Aden Lina, babasından aldığı neşesi, annesinden aldığı sivri dili, daima havada gezen burnu ve her insanda etki bırakan badem gözleriyle tam bir 'plaza kızı'ydı. Adriana Lima'nın türkçe versiyonuydu. Beyaz atına veyahut fiyakalı bir arabaya binen prens onun da hayaliydi. Bir gün, o beyaz at geldi. Ama üzerinde prens falan yoktu. Evcillikten uzak atı, kendine prens yapmak zorunda kaldı. Halâ "mahalle" diye bir kavram varsa, Ediz tam bir mahalle delikanlısıydı. Korumacı başlığı koyduğu odundan hallice hareketler, en yakın arkadaşı Rüzgar'ın kız kardeşine gelince değişkenliğe uğramamıştı. Sınıf farkının, beyni boş gösteriş meraklıları yüzünden ortaya çıkan bir saçmalıktan ibaret olduğunu gösteren en güzel şey gerçek aşktı. Hayat herkese adil davranmazdı, ama aşk adaleti her zaman sağlardı. Çivi çiviyi de her zaman sökerdi. Bir çift topuklu ayakkabının, spor ayakkabıya dönüşümü. •••Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler kitabındaki Acar&Elvin Devran çiftinin kızı Aden Lina Devran'ın hikayesidir. Devam kitabıdır!!!! Başlangıç Tarihi: 12.09.2017

11.Sınıfa başladığım gün hayatımın değişeceği aklıma gelmezdi. Küçük bir çarpışma kalbimi delip geçerken, yanımda olan dört kişinin mutluluğu benide mutlu ediyordu. Birden baktım ki altı kişi olmuşuz ve ordan oraya beraber savruluyoruz. Derken küçük bir kutunun tekrardan hayatımızı değiştirebileceğini öğrendik hep beraber yaşadık gördük. En sevdiğim adamı bir süreliğine bile olsa kaybetmenin bana verdiği acı canımı acıtırken beş kişiye düşmemizle yanıp kavruluyordum. "AŞKIN MAVİ TONU"

Herkesin hayatının bir dönüm noktası vardır. Bu, annenin ölümü olabilir. Bu, yeni bir okul, yeni bir ev olabilir. Bu, çok sevdiği birisini kaybetmek olabilir. Peki bu, otobüste vurulup bu sayede tanıştığın insanlar olabilir mi? ****** "O gün hayatımın değişeceğini bilmeden o otobüse bindim, o yolculuğa çıktım, o mola yerinde onlarla göz göze geldim. Korktum, ağladım, üzüldüm. Tüm bunları tekrar yaşayacağımı bilsem bile onlarla tanışmak için yine o otobüse binerim, yine korkarım, yine ağlarım, yine gülerim. Sırf onlardan ayrılmamak için canımı veririm, daha nasıl anlatayım?"

O gün kötü bir şey olacağından emindim. Ve öyle de oldu. Yatakta uzanmış yatarken aniden kapı zorla çalındı. İlk çalışında umursamadım. Ve tekrar tekrar devam etti. İkinci ve üçüncü çalışında da umursamadım. Devam etti. Her kimse kapıyı açana kadar çalacağından emindim.

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.