VURGUN I, Kelebek Çiçekler çok yakında Lapis Yayınları ile raflarda!.. Geçmiş; yazılmayı bekleyen bir romanın ilk cümlelerini kulağıma fısıldadığında kurtarıcım olan adamın rahesinde ağzımdan akan kan vardı. ''Seni bulduğum gün kollarıma almasaydım, bunca kan durmazdı,'' dedi, sesi çığ düşüren dağların aşınmaz karlarını taşıyordu. Dağlar onun yuvasıydı, sinesine sakladığı yalnızlık ise bendim. Ondan ağabeyini alan acımasızlar benden de zihnimde taşıdığım hatıraları almıştı. ''Seni bulduğum günden sağ kurtulurdum ama affet, Leylifer. Sadece enkaz altında kalırım sanırken, sana bakarken titreyen sol yanımdan vuruldum.'' Bir eşikten öbürüne atlarken anladım; kanatları siyah benekli, kırmızı zehirli kelebek, ben senin dağlanan yarana vurgundum. Eğer bir gün ümit etmekten vazgeçecek olursan hatırla; göğsünün içindeki ağrılar seni bulduğum uçurumun kalbinde sızlamaya başlar. 🌨

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

•Yetişkin okurlar içindir• Kandan kıyafetlerimizi kuşanıp da, İçtiğimizde suyundan kehanetin, Biliriz hepimiz aslında, Ona ait bedenlerimiz. Apollon, Apollon. Gel de gör bizi, Kutsal bakirelerini. Al da götür bizi, Kutsal gelinlerini. Çıplak bedeni suyun içinden çıkarken biraz önce sunağa döktüğüm kanım ona doğru aktı. Önce damla damla sonra da bir nehir gibi hızla. Bedeni giderek görünür kılınırken kanımdan güç alıyor, yeniden hayat buluyor gibiydi. Güçlü bedeni tamamen görünür kılındığında dudaklarını araladı. "Konuş," dedi ölümsüz sesiyle. Sesi az önce damarlarımda akan kan kadar akışkan ve sıcaktı. "Bana sunduğun şey nedir?" Bu hikaye Kehanet Tanrısı Rae'ye adanmıştır. Not: Hikaye 18 yaş ve üstü okuyucular için uygundur. Cinsellik ve çıplaklık içerdiğinden bu uyarıyı yapmak durumundayım. 1. Kitap 05.11.2022 tarihinde tamamlanmıştır. 2. Kitap güncel olarak yayınlanmaktadır.

KEMİKLER MİRASI SERİSİNİN BÜTÜN KİTAPLARI BURADADIR. KİTAPLAR BAĞIMSIZ DEĞİLDİR AMA HER KİTAP FARKLI KARAKTERLERİN HİKAYESİNİ KONU ALMAKTADIR. KİTAPLAR MAHŞER SÜRÜSÜ YEDİ MOTOSİKLET KULÜBÜ'NÜN BAŞKANI, BAŞKAN YARDIMCISI, ÇAVUŞU VE ONLARDAN İNTİKAM ALMAK İÇİN ARALARINA KARIŞAN KADIN KARAKTERLERİN KARANLIK ROMANTİZM HİKÂYESİNİ ANLATMAKTADIR. 🐉 BİRİNCİ KİTAP KEMİKLER MİRASI (SİN VE REBEL'IN HİKÂYESİ) 🐉 İKİNCİ KİTAP YALANLAR MİRASI (DEZ VE RILEY'NIN HİKÂYESİ) 🐉 ÜÇÜNCÜ KİTAP HAYALETLER MİRASI (SETH VE SAWYER'IN HİKÂYESİ) Uyarı(+18)

"Bana anılar ver, unutmak mümkün olmasın." (01.01.2024)

Hanımlar, beyler ve sevgili çocuklar... 😎 Eğer kemerlerinizi bağladıysanız kalkışa geçiyoruz. Bu uçuşumuzda güneş kremlerinizi ve güneş gözlüklerinizi yanınıza almayı unutmayın. Uyarı: Bu hikayenin türü yetişkin içeriktir. Kitapta cinsel içerik, küfür vb. unsurlar bulunacaktır. Başlayan herkesin bunu dikkate alması rica olunur. Yayımlanmaya başlandığı tarih: 30 Haziran 2023

