Sanırım ben bu cesareti annemden almışım ki bir sabah sessiz sedasız yeni hayatım için kaçıp gidiyorum tek fark annem arkasında ona muhtaç olan beni bırakıp gitti , ben ise bana zulüm eden adı baba olan birini bırakıp gidiyorum. İşte özgürüm , belim rahatça doğruluyor kamburum yok , ağlamak yok ... peki neden mutlu olmaktan bu kadar çok korkuyorum neden ?