Kül kedisi olmak bana göre değil. Ben hayatımı değiştirmek için hiç tanımadığım, üzerimde güzel kıyafetler olmadan beni tanıyamayan bir salağa aşık olduğumu sanıp onunla evlenmem. Adam prens olsa bile. Bu güçlü bir kadının yeniden doğuş hikayesi. Yeniden doğuş ve hayatı, aşkı, arkadaşlığı anlayış hikayesi. Hikayem bütün güçlü kadınlara armağan olsun...

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bu hayatta başarıya, başarısızlığa , mutluluğa, mutsuzluğa tüm duygulara siper olmuştu tüm benliğim; yaşamadığım ve kendimden kaçtığım, korkularıma yenik düştüğüm için asla nasıl bir duygu olduğunu bilmediğim aşk ise sadece uzak olan oydu. Ben nam-ı diğer Maria aşkı hiç tatmamış biri olarak kendimi tanımadığım, bir yabancının duygularına kapılmış olarak buldum. Bunca yıl köşe bucak kaçtığım duyguların hezeyanına uğradım. Kaçtığımı sanırken aslında ben ona tamamıyla tutulmuştum. ..... Fiziksel acının zamanla geçtiğini yıllardan geriye sadece birkaç sıyrık kaldığını hayat bana kafama vurarak öğretti ancak öğrenmediğim çok şey vardı mesela bedensel ağrıları bir kenara bıraktıracak ruh ağrılarımın olduğu anda anlayamaya başladım. Zaman benden çok şey alıp götürdüğünde artık geriye benden bir şey kalmamıştı. Onu göresiye kadar bundan o kadar emindim ki yanıldığımı işte o an anladım o beyaz gelincik gibi gözleri gördüğümde; bazen peşin hükümlü olmamak gerektiğini, hayatın bize verdiklerinin kıymetini ve anı yaşamanın ne kadar önemli olduğunu bana anlatan kadın hayatımın dönüm noktası bana göreyse dünün noktası bugünün ve yarınlarımızın bitmeyen cümleleri.

En değerlisini kaybetmiş bir genç kızın öğrenilmiş çaresizliği ruhundaki en derin boşluklardan biridir. Derin boşluk ve yaralar ile dolu bir yaşamın ortasına ne kadar daha dert aşılanabilir ki? ****************************************** "Armina. Imm güzel bir isme sahipmişsiniz" diye bir cümle duyunca yavaş baş hareketi ile sesin geldiği yöne omzumu yönlendirdim.Yine onunla karşı karşıya geldiğim için yüzüne çevirdim bakışlarımı direk ve kendini beğenmiş tavrına karşı yüzümü buruşturdum ve o alışagelmiş göz devirme hareketimi yaptım. Cevap vermediğimi anlayınca: "Yardımınızdan dolayı teşekkür ederim" dedim ve geldiğim yönün tersine büyük adımlar attım o sırada ise içimden 'Pedagog Ruhlu Manyak 'diye geçirdim. Sonra attığım adımın boşluğa düştüğünü fark etmem uzun sürmedi. Tabi ya kolumun koparılmışcasına çekilmesinden dolayı ileri doğru gidemiyorum. Bunu anlayınca sinirli bakışlarımı karşımda ki genç adama çevirdim.