Kimi zaman içimde tutamadığım duygu sağanaklarım var benim. Bazen hüzün taşır bazen umudu fısıldar dizelerce ...

bazı şeyler vardı, fazla dile düşmezdi, kaleme düşerlerdi. -Nurhayat Turna

Yokluk senden,ah ü figan benden...Sen bana yar ol,ben tepeden tırnağa yanayım...Bir sevmek kalsın ikimizden geriye...(26.08.2017)

Yazdıkça kendime yalan söyledim, söylediğim yalanları yazdım.Yazmaktan yoruldum, bir fihrist bitti benimle birlikte.Meğer her harften varmışsın içimde. @Tüm Hakları Saklıdır.

Artık fazlasıyla gereksiz kelimeler, fazlasıyla zaman kaybı...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Ölüm;kelebek olmak demekti. Bunu bir ölüm, bir de biz biliyoruz çiçeğim... ံ ထ ံ

(04.06.2017 ŞİİRDE 36. OLDUK) (28.05.2017 ŞİİRDE 38. OLDUK) (20.05.2017 ŞİİRDE 42. OLDUK) (11.05.2017 ŞİİRDE 48. OLDUK) (10.05.2017 ŞİİRDE 56. OLDUK) (09.05.2017 ŞİİRDE 58. OLDUK) (08.05.2017 ŞİİRDE 67. OLDUK) (06.05.2017 ŞİİRDE 133. OLDUK) (05.05.2017 ŞİİRDE 184. OLDUK) (04.05.2017 ŞİİRDE 506. OLDUK) Cümleye başlamak mı zordu yoksa noktayı koymak mı?Neyin savaşıydı ki içimdeki fırtına?Neyin cezasıydı bu olanlar...

Her ay bir şairimizin hayatına daha yakından dokunacağımız ve duygularını hissetmeye çalışacağımız şiir dergimize hoş geldiniz!

İçimdeki paslı parmaklıklardan firar etti bugün kelimeler. Kirli havayla bayram etti körpe ciğerleri, mavi göğe yenik düştü düşleri. Bereli parmaklarıyla, kırık kalemleri vardı bir tek. Yazdıkları asla silinmedi. Sonra kara kalemini çıkarttı içimdeki çocuk. Mutluluk dedi, mutluluk ince iş. En incesinden hem de. Varlar yoktu hep o dehlizlerin kazındığı simalarda. Ve tek bir gülüş kalmamıştı koca dünyada. Kapak: @golgehayaller