"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

Gözlerini kapalı çizdim görmesinler diye kimseyi Madem görmeyecekler bundan sonra beni 2 Şubat 2016 ∞ 31 Aralık 2017

- İstanbullu... dedi, okşuyor gibiydi kucağına oturttuğu kutuyu. "Hani ilkti ya, çıkaramadım gayrı aklımdan. Ananız bağrımda yatarken de el vermedi gönül, yazayım çizeyim... yanına varayım." * Başlama: 16.03.2019 Tamamlama: 15.09.2020

❝Eğer acılarını taşıyamıyorsan, kelimelere fısılda.❞

❝Alt tarafı bir parti. Ne kadar kötü olabilir ki?❞

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

[04.04.2017 Gizem/Gerilim #3] Üniversiteyi yurt dışında okumak için Kore'den ayrılıp California'ya gelen Jeon Jungkook, kimsenin dilinden düşmeyen Frank's House'a taşınır. İnsanların onu hayalet dedikodularıyla uyarmasına kulak asmaz, eve taşınmakta kesin kararlıdır. Başta her şey sıradandır, ta ki o sesi duyana kadar. "Ona yaklaşma. Ona dokunma. Canını seviyorsan, defol git buradan." →Tüm hakları halımın altında saklıdır. ~✘~ Tür: gerilim, macera, romantizm, olağanüstü

Sezon dört kurgusudur. "Söylesene Will." dedi. "Uçurumun kenarından bizi attığında, ölümü mü diliyordun?" Will yutkunduğunda, hafifçe titreyen ellerinin gözükmemesi için kadehini tuttuğu parmaklarını sıkılaştırdı. Parmaklarındaki boğumlar gözükürken kaşları çatılmıştı. Kuruyan dudaklarını ıslatma ihtiyacını gidermeyip viskisinden içmeyi tercih etti. "Bir işaret istiyordum." dedi kısık bir sesle. "Öyle bir düşüş, ölümcüldü. Kurtulursak eğer-" "Eğer kurtulursak, evrenin sana bir mesaj verdiğini görecektin." diye tamamladı Hannibal. Will başını kaldırdı ve kendinden emin bir şekilde "Evet." dedi. "Peki mesajından memnun musun?" Will bakışlarını Hannibal'a kaldırdı ve derin nefesler aldı. "Sanırım, böylesine açık bir mesajı görmezden gelmek fazlasıyla kaba bir hareket olurdu." [ kitap bitmiştir. ]

"Sadece yarına kadar olur mu? Sonra her şeyi unutalım." "Her şeyi mi?" •Serinin ilk kitabı, devamı Bir Gün adlı hikayedir.•

Yaşam dediğimiz şey günümüzdeki çoğu insanın yaptığı gibi hoş çocukluklar geçirip daha sonra öğrenim hayatına başlamak ve yıllarımızı alan eğitim hayatlarımız bittiğinde öleceğimiz zamana kadar para kazanmak için hayatlarımızı ortaya koymaktan ibaret değildi. Bizim değersiz küremizin, dünyamızın dışında olan başka şeyler de vardı. Bizim onları görmememiz ya da bilmememiz onların önemsizliğinden değil bizim körlüğümüzdendi. Hayatı dünya ile sınırlandırmış ve bundan daha fazlasını olabileceğini akıl etmeyi asla düşünmemiştik. Doğumları kutlamış ve ölümlerin ardından yas tutmuştuk. Bilmiyorduk ki doğum ve ölümden başka hiçbir şey yoktu sonsuz olan. Asla bilemeyecektik varlığımızın ardındaki gerçek sebebi. Belki de kendi kendimizi yok edecektik fakat bir yerlerde yaşamaya devam edecektik. Evren düşünüldüğünde insanlık oldukça değersiz geliyor göze. Kainat bilemeyeceğimiz, göremeyeceğimiz ve asla tam olarak çözemeyeceğimiz şeylerle dolu...Aşk gibi, sevgi gibi. "Onunla tanışmak büyüleyiciydi, seninle tanışmak büyüleyiciydi.'' ✨ chanbaek fan fiction / science fiction ✨ ✨ 170817 - 111117 ✨