«Η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε» - Καρυωτάκης Εδώ θα βρείτε κάποια από τα αγαπημένα μου ποιήματα διαφόρων συγγραφέων, Ελλήνων και ξένων.Ελπίζω να σας αρέσουν. ❤️

ΑΠΑΝΤΑ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ -ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ

ΧΟ ΤΣΙ ΜΙΝΧ (1892-1969) Έστω καί με σφιχτά δεμένα Πόδια καί χέρια, Ακούω τα πουλιά παντού Ρουφώ των λουλουδιών τ'αρώματα. Ακούω κι οσφραίνομαι. Ποιός θα μπορούσε να μ'απαγορέψει Την ευτυχία αυτη;; Που κάνει την πορεία λιγότερο πικρή Τον άνθρωπο πιό λίγο μόνο; (Ρίτα Μπούμη Παπά)

Μια συλλογη απο τα αγαπημενα μου εργα ελληνων ποιητων.Απο τον Σεφερη και τον Ριτσο ως τον Παυλοπουλο και τον Σαχτουρη,ποιηματα διαφορετικων εποχων,θεματων και επιρροων.

Βορειο Αμερικανός συγγραφέας... Γιατι ο Θεός,ο Θεός μας είναι ένας ιπποτικός εχθρός που παιζει πίσω απ'το προκάλυμμα. Αγάπησα το Θεό από καρδιάς σαν ένα παιδί που αναζητα στήθη για ν'αναπαυθεί. Αγάπησα το Θεό μου όπως μιά κόρη αγαπά τον άντρα-αλλοίμονο αυτό είναι καλύτερο. Ν'αγαπάς το Θεό σου σαν ένα ιπποτικό εχθρό που παίζει πίσω απ'το προκάλυμμα. Να αγαπάς το Θεό σου καθώς ανταμώνουν οι νυχτερινοί άνεμοι πέρα απ' το χλωμό Αρκτούρο. Έπαιξα με το Θεο για χάρη μιας γυναίκας. Εστοιχημάτισα με το Θεο για την αλήθεια και στο παιχνίδι Του έχασα σαν ένας ανοιχτομάτης- γιατί το ζάρι του ήταν δίχως έλεος. Γιατί είμαι καμωμένος σαν ενα γυ νο σπαθί ακούστε σείς την αλήθεια του πράγματος. Αιμιλία Δάφνη(1881-1941) Γυναίκα Ξεκίνησα απ'τα βάθη των αιώνων Με την υδρία στον ώμο, ταπεινή Ρεβέκκα, Στη δίψα σου έγειρα να πιείς, κ'εμπρός σου στέκω-συμβολική Γυναίκα. Εσύ του νού τα Θεία τα δώρα Μου σκόρπισες στα πόδια και στα χέρια, Κι άστραψε ο πόθος της ψυχής στα μάτια, Όπως στις σκοτεινές νυχτιές τ'αστέρια. Με την υδρία στον ώμο ακολουθώ σε Και με της βιβλικής γυναίκας την απλότη. Καμε από φώ

wie grob war leben ihre rollecin meinem ... Du warst super Helden sind meine eigenen Märchen.Nur Gott weib wie wichtig ihre Rolle in meiner Seite. Wie die liebenswerte oma Voula-die erste Mutter für mich wählte die Entlastung vom alltäglichen Lebens so grausam also vorne auf reine und heilige unangemessen eigene ungiftig-welt...

Ποίηση νεότερη ... Πρώτα απ'ολα η αγάπη Πρώτα η χαρά της φύσης Πρώτα ο αληθινός Θεός, Που λυτρωμένους μας κρατά πέρα απο αμαρτίες Έπειτα η σωστή γραφή του νού Φανάρι λαμπερό στο σκότος Έπειτα η κρίση της ψυχής Εύζωνας φρουρός στις τιτάνιες μάχες Τέλος ' βήμα σταθερό με τόλμη Να δρασκελίζει κάθε κάματο ψυχής Βήμα υπάκουο κι ευγενές στις άγονες πλευρές του κόσμου Σαλέυουν ακόμα και κύκλωπες μυθικούς -αρρώστου Πρώτα ο αληθής Θεός φώς της οικουμένης Έπειτα η αγάπη φίλε η χαρά αναδομείται Να στέκει φανάρι υπάκουο Στους ακριβούς φίλους Πρεσβευτή Θεάνθρώπου 😇😅😇

Απο αύριο θα κατέβουμε στην Ακρόπολη με αυτοκίνητο...θέλω να δείς σπίτι που σε βρήκαμε πριν καλά καλά μιλήσεις! Είμαι υπερήφανος για τους θείους μου κι αυτό νομίζω πώς,εξηγεί τα πάντα . Συγγραφέας:Όπως καταλαβαίνετε φίλοι μου τέτοιες στιγμές τα λόγια δεν φτάνουν να περιγράψουν συναισθήματα -ακόμα και η φαντασία μας δεν θα μπορούσε να δώσει χρώμα στα όλο δάκρια βλέμματα μητέρας και γιού. Αγγελική(μητέρα τουΔημοσθένη) Ειλικρινά είσαστε τόσο φιλότιμοι άνθρωποι, γεμάτο καλωσύνες προσφοράς.Θα 'χω να λέω στον Κώστα ...σίγουρα ,θα χαρεί ίσως να ξέρει κιόλας τις πράξεις σας. Κλειώ(θεία): Πάντως απο εμάς δεν βγήκε κουβέντα!Άλλωστε είναι πολύ νωρίς για αποφάσεις.Μπορει να μην αρέσει στο παιδί η επιλογή μας...καλά δεν λέω αγόρι μου;! Δημοσθένης: Όχι,όχι καλη μου θεία!Εδώ σε βρίσκω λάθος.Ξέρω πώς,τόσο εσυ όσο κι ο αδελφός του πατέρα είχαν ανέκαθεν σοφές επιλογές αλλα κι απόψης τα τα τα. Νομίζω πώς,καλά θα κάνω να πάρω τις ξαδέλφες μου για βόλτα!Έχουμε τόσα να πούμε...εσύ ,μητέρα δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις μιας και η παρεούλα εδώ ,έχει χίλια δυο θέματα πιο ενδιαφέ

Διήγημα

Η Αλεξάνδρα προσπαθεί συχνά να γράψει μια ιστορία που θα την ικανοποιήσει, αλλά πάντα τα παρατάει. Έχοντας κουραστεί από αυτή την κατάσταση, αποφασίζει να πάρει στα χέρια της το μέλλον της ιστορίας της και να κάνει ό,τι μπορεί για να τα καταφέρει...