//Avcunu Yalarsın adlı kitabın ve serinin ikinci kitabıdır. 1. Kitabı okumadıysanız anlayamazsınız. 1. Kitabı okuyupta unutan ponçiklerdenseniz bu kitabı okumak için sadece 1. Kitaptaki 'Karakter Analizii' adlı bölümü okumamız yeterli ama yok ben 1. Kitabı baştan okuyacağım diyorsanız o da sizin bileceğiniz iş jdjdkd// "Bendeniz Cemre Karasoy. Beni tankyorsunuz zaten muhteşem bir insanım falan. Neyse daha pek bir şey yaşanmadığı için tanıtım kısmında böyle sap gibi kaldım. Ama yine de muhteşemim." "Yaşananlar yaşanacakların aynasıdır Cemre." "Allah korusun Ayaz. Ya sen niye hep benim tanıtımlarımı bölüyosun ki?" "Sap gibi kalma diye bebeğim." "Allah allah sanane kalırsam kalırım ben kalıyorum. Ne şkr syldn sn öyle ya. Öhöm neyse dikkatimi dağıtıyorsun. Seninle burda kavga edemeyeceğim. Okuyun işte sizde."

"Sevgili ailem tarafından yaz kampına postalanan benim azılı bir rakibim var mallıkta mastır yapmış biri-" "Ve yakışıklılıkta" "Lan olum bölmesene tanıtım yapıyoruz burda" "Sen bide bu tanıtıma bak:Huysuzların kraliçesi olan Cemre yaz kampına geldiğinde yakışıklılar yakışıklısı, kaslılar kaslısı, yunan tanrısı, afroditin amca oğlu-" "Biz çıkalım mı Ayaz?Biraz sonra kendine çıkma teklifi falan etcen galiba da" "Öldüm Cemre" "Geber sen. Herneyse ben ne diyodum ha evet mallıkta mastır yapmış olan şu varlıkla karşılaşıyorum ve-" "Ve ona aşık oluyosun" "Hiçte bile" "Evet benim için deliriyosun" "Hee evet tapıyorum sana" "Öyle diyosun ama bi gün benim olucaksın" "Avcunu yalarsın,yapmıyorum lan tanıtım manıtım okuyun işte!Ayaz sende siktir git!" ••• ©Tüm hakları Cemrenin papkorn kasesinde saklıdır.

Bela: Ne yapıyorsun? Siz: Okula yürüyorum. Siz: Ya sen? Bela: Sana yürüyorum. ...

"Ada kızım bu sen değilsin" Her zaman olduğu gibi annem haklıydı. Ben artık eski ben olamıyordum. *** "Senin canını kimsenin yakmasına izin vermeyeceğim Ali, benden başka kimsenin." diyerek fısıldadı kulağıma ve gitti. Bana güzel bir şey mi demişti yoksa tehdit mi etmişti yine. Düşünme düşünme sen güçlüsün düşünme. *** Ada, 17 yaşında lise3 öğrencisidir ve yeni okuluna geçiş yapar. Aslında bu Ada için artık rutin bir şey olmuştur. Tam bir bela mıknatısıdır ve bu yeni okulundan mezun olması gerekmektedir. Peki bunu başarabilecek mi? Arda ise belanın sözlükteki karşılığıdır. Eline düşen bir daha kurtulamamış, nam salmış bir kötüdür. Şu zamana kadar aşkı küçümsemiştir. Peki ya kendi aşkın eline düşerse kurtulmayı başarabilecek mi?

"İyi misin?" Dedim tedirgince.Başını kaldırarak sırıttı. "Hem de hiç olmadığım kadar..." ... Başlangıç - 2018 Bitiş - 2020 (Cringe içerebilir.)

Teresa Ballantyne, adım buydu. Ben küçükken annemle babam ölmüştü. Onların ölümünden sonra amcam tarafından New York'a götürülmüştüm. O zamanlar 8 yaşındaydım, zamanla ev işi yapmayı öğrendim. 13 yaşımdan sonra amcam gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Yan komşumuz her gün benimle ilgilenmeye başladı. 13 yaşımda en iyi arkadaşım olan Kate ile tanıştım. Ve şuan 17 yaşımdayım, ne basit bir hayat öyle değil mi? Hayatım özetlemesine böyleydi. Ta ki okula bir kaç yeni öğrenci gelip, bana kendilerininde kurda dönüşebilme yeteneklerinin olduğunu söyleyene kadar. Bana onlarla birlikte yaşamamı söylediler. İşte o gün en sonunda düzgün bir ailem, birçok arkadaşım ve yeni bir evim olacak diye sevinmiştim ama belanın en kötüsü onlarla tanıştıktan sonra başıma geleceğini elbette bilmiyordum. Not= Hikayenin ilk bölümleri kötü bir anlatımla yazılmıştır. Hikayeyi düzenlemeye almak istemediğimden bunu göze alarak okuyunuz.

"Ve o olay olduğu zaman, bir mafya dirilecek ve tüm oyunu baştan yazacaktı. Ve benim tek temennim oyunun bir an önce kazanılmasıydı. Çünkü oyun bozan, çok yakındaydı..."

Her an bir gizem. Bir insanın hayatı bukadar çabuk değişir mi? Hikayeyi okuyunca anlayacaksınız. Lily için yeni ve çok sıradışı bir hayat başlıyacak. Hergün sürükleyici maceraları olacak. Birini sevmeyi ve onu korumak için kendi canını vermeyi öğrenecek. Peki bu herkesi koruyacabileceği anlamınamı geliyor? Sevgi onun için bir güç haline geliyor. Bir Vampire aşık oluyor. Neler oluyor hep birlikte görelim.

Karanlığın içinde karanlık... Gecenin içinde gölge... Beni bitiren korku..! Karanlığın sonunda aydınlık... Güneşin ardında yine gölge... Ve hala beni bitiren korku..!