Πόσο απέχουμε από το ύψιστο Αγαθόν; Τι σημαίνει "Αγαθόν" για τον καθένα μας; Και πόσο πόνο δεχόμαστε να υποστούμε για να το αποκτήσουμε, αν μας το επιτρέπει η Μοίρα; «Γιατί δε μίλησες νωρίτερα;» Ⅰ. ΚΝΕΦΑΣ (OVERTURE) "Είναι ωραία η θάλασσα, γιατί μ' εσένα μοιάζει..." Γιατί πονάει τόσο να σ' αγαπάνε; Ⅱ. ΟΝΑΡ (INTERMISSION) "Γίνε αστέρι... Γίνε το κύμα... Γίνε ο Ήλιος που γεννιέται πρωί... Γίνε για λίγο μαύρο σκοτάδι... Για να μπορεί της ψυχής μας το Φως να φανεί..." Γιατί πονάει τόσο ν' αγαπάς; Ⅲ. ΦΩΣ (CODA) "Θάλασσα πλατιά... Σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις..." Ο Ήλιος τυφλώνει, Ορφέα. "SUN//EATER" (2025) neraidoskonhh

Η Όλγα, μια νεαρή σχεδιάστρια μόδας και η κόρη ενός ισχυρού φαρμακοβιομήχανου, ζει μια ήρεμη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Όλα αλλάζουν το βράδυ μιας δεξίωσης, όταν ένα παρορμητικό φιλί με τον Σταύρο - έναν επικίνδυνα γοητευτικό Υπουργό και αδελφό του πρώην της - γίνεται φωτογραφία σε πρωτοσέλιδα. Μέσα σε μία νύχτα, η ιδιωτική της ζωή μετατρέπεται σε δημόσιο θέαμα. Και ενώ τα ΜΜΕ, η κοινωνία και η ίδια της η οικογένεια στρέφονται εναντίον της, η Όλγα θα πρέπει να αποφασίσει: θα μείνει δέσμια του σκανδάλου ή θα το μετατρέψει στην αρχή της δικής της αλήθειας;

×Όπου ο Βασιλιάς της αδιαφορίας αποφασίζει να ενδιαφερθεί για τη Βασίλισσα της αμηχανίας.× ×theme songs: looking too closely - fink & i was all over her - salvia palth× Η Ίρις είναι έτοιμη ν' αλλάξει τα πάντα για να ταιριάξει, ν' αρέσει και να είναι αποδεχτή απ' τους άλλους. Τον Ορφέα απ' την άλλη δεν τον αφορά να η αποδοχή των άλλων. Η Ίρις βάζει μπροστά τα 'πρέπει' ενώ ο Ορφέας τα 'θέλω'... Ποιός έχει δίκιο και ποιός άδικο; [Η περίληψη βρίσκεται στο κεφάλαιο με την ονομασία My Heaven, ελπίζω να σε δω ξανά!] Highest rank: #1 Στην Εφηβική Φαντασία #1 Στην Ρομαντική © All Rights Reserved. Don't copy the story. 🍫

Ο έρωτας έχει μια δύναμη ασύγκριτη με οτιδήποτε άλλο. Μια δύναμη που μπορεί να χαραχτεί μέσα σου και να μείνει εκεί για πάντα. Η Δόμνα και ο Ιάκωβος γνωρίζονται από όταν μπορούν να θυμηθούν τους εαυτούς τους, έγιναν αχώριστοι, ερωτεύτηκαν πριν καν καταλάβουν τι σημαίνει πραγματικά έρωτας και μπλέχτηκαν σε δίχτυα από τα οποία δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Τώρα, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη τους γνωριμία, δουλεύουν καθημερινά στον ίδιο χώρο, ισορροπώντας πάνω σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην φιλία, την συνεργασία, την συνήθεια και κάτι που δεν έσβησε ποτέ πραγματικά. Όλοι γύρω τους βλέπουν τα βλέμματα που κρατούν λίγο περισσότερο απ' όσο πρέπει, τα αγγίγματα που μοιάζουν τυχαία και την ένταση που γεμίζει τον χώρο κάθε φορά που βρίσκονται κοντά. Κανείς όμως δεν ξέρει πόσες φορές προσπάθησαν να τελειώσουν αυτό που τους κατέστρεφε και τους κρατούσε ζωντανούς ταυτόχρονα. Κανείς δεν ξέρει πόσες φορές δεν κατάφεραν να σωθούν από τα ίδια παλιά μοτίβα στα οποία πάντα γλιστρούσαν. Και, για άλλη μια φορά, ο ίδιος κύκλος άρχισε ξανά. Εκείνη να φεύγει. Εκείνος να μένει.

