Şşş! Karanlığı dinledin mi hiç? Peki ya sessizliği gördün mü? Kayboldun mu göz kapaklarının arasında? Ezildin mi bir bulutun altında? Yıldızlar dokundu mu ellerine? Yazdın mı gözyaşlarınla derine ve en sessize? Şşt? Ben bulut oldum sana ve güneşin oldum belki karanlığına. Belki toprak kokusu belki de kırlangıç sesi oldum kulaklarına. Fakat ben en çok senin noktayı koydugun oldum. Her harfime ayrı ayrı noktam oldun. Ben seni çok sevdim sende beni çok sev.

Yaz aylarını atlatan ve üniversite yaşantısıyla yüzleşen Hazra çifti... Bir üniversite, bir çift ve yeni arkadaşlar. Hayat, onlar için yeterince zorlaşıyor. Ama onlar aradaki anlaşmazlıklara bile göğüs gerecek kadar güçlüler. Belki de değillerdir, kim bilir? Dengeler bozulurken ve Hazra çifti kendilerini bekleyen yeni hayata adımlar atarken, her anlarına eşlik etmeye ne dersiniz? "En çok da sen gittiğinde kırıldı kalbim, bir daha düzelmemek üzere." ~Sen Gitmeden Önce hikayesinin ikincisidir.~

.

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Hayat bazen süprizlerle doludur sözü belkide bugüne kadar hiç anlamlı olmamıştı. Ankara'nın en iyi üniversitelerinden biri olan Bilkent Üniversitesinde İç Mimarlık bölümü 3.sınıf öğrencisiydi. Ailesinin maddi durumu oldukça iyi olmasına rağmen mütevazi yaşamayı her zaman severdi. Okuduğu bölümü pek sevmezdi aslında ama burada edindiği dostluklar onu bu bölüme bağlamayı başarmıştı. Belkide kaderdi onu en çok istediği bölüm olan Hukuk Fakültesine geçişini engelleyen... 28 Eylül 2012 tarihinin hayatının dönüm noktası olacağından habersiz gitmişti okula...

DÜŞMÜŞ MELEK kitap oldu❣ Buradan ulaşabilirsiniz❤ http://www.herdemkitap.com/index.php?route=product%2Fproduct&product_id=375 Başına gelecekleri önceden öğrenebilseydin, ona yine de aşık olur muydun? "Karanlık ruhunun altındaki güzelliği görüyorum." "Biliyorum normal şeylerden hoşlanmıyorsun." "Hem ondan uzak durmak zorunda olduğumu biliyorum hem de ne kadar yakın hissettiğimi." 16 yaşına gelen Milena için artık hiçbir şey eskisi kadar kolay olmayacaktır. Girdiği bir yarışma sonucu grubunu belirleyerek yeni yaşamına uyum sağlamak zorundadır. Cadılar, Büyücüler, İblisler, Meleklerin olduğu bu yaşama uyum sağlayabilecek midir? Her şeyin ortasında aşık olmak ve birine bağlanmak kolay mıdır? Bu kişi ona zarar verse dahi. Ölüm ve yaşamın arasında gidip gelen bir hayat. " Beklemek cehennemdir , ama beklerim seni, iyi kötü demeden, suçlamadan keyfini." / Shakespeare Sonnet 58 #Wattys2015 İnteraftik Hikayeler Fantastik #12 ❌ Tüm hakları Milena'nın kanatlarında saklı.❌

KURBAN Biliyorum. küstüm hayata. yok olup gidiyorum. ölmek istiyorum ama onu bile beceremiyorum. neden boyleyim sanki? bende gülmek isterdim. mutlu olmak isterdim. beni seven bir ailem ve onlarca arkadasim olsun isterdim yapamadim, beceremedim. ne yaptiysam kendimi sevdiremedim. bu hikaye gerçek bir günlükten uyarlanmistir. hayatin sillesini doğduğu anda yiyen Nisa başedebilecek mi onca güçlükle? peki ya onu güçlendiren DEMI LOVATO olursa?

İnsanlık genlerde oluşan önlenemez bir mutasyon nedeniyle dört ülkeye ve dört kategoriye ayrılmıştır: Aquarium Firex Aura Earth Genlerdeki mutasyon insanların saç renklerini de etkilemiş ve her türün sembolü olmuştur. Fakat bu dört dünya devletinin bilmediği şey yeni bir türün, belki de eski insanoğlunun yeniden oluşmaya başladığıdır. Ailesi ile süper teknolojik bir sığınakta yaşayan ve bir su insanı olan Christopher sonunda yaşadığı kapalı hapishaneden kurtulacağını öğrenmiştir. Savaşı kazanmışlardır. Copyright © 2014 - All Rights Reserved

Aldatılmak hayal kurmaya engel miydi? Peki ya terk edilmek? Annesinin ölümünü izlemek ne kadar kötü yapabilirdi bir insanı? İkisi de zıt kutup gibiydiler. Ama onları birbirine çeken güçlü bir şey vardı. Deniz... Tesadüfen tanışmaları sonucunda hangisi diğerinin öğretmeni olacaktı? Üstelik ikisi de öğrenciyken. -İlk ders "Herkese hemen güvenme." Aptal kız.Daha ilk dersten kalmıştı...

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)