"Ve unutma Zümrüt; tüm çiçekler yavaş yavaş, kırmızı güller çabuk solar." *** 1980 yılının Mayıs ayında, Dilektaşı Mahallesi'ndeki aylardır boş olan daireye genç bir adam taşındı. Tek başınaydı, bir karısı veya çocukları yoktu. Kimseyle konuşmazdı ve soğuk çehresi, tenindeki yanığa benzer farklı renkte izleri, şüpheli hareketleri nedeniyle kimsenin de onunla konuşmaya niyeti pek yoktu. Mahalleli, bu suskun ve gizemli adamın dönemin şartlarını da göz önünde bulundurarak bir Amerikan ajanı olduğuna karar vermişti ve adama kendi aralarında 'Dilsiz Ajan' diye sesleniyorlardı. Zümrüt Ayten Özsoy ise henüz yirmisine yeni basmıştı. Altı çocuklu bir ailenin ikinci çocuğuydu. Hayat hakkında bilgisi bu aileyle ve bu mahalleyle sınırlıydı. Liseyi yarıda bırakmak zorunda kalmıştı, hayata en büyük kızgınlığı da buydu. Hayallerini baltalayan şey yoksulluk ve yoksulluğunun sebebi ise başlarındaki sorumsuz babalarıydı. Çoğunlukla bu kalabalık mahallenin cıvıltısında ömrünün çürüyeceğini ve ailesine rağmen yapayalnız öleceğini düşünürdü. Onun için hayat, ışıltılı bir oyun sahnesiydi ve bu sahne, akşam babası eve geldikten sonra perdelerini kapatarak karanlığa bürünürdü. Ve bir gün Dilsiz Ajan nihayet konuştu. Zümrüt Ayten Özsoy ise hayallerine çok yakın olduğunun henüz farkında değildi. (30.03.2021)

|Tamamlandı| Anıl: Başka ne biliyorsun? Anonim: Sandiviçlerinin kenarlarını hep kestiğini ve ortasını yediğini, Anonim: Gömleklerinin düğmelerini asla ilk seferde doğru ilikleyemediğini, Anonim: Üzümlü kek mideni bulandırdığı halde, biri ikram ettiğinde asla geri çevirmediğini, Anonim: Evinizdeki bir odanın senin isteğin üzerine kütüphaneye çevrildiğini ve senin, antrenmanların dışında kalan zamanının çoğunu orada geçirdiğini... Anıl: Bu kadar yeter! Anıl: Şimdi hemen söyle, Anıl: Kimsin sen? Anonim: Seni çok seven... Anonim: Birisi.

Bir askerle bir doktorun aşkı Melisa yeni mezun olmuş bir doktor Barış kendini vatanına adyan bayrağına aşık bir asker Beş metre kala gözlerim kararmaya başladı. Bir anda kendimi yerde buldum. Bilincim yarı açık yarı kapanık tı kalkacak gücüm yoktu kalkamıyorum 10 15 dk sonra bir beni tutup sırt Üstü çevirip elini boynuma götürürdü buz gibi eleri vardı. Birden boynundan tutup sıkmaya başladım. Gözlerimi açtığımda güzel bir kız vardı elimi gevşetim Asker olmak nedir diye düşündüz mü hiç? Asker olmak aşık olamktır bir bayrağa aşık olmaktır bir karış toprağa aşık olmaktır vatanına. Bazen vaz geçebilmektir yardan anadan babadan evladından. Ailenin en güzel günlerini kaçınmaktır bir görevdesindir o gün çouğun doğum gününü kaçırrsın .Kardeşinin en güzel anında senin başının üstüden kurşunlar geçmesidir asker olmak .Asker olmak ölümle burun buruna olmak demek her an her dakika bir kurşunun seni bulabileceğini bilmen demektir asker olmak . Asker olmak herkezin harcı değildir gerçektende âşık olanlar asker olabilr

Her şeyimi sana kaptırdım Aslan. İlk öfkemi, ilk nefretimi, ilk gülüşümü ilk kahkahamı, ilk ağlayışımı ve ilk sevişimi. En sonunda kendimide sana kaptırdım. Sende doğdum ve seninle gözlerimi açtım. Sende büyüdüm, sende sevildim. Zamanı geriye sarabilsem yine sende kalmak isterdim. Oyun Bitti Serisinin 4.kitabı. Ocak - 2019