Onu ilk kez çiçekli pijamalarıyla görmüştüm. Hayır.. Uykudan yeni kalkmış gibi bir hali yoktu. Daha çok sinirden çıldırmış ve hayatındaki tüm olumsuzluklara rağmen hala ayakta olduğunu gösterir gibiydi. Yüzünün ferahlığı ve çekiciliği bir yana sarı saçları ona ayrı bir masumluk katıyordu. Onun yanındayken kendim gibi davranamıyordum. Sanki her an yanı başımdan çekip gidecek gibiydi. Ah, bugüne kadar gördüğüm en güzel kız neden benim üvey kardeşim olmuştu ki? ✔ Bu muhteşem kitap kapağı için @kolpaciyazar ' a çok teşekkür ederim.. ✔ Tüm hakları saklıdır.©

Damla yeni okuluna kayıt olur, ve Berk denen kötü anılarından yeni arınmış bir çocukla tanışır, onu kıskandırmak isterken Burak denen bir çocuğa bulaşırlar ve bu çocuk onlar için ilerleyen zamanlarda kötü sonuçlar doğurur

Bir adım daha atarak aramızdaki mesafeyi kapattı. Ondan uzaklaşmak istedim ama bu beni güçsüz yapardı bu yüzden karşısında dimdik durdum. Tabii ben sadece öyle düşündüm dışarıdan nasıl göründüğüm hakkında hiçbir fikrim yoktu. Harika kokusu burnuma doldu. Bunun verdiği mükemmel hisle hafifçe gülümsedim elimde olmadan. "Sen hala benim gözümde bir sürtüksün." dedi. Gözlerim yanmaya başlamıştı bile. Artık dayanamıyordum ki. İlk başta beni bu işe bulaştıran oydu. Gitmek isteyen bendim beni zorla tutan oydu fakat şimdi tam tersi olmuştu. Onun yanında ben duruyordum o beni kaç kez kovmuştu ama ben gururumu çiğneyerek onunla birlikte kalıyordum. Bekaretimi almıştı. Bana hiç yaşamadığım şeyler yaşatmıştı. Dövmüş , küfür etmişti. Vücudumda ki bazı izlerin sebebi o'ydu! Ama ben... hala onu seviyordum. Onu başkalarıyla görmek canımı yakıyordu. Boğuluyor, Hissizleşiyor, Göğsümde kocaman bir deliğin açılmasına sebep oluyordu. O delik hiç kapanmıyordu yaranın altı iltahaplıyor beni boşluğa düşürüyordu. Bu diri diri gömülmek gibiydi , benim için daha fazlası. Lafı daha fazla uzatamazdım. Ona gerçeği söyleyecektim ister kabul etsin ister etmesin. Yutkundum. Gözlerimden akan yaşları silip gözlerinin içine baktım. "B-ben hamileyim." dedim bir çırpıda. Gözleri şaşkınlıktan hafifçe büyüdü. Sonra o gözlerin siyaha döndüğünü gördüm. Tişörtünün altından kasları belli oluyordu gerilmiş , boynundaki damarlar ortaya çıkmıştı. Kolumu canımı acıtacak derecede sıktığında ağzımdan bir hıçkırık kaçtı. "Umurumda gibi mi gözüküyor?" dedi sakin bir sesi tonu ile. Gözlerimi kapattım o anda hissettiğim şey ile gözlerim yerinden çıkacakmış gibi açıldı!

Dolunay'ın hayatının içine biraz eğlence eklemek isteyen Rüzgâr, farkında olmadan Dolunay'ı çok büyük zorluklara itelemiştir. Dolunay bu zorluklarla başa çıkmaya çalışırken aşk Dolunay'ı yakalamıştır bile. Peşindende Rüzgâr'ı...

Bu Ada'nın serüveni. Geçmişte yaşanan olaylara bir perde çekip hayatına devam etme hikayesi. Babası onları bırakıp gittikten sonra bile hayatına devam etme çabası. Herkesin yüzüne gülen ama geceleri kendini öldüren bir kızın hikayesi bu. Sır perdesi aralanıyor, gerçekler ve geçmişteki izler ortaya çıkıyor. Gelin sizde bu gerçekliğe şahitlik edin.

Nefret ettiginiz birine aşık olur musunuz? Bilmem ama bizim Hazal çoktan oldu bile . Bu Hazal ve Berk in aşkı biraz komik biraz romantik . Ama bu aşkı kimse tahmin edemezdi

(İlk 5 bölüm yayında.) Kimse geleceği düşünmüyor, herkes 'Şuan' ı yaşıyordu. Onlar için ilerisi değil, şimdiki zaman önemliydi. Kimse zayıf olmak istemezdi. Biz güçlü olandık. En azından Kaya Erkek Lisesi öyleydi. Zayıflığı tatmamak için savaşacaklardı. Anılarını bu okulla doldurmuşlardı. -Geçici bir süreliğine 'Erkek Lisesi' ne gitmek zorunda olan arkadaşlar, kendilerini erkek liselerinin kapışmalarının ortasında bulur. -Okullar arası düşmanlık -Güç gösterileri -Bu iki kızdan dayak yiyen, düşman erkek liseleri. "Beni boğacak mısın lider?" diye fısıldadım. "Bir gün boğulacaksın. Ama benimle beraber."

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...