Kto by się nie cieszył na wieść, ze może spędzić wakacje w słonecznej Florencji. Śródziemnomorski klimat i lazurowe niebo to tylko niektóre z atutów tej toskańskiej miejscowości. Taką szansę na odmianę swojego dotychczasowego życia dostaje Estelle de Lilas-Chavriere. Młoda hrabianka opuszcza tętniący życiem Paryż w dobie la belle epoque i zaczyna niezwykłą podróż, która przyniesie wiele niespodzianek. Czy to tylko przypadek, że w tym czasie do Florencji przybywają jej dawni przyjaciele, a może to los próbuje pomóc dziewczynie w odnalezieniu upragnionego szczęścia? ___________________________ Zdjęcie z okładki/ photo used for book's cover © David et Myrtille / Trevillion.com ( found on Pinterest) Copyright ©2015 by Paulinellina. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. Niniejsza powieść stanowi wytwór wyobraźni, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych, wydarzeń i miejsc jest całkowicie przypadkowe.

Nic nie może być zwyczajne, gdy znajdujesz się w szkole dla artystów, w liceum plastycznym z internatem, a Twoimi kolegami i koleżankami z klasy są najsłynniejsi twórcy ostatnich dwóch wieków, zaś uczą cię dawni mistrzowie. Nic nie może być spokojne, gdy dzielisz pokój ze zbuntowanymi uczennicami takimi jak Frida Kahlo czy Yayoi Kusama, dziwakami z pierwszej klasy typu Williama Turnera lub Vincenta van Gogha, a może nawet Claudem Monetem i jego paczką znajomych dumnie nazywających się impresjonistami. Możliwe, że będziesz musiał znosić trudny charakter Pabla Picassa, outsidera Edgara Degasa, który w tajemnicy jest fanem baletu, czy nawet dramatyczne tyrady i urojenia Salvadora Dalego. Nic nie może być proste, gdy dyrektor to wiecznie bujający w obłokach Leonardo da Vinci, którego nie może znieść Michał Anioł Buonarotti, przypadkiem zajmujący stanowisko wicedyrektora, zaś lekcje prowadzą takie indywidualności jak walczący z nałogami Caravaggio, zubożały i narcystyczny Rembrandt lub przerażający Hieronim Bosch. Jednak w momencie, kiedy mistrz da Vinci znienacka znika, nikt nie ma pojęcia, co zrobić, wśród nauczycieli szerzą się spiski, a wśród uczniów dadaizm, surrealizm, komunizm i inne ideologie przyprawiające profesora Buonarottiego o zawał serca, okazuje się, że codzienność w Domu Barw do tej pory była prawdziwą sielanką. DISCLAIMER: opowiadanie nie ma służyć celom edukacyjnym. owszem, znajdziecie tam nawiązania do prawdziwych żywotów artystów, jak i wiele easter eggów, ale nie doszukujcie się tam niczego naukowego. to po prosty kreatywne wyładowanie osoby spędzającej lata nad nauką historii sztuki. po prostu fanfiction - bo nie da się ukryć, że jestem fanką każdego z opisanych artystów. [okładka - kto inny, jak nie @justi5643?]

W czasach, gdy wielcy bohaterowie potrzebni są bardziej, niż kiedykolwiek przedtem, losy przyszłości trafiają w ręce tych, którzy właściwie nigdy niczego ratować nie chcieli. Piękny czarodziej uwięziony w wieży, elfi generał pozbawiony pamięci i zesłany w głębokie podziemia, księżniczka tak nijaka, że uciekali przed nią wszyscy książęta oraz mała wiedźma, która czasem zapomina, że jednak nie jest wilkiem - to tylko nieliczni spośród wybrańców. Ich ścieżki przeplatają się zdecydowanie gęściej, niż by sobie tego życzyli. A wszystko dlatego, że niemal pięćset lat wcześniej ktoś doszedł do wniosku, że źródłem wszelkiego zła jest magia i w związku z tym powinna zostać zakazana. Wtedy jednak tylko niektórzy spośród uczonych w pełni zdawali sobie sprawę z konsekwencji, jakie przyniosą tak drastyczne obostrzenia. Łatwiej bowiem uwierzyć w magię, która jest tylko narzędziem, niż w taką, która dysponuje własną świadomością i która swoimi troskliwymi nićmi tka życie wszelkiego stworzenia. #12 w Fantasy 14 grudnia 2017. Łał, łał, dzikie szczęście.