Ο Σταύρος Παλαιολόγου προκειμένου να κληρονομήσει την περιουσία που του αναλογεί είναι αναγκασμένος να παντρευτεί σύντομα . Γυναικάς, γοητευτικος, υπερόπτης , κοιτάζοντας μόνο την δικιά του ικανοποίηση . Όλες θέλουν να μπουν στο κρεβάτι του , αλλά σίγουρα δεν αφήνει καμία να μπει στην καρδιά του . Μέχρι που γνωρίζει την Ναντια Γεωργιάδη . Μια απλή σερβιτόρα που του πάει τις παραγγελίες είναι το τέλειο άτομο για γάμο . Σεμνή , σοβαρή , από χαμηλή τάξη, απεχθάνεται τους μισογύνηδες όπως είναι ο Σταύρος . Και όμως , λέει ναι . Η συμφωνία έκλεισε και οι νεόνυμφοι πρέπει να ερωτευτούν , τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου.. « Έρχεσαι στο σπίτι του νυν συζύγου σου και δεν θα περάσεις λίγο χρόνο στην κρεβατοκάμαρα του ;» Μιλούσε απόλυτα σοβαρά . Σήκωσε απαλά το χέρι κι έπιασε μια μπουκλα από τα μαλλιά μου . « Έλα κόψε τις βλακείες » είπα αμήχανα και κοίταξα άλλου . Ξαφνικά το χέρι του βρέθηκε στην πλάτη μου και με τράβηξε με δύναμη πάνω του . Τα κορμιά μας είχαν κολλήσει και η ανάσα μου έγινε ακανονιστη . Τον κοιτούσα τρομαγμένη . Ένιωθα την ζεστασιά του κορμιού του να με καίει .... ⚜️Τρίτη θέση στ

Ηλέκτρα: Η δυναμική Πειραιώτισσα και κόρη του ιδιοκτήτη του πολυτελούς ξενοδοχείου "Ποσειδώνιο". Για να αποδείξει την αξία της στον πατέρα της δουλεύει ως καμαριέρα. Ορέστης Πετρίδης: Ο γοητευτικός αλλά αλύγιστος προπονητής της Εθνικής Ομάδας Πόλο. Άνθρωπος της πειθαρχίας και των κανόνων με ένστικτο που του επιτρέπει να διαβάζει τους ανθρώπους όπως τους αθλητές του.

Η Έλλη, μια δυναμική ψυχολόγος. Ο Νεκτάριος, ο καλύτερος μηχανικός του νησιού. Δύο ψυχές που η μοίρα τους ανάγκασε να συναντηθούν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της παντέρμης Κρήτης , τον Ξερόκαμπο. Δύο άνθρωποι που η ζωή υπέγραψε την ιστορία τους , πριν την ζήσουν οι ίδιοι. Μυστικά και πάθος : δύο πρωταγωνιστές που υφαίνουν έναν δεσμό ανάμεσα σε μυαλό και λογική. Γιατί μερικές αγάπες δεν εμφανίζονται για να σε λυτρώσουν. Αλλά για να σε καταστρέψουν.

«Τι νομίζεις πως κάνεις;» της γρυλίζει και εκείνη τον κοιτάζει στα μάτια, λες και θα υποκύψει από το βλέμμα της. «Δεν θα σου κάνω ξανά την χάρη Μαυρίδη. Αυτή τη φορά παίζω με τους δικούς μου όρους» του μιλάει αργά και καθαρά σαν να θέλει να εμπεδώσει και η ίδια αυτά που του λέει [...] «Μωρό μου, δεν μπορείς να παίξεις με δικούς σου κανόνες σε ένα παιχνίδι που δεν σου ανήκει [...], δεν είμαι εγώ σαν τα αγοράκια που συναναστρέφεσαι. Παίρνω πάντα αυτό που θέλω» της τονίζει κοιτώντας την στα μάτια. Η γυαλάδα των ματιών του της δείχνει πως λέει την αλήθεια. Η φωνή του είναι βαριά όσο της ψιθυρίζει τα λόγια του. «Τώρα σαν καλό κορίτσι, στήσου στον νιπτήρα και κοίτα πως μπορεί να σε γαμήσει ένας άντρας» την φιλά χαμηλότερα και νιώθει πως θέλει να εκραγεί, αυτή η κοπέλα μπορεί να τον πεθάνει [...] Η Άννα τον κοιτάζει πονηρά μέσα από τον καθρέφτη πριν του μιλήσει. «Μαυρίδη... κοίτα με εδώ [...] Μου είχες πει πως δεν θα ξανά συνέβαινε τίποτα μεταξύ μας. Δεν ξέρω κανέναν άντρα που να μην κρατάει το λόγο του. Ή μήπως δεν είσαι τόσο άντρας τελικά και είσαι από εκείνα τα αγοράκια που κοροϊδεύεις;»

Μια Ελληνίδα exchange student σε αμερικανικό λύκειο. Ηλιάνα για τους γύρω της , Λίλι μόνο για όσους την ήξεραν πριν φύγει. Ζει σιωπηλά, σχεδόν αόρατα, σε μια χώρα που την κοιτά σαν κάτι εξωτικό, μα δεν την καταλαβαίνει. Δεν εξηγεί ποια είναι ούτε γιατί βρέθηκε τόσο μακριά. Κρατά τη γλώσσα της για τον εαυτό της, σαν φυλαχτό. Εύχεται μόνο να περάσει αυτή η χρονιά χωρίς παρατράγουδα. Να γυρίσει πίσω όπως ήρθε: ήσυχα. Όμως η ζωή δεν ακολουθεί σχέδια. Κι η αγάπη ,όπως πάντα, δεν φτάνει όταν τη ζητάς. Έρχεται όταν έχεις σταματήσει να την περιμένεις. Όταν έχεις μάθει να περπατάς μόνη, κι ανακαλύπτεις ξαφνικά πως κάποιος άλλος ταιριάζει τον βηματισμό του με τον δικό σου.