"Bu yasak ateşi sen yaktın, Defne," Kaya'nın parmaklarının tersi kolumu okşamaya devam ederken sıcak nefesini omzuma üflemişti. "Ve benden söndürmemi bekleme. Eğer ki bir gün söndüren kişi sen olursan da, inan bana, bu sefer yangını çıkartan kişi ben olacağım." ** Kendini umutsuz bir vaka olarak tanımlayan Defne Çırağan, aylar boyunca eski epostasına gelen mesajları ve mailleri bulduğunda, uzun bir zamandır ona ulaşmaya çalışan bir adamın avukatlığını yapmayı ve daha önce sadece adını duyduğu zengin bir işadamına karşı açtığı soruşturmada onu savunmayı kabul eder fakat bu davanın, aslında hayatını tepeden tırnağa değiştireceğini bilemez. Kaya Mertoğlu bulaşılacak bir adam değildi fakat Defne, umutsuzluğuyla beraber bir o kadar da inatçı bir kadındı ve ona göre, Kaya Mertoğlu, gerçekten de müvekkilinin dediği gibi bir katildi. Davayı içselleştiren Defne onun suçlu olduğunu ispat etmeye çalışırken kendini birden fazla kez Kaya'nın hayatının merkezinde bulur. Fakat yollarının kesiştiği nokta onları kapkaranlık, ıssız sokaklara çıkarmaya başladığında ve tamamen yalnız kaldıklarında, görünenin ve düşünülenin aksine, birbirilerinden pek de nefret etmediklerini fark ederler. ** ilk kurgulanma tarihi ekim 2020

"Yalnız olmak zorunda değilsin, Veda. Bu süreçte tek başına olmana gerek yok." "Yalnız değilim ki," dedi Veda sesinin titremesini umursamayarak. Kaya fark ettiyse de yapacak bir şey yoktu. Sıcak parmaklar kendi elini nazikçe kavramışken, sevgiye olan ihtiyacı karnına ağırlık gibi oturdu. Bakışları ellerine kayınca yutkundu. Çekmek istemiyordu, bunun için hamle yapmadı. Hayatta seksten başka şeyler de vardı. Bunu biliyordu ama istemiyordu. İstemediğini sanıyordu. Kaya'yı yeniden görmek, her şeyin başa sarmasına neden olmuştu. Saçmalamaya devam ederken bakışları ellerinden çekilip odada dolandı. Yine de adamın gözlerine bakacak cesareti yoktu. "Yani Arhan var. Berkant var. Melda'yla Irmak var... Bir sürü arkadaşım var, bazıları yanımda değil ama onlar da hep yakınlarda yani..." "Bence onlardan bahsetmediğimi çok iyi biliyorsun Veda. Arkadaşlarından bahsetmiyorum.." "Ki-Kimden bahsediyorsun?" "Kendimden. Kendimden bahsediyorum..." • XXX.IX | texting içerir ama tam da texting değildir. ilk birkaç bölüm tamamen texting, kalanı ise ara ara texting içerecek genel kurgudur. Uyarı: Kitapta cinsel içerik, küfür vb. unsurlar filtresiz olarak yazılmaktadır. Başlayan herkesin bunu dikkate alması rica olunur.

Tam arabama ilerlerken durdum bir anda. Kapıyı açmaya çalışan elim havada kaldığında kırgınlığı üzerime geçirmiştim bir hırka gibi. Dik duruşlu Ahu bir köşeye çekilirken geride sadece çıplak bir ben kalmıştım. '' Asla affetmeyeceğim seni.'' dedim değişen sesim gözyaşlarımı ele verirken. '' Lisedeki Ahu'yu hayal kırıklığına uğrattığın için, tüm kalbimle kurduğum hayallerimi yıktığın ve de en önemlisi benden ailemi aldığın için. Bugünü unutma Yavuz Derman. Bu otoparkı unutma. '' Derin bir nefes aldım. Ciğerlerime ulaşmamıştı lakin bana yaşadığımı hissettirmişti. Buradan çıkıp gittiğimde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bu sebeple içimde kalmasını istemediğim sözler vardı. Durmadım. Dilimdeki zehiri Yavuz Derman'a saldım. '' Bugün aramızdaki iki köprüden birini yıkıp attım. Attın. Tek bir bağımız kaldı, Yavuz Derman. Atlas. Ama bugün bana bu yaşatacaklarını bilsem seninle hiç evlenmemeyi dilerdim biliyor musun? En azından umutlarımın katili sen olmazdın. Bir köşede benimle çürür giderlerdi. Böylesine güzel bir çocuğun annesi olduğum için hep gurur duyacağım kendimle. Ama biliyor musun ona hiç hamile kalmamayı dilerdim. Böylece tamamen biterdin benim için. Umarım günün birinde hayatına; göz yaşlarına kıyamayacağın, senden kıymet görecek, kendinden bile sakınacağın bir kadın girer. Sen benim kendime yaptığım en büyük yanlışsın Yavuz Derman Karaca. '' Tek bir kelime etmedi. Sessizlik, gürültüyü öldürüyordu. ''Hoşça kal. ''