/

serseri Park Jimin'in devamıdır +18 kısımlar bulunuyor rahatsız olacaklar okumasın

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Dikkat smut vardır??

Neden?Zaten hayatı bu kadar kötüyken?Neden?Nereden çıkmıştı bu şimdi? Sevmediği,huyunu suyunu bilmediği,kendi kültüründen olmayan bi insan. Hatta daha hiç yüzünü bile görmedi. Korenin zenginlerinden Jeon Jungkook... Babası sırf parası için kızını resmen o adama satmıştı.SATMIŞTI!!!

Galiba ben karşı dairedeki çocuğa hiç düşünmeden aşık olmuşum. Kitap tasarımı Mavilc

-Artık seni istemiyorum. -Karnımdaki çocukla beni yanlız mı bırakacaksın artık çok geç. Herşey için.. Duyduğu şeyle kalakalmıştı. Sevindimi üzüldümü onu dahi anlayamamıştım. Başım o kadar dönüyorduki bi ara dengemi kaybettim gerisi karanlık.. Seviceğinize inanıyorum iyi okumalar♡♡ 27.10.2017