"Bir adım daha atarsan, yakarım." "Yak Eftelya. Zaten yanıyorum." Beybolat, üzerindeki asker üniformanın sert kumaşına aldırmadan aralarındaki son mesafeyi de kapattı. iri, sıcak eli Eftelya'nın açıkta kalan belini kavradığında; kızın hırçınlığı boğazında düğümlendi. Tırnakları adamın göğsüne kenetlendiğinde ne itebildi ne de kaçabildi. Kıskançlıktan gözü dönmüş bir yüzbaşının o yakıcı baskısı ve onun tek bir temasıyla alev alan, hırçın bir kadın... kavga bitti, nefesler dudakların hizasında birbirine karıştı. Aralarındaki o ağır, diz titreten çekim odayı darmadağın etmeye yetmişti. Barut kokusu yerini tenin sıcaklığına bıraktığında, o odada yangın çoktan başlamıştı. |08.02.2021|

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.