Üniversitenin aynı kulübünde olduğunuz, neredeyse tüm enerjisini sizi sinir etmek için harcayan bir adama en fazla ne yapabilirdiniz? Görmezden gelmek en doğru çözüm olurdu değil mi? Ama Barış, böyle düz çözümleri sıkıcı bulan biriydi. Timur'un en sevdiği oyunda bir hesap açmak ve anonim bir şekilde çevresinde takılmak daha iyi bir fikirdi onun için. Belki bir iki zayıf noktasını yakalar, biraz da o eğlenir, içini soğuturdu kim bilir? Tabii bu vesileyle Timur'un hiç görmediği bir yanıyla tanışacağını, hatta o yana çekileceğini de kimse bilemezdi. En azından Barış, öyle bir şeye ufacık bir olasılık bile vermemişti. ___ Texting, oyun içi konuşma ve düzyazı karışık ilerler.

Oradaydım, gör diye. Yanındaydım, duy diye. Elimi uzattım hisset diye. Ve bekliyorum seni hâlâ, Yolların bana çıksın diye.

Gözlerinde gördüğüm yangında, kendime dair tek kül bulamadım. Oysa ben senin için yandım. Kendi yoluma dikenlerimi, senin ellerinin sıcaklığı bulaşmış ellerimle dizdim. Kendi mezarımı, senin verdiğin azaptan kürekle kazdım. Ve yine ben ki, senin için yandım. Ancak sevgilim; ölülerin sonesi cehennemde yazılır. Ellerinde güllerle bekle beni. [Angst değil]

Gözler kalbe ışık tutuyordu, ya da kalp miydi gözleri parlatan? Onun gözlerini ne parlatıyordu? O yeşilleri, öylesine sarmaşık hale ne getiriyordu? Beni orada ne tutuyordu?

boy × boy

boy × boy

boy × boy

boy × boy

"Bazen yanlış tren seni doğru istasyona götürür. " * Eşcinsel karakterleri konu alan bir kurgudur.