Babasının Kızı adlı hikayenin devamı niteliğindedir.

Bazen onun beni sevmediği düşüncesi beni hergün öldürüyo... Bazen de beni birazcık bile sevdiği düşüncesi beni havalara uçurabiliyor... İşte bu karmaşanın içinde yaşayan ben... Düğümlerle dolu hayatımı anlatıyorum....

Siz: Bu dünya hep eksikti ama sen daha eksik gelmiştin. Tıpkı benim gibi. Demiştim ki belki de toparlanırız birlikte. Konuşmadan. Ben onun o bilmese de yanında olurum. Oldum da. İçten içe hep uyumadan önce yanımda bana iyi geceler dilemiştin. Bak çok mutsuzdum ben. Mutsuzluğuma bile yetememiştim. Sana rastladım. Ağlarken yazdıklarını okudum ve iyi hissettim. İnandım. Olmayan ülkeye sen çoktan gitmişsin. Farkında değilsin. Ben sana bağlandığımı fark ettiğimde çok geçti. Beni duydun ama sen bana gelmedin. Seni sevmiştim ama sen bana şans bile vermedin. Ağlayarak bulmuştum seni, ağlayarak hesabımı kapatıyorum. Çünkü ben yapamıyorum. Okudukça içini içimdeki hüzün, kırgınlık büyüyor. Neye olduğunu bilmediğim. Sadece sen hep sevildin. Bir daha aksini iddia etme. -Hesap devre dışı bırakıldı.

Hiç beklemediğiniz kişiler; birlikte olacak, hiç beklemediğiniz olaylar anında ortaya çıkacak! Peki ya size sorayım, "Dostluk mu Aşk mı?" "Kalbimize engel olamamıştık işte." Bu hikaye 6 Aralık 2014'da yayımlanmaya başlamıştır. ~

Veda Caddesi'nin devamıdır.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Reşat&Efran&Mirzat UYARI: Bu hikayede argo, küfür ve ara ara şiddet içeren kısımlar vardır. Etkilenecek olanların dikkat etmesi rica edilir.

Şiir duygu döküntüsüdür. İnsan yazar anlatamadığın. İllaki sayfalar alması gerekmez anlatılan. Kimi zaman sadece bir cümle de saklıdır herşey.