Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

#Gerilim 2. Sırada #Şeytan 2. Sırada #Melek 2. Sırada #Tanrı 1. Sırada #Tanrıça 1. Sırada #Zaman 2. Sırada #Melez 4. Sırada #Kanat 4. Sırada #Korku 33. Sırada #Mitoloji 8. Sırada ***** Adı Fire'dı onun. İntikam için and içmiş acılı bir ruhtu kendisi. Kurbanları ile oynamayı severdi. Ancak yapmaması gereken bir hata yaptı. İçlerinden birine aşık oldu. Dost edindi içlerinden. Sırlar ve yalanlar birbirine dolanıp gerçekleri boğarken en sonunda kontrolü kaybetti. Her şey birbirine girerken durumları kurtaracak tek şeyin yaptığı her şeyin bedelini ödemesi olduğunu biliyordu. Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken amaçlar değişti. Mantık, duyguları artık durduramazken işler karıştı. Sonra kim olduğunu hatırladı. İhanet etti. Öldürdü. Can yaktı. Can aldı. Bedel ödetti. En büyük bedeli kendisinin ödediğini ise geç fark etti. Hayaller ve gerçekler... Yalanlar ve doğrular... Sırlar ve onları açığa çıkaranlar... ------ Kitap kapağı tasarımı @sonnedes_todes adlı kullanıcıya aittir!

Size dünyanın en gizli saklı kalmış seri katilini sunuyorum. Öyle bilindik bir tarz değil onunki. Öyle nedensiz de değil. En can alıcı kısmı ise; bu kadını gerçekten tanımış olmam. O hala yaşıyor... O hala öldürüyor. ...bazı kalemler sadece gerçekleri yazar ki, bu kalemlerden gözyaşları akar gözyaşıyla yazıldı bu satırlar kalem ağlar, kağıt ağlar, mürekkep ağlar...

Bir tek Sana inandığımı biliyorsun. Bir tek Sana sığındığımı... Ama sen beni duymuyorsun sanki. Son zamanlarda böyle hissetmeye başladım. Çünkü artık gül kokmuyor ellerim. Kan izleri var; kimlere ait olduğunu unuttum. Utandığım için dua edemiyorum Sana.. Ve... Kırgınım biraz aslında. Beni duymayı reddedip iblisin kucağına emanet ettiğinden beri kırgınım Sana. Tek istediğim onu bana geri vermendi. Vermedin... Şimdi kendimden vazgeçerek geri almaya çalışıyorum diye kızma bana çünkü ben bedelini ödemeye başladım.' İnsafsız avcının gölgesinde cehennemi büyütüyorum içimde. Senin için. Amber rengi gözlerini yeniden görebilmek için...

Reklam yorumları yapmayın. "Bir sabah uyandım ve hayatım hiç olmadığı kadar farklıydı." 18 yaşına geldiğinde özel bir soydan geldiğini öğrenen bir kız, koruma kalkanı ile dışarıdan izole edilmiş bir okula gönderilir. Bu okul farklı yetenekleri olan, farklı soydaki gençleri ağırlamaktadır. Orada sadece dövüşmeyi değil, yeteneklerini kullanmayı ve hayatta kalmayı öğreneceklerdir. İlk bölümlerde Moorim School'dan esintiler görebilirsin. Bilim Kurgu #1 Aksiyon #1 Romantizm #1 Rastgele #1 Korku #1 Fantastik #3 Başlangıç: 18.06.2017

Helen ondan intikam istememişti. Helen asla ölümüne sebep olan kişinin sonunu istememişti. Bu David'in isteğiydi. Travis ve Luthor'un ölümü David'in planıydı. Bu onun hayaliydi. Nasıl Helen son nefesinde çaresizliğe boğulduysa aynısını onlarında yaşamasını istemişti. Ve olmuştu. Ama bunu yaparken karısının tek isteğini unutmuştu. Yalnızca bir istek. Tek nefeste söylemişti. Mükemmel gülümsemesi solmadan hemen önce, sadece Gabriella'yı istemişti. David hıçkırıklar içinde boş şişeyi fırlattı. Cam karşıdaki ağaca çarpıp paramparça olmuştu. "Onu kurtardığımı sandım!" "Bittiğini sandım!" Bağırışlarının ardından kısık sesle, "Özür dilerim." dedi yine. "Özür dilerim, özür dilerim, özür dilerim." "Senin için her şeyi yaparım." Ses tonu iyice düşmüştü. "Onun için de." "Ama bir insanı kendinden nasıl kurtarabilirim bilmiyorum Helen." "Bilmiyorum..."

Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

--En yüksek: Bilim Kurgu #1, Fantastik #1, Aksiyon #3 -- Claire hafızasını kaybetmiş bir biçimde kendisini yabancı bir evrende bulur. Kafasındaki bir ses sürekli olarak kaçmasını söylüyor. Ama bir yabancı. Tek bir yabancı. Kalmasını sağlayan tek şey o. Sürekli gidecek bir yeri olmadığını hatırlatıyor. Bağlanma sorunları olan yarı alkolik bir ressam, memnuniyetsiz bir teknoloji dehası, istediğini elde etmek için her şeyi yapabilecek kendinden büyük bir kaplanı olan bir hayvan sever, her şeye sırtını dönmüşken eve geri dönmek zorunda olan bir dansçı... Ülkeyi yönetenler bunlar. Bir de adından başka bir şey hatırlamayan Claire. Ne yanlış gidebilir ki?

⚠BİLİM KURGU DEĞİLDİR⚠ Ruhu şaha kalkmış kovulmuş şeytanlar görüyorum, kimse bilmedi onları şeytan yapanın kanatlarını koparanlar olduğunu, kimse görmedi kanatları koparken akan kanı, kimse duymadı kanatları koparken atılan çığlıkları ve kimse hissetmedi kanatları koparken çekilen acıyı. Masum melekler katledildi ve şeytanlar doğdu. Bu gün yapılan yarına kaldı, ancak içlerinden bir şeytan çıktı , akıttığı son göz yaşıda kan oldu. İntikam yeminleri edildi acımak yoktu artık. Hazırlanın şeytanlar dönüyor kanatlarını almaya geliyorlar , ama o kanatlar artık melek olmak için değil. Gökyüzüne iyi bakın artık şeytanlarda uçuyor , onlarda kanatlı. ... "Neden bu kadar kötüsün" "Bebekler kötü olarak mı doğar?" "Hayır , onlar masumdur" "Peki büyüyünce niye kötü olurlar?" "Hayat onları kötü biri yapar"? "Hayır , onların kanatlarını koparırlar ve geriye sadece tek seçenek kalır" "Seçenek ne?" "Şeytan olmak" yüzünde arsız bir gülümseme peyda oldu ve üzerimden kalkmadan , yüzüme yumruğunu indirdi ve kulaklarımda şeytanların kahkasını duydum. 1#neşter . 30 aralık 2019 1#katliyam . 30 aralık 2019 🔥 ❄ 🔥 ❄ 🔥 ❄ Yeni kurgumla karşınızdayım hazır ol wattpad ŞEYTANLAR geliyor. Bu yükü kaldıramayabilirsin. ⚠DİKKAT⚠Piskoloji bozacak türde bir kitaptır kaldıramayabilirsiniz. YAZAR : Hülya ÇÖRTÜK Sanırım sınırlar zorlanacak. Tüm hakları saklıdır.