Üç arkadaş yeni bir mahalleye taşınırlar. Ama o mahallede beklemedikleri bir şeyler vardı. Dostluk ve en önemlisi aşk gibi

"Tam bir pısırık gibi duruyorsun,"dedi düz bir ifadeyle. "Numaranı görünce şaşırdım." "Yatakta pek pısırık değilimdir,"dedim alçak sesle. Masada bana doğru eğildi. "Yalan söylemediğini nereden bileceğim Atalay?" [LGBTQ karakterleri konu almaktadır.]

°Aşırı dozda kekoluk ve cringe içerir.° Her şey semtin abisine bayram mesajını atmamla başlamıştı. Gökay: Ahırda var bir tosun, O tosun sana koysun, Götün bağlamış yosun, Bayramın mübarek olsun. Demir ve Gökay🌈

[TAMAMLANDI] Dağa kaçırılmasıyla başlamıştı onların hikayesi... Onlar herkes gibi normal tanışmamışlardı. Hatta onlarınki çok zalimce bir tanışmaydı. Mecburiyetti onlarınki. Teslimiyetti. Yeri geldiğinde acı çektirmekti. Ve acı çekmekti. Bunca kötülüğe rağmen onların bir araya gelme ihtimali var mıydı? Tanışmaları normal olmayan bu iki insanın, sonları normal olabilecek miydi? !!! Askeri kurgudur !!! ( LÜTFEN!!! 15. bölüme kadar kurgu hakkında karar vermeyin! 15. bölümden sonra hala aynı fikirdeyseniz o zaman fikrinizi belirtin. )

[TAMAMLANDI] Canavarlara inanır mısınız? Yaser...İnanmazdı.Çocukları korkutmak veya gençelere eğlence olsun diye uydurulmuş şeyler olduğunu düşünürdü. Ama şu an içerisinde bulunduğum durum ile öyle düşünmüyordu.Gözlerinin içerisine bakan kırmızı gözlerle,korkuyla yerine daha çok sinerken elindeki tavayı kendisine yaklaşan uzun,siyah bedene doğru daha çok uzattı. Sıradan bir çocuk ve lanetlenmiş bir insan- canavarın hikayesi... Netâmeli -Tekin olmayan,gizli bir tehlikesi olduğuna inanılan

Ela gözleri önce mahallelinin sonra da bulundukları sokağın üstünde gezinirken, uzakta ortalama 1.65 boylarında oğlan çocuğuna benzeyen bir beden ilişti gözüne; Elindeki tavşanı ğöğsüne sımsıkı bastırmış , meraklı ve çekingen gözlerle boyası eskimiş apartmanın duvarının dibinde onları seyrediyordu. Küçük adam ve onun çekingen güzel gözleri bir anlığına olsa dikkatini çekmişti.

05...: Selam :) Ege: Sen kimsin? 05...: Numaramı kaydetmedin mi? Ege: Hayır ya sen kimsin 05...: Pencereye çık.

"İster misin domalsın bir sik" gözlerini bana çevirdikten sonra yarım ağız gülümsediğinde sinirimin son raddesine gelmişti ki. Hızla üzerine yürüp çenesine bir yumruk attım. Sarsılıp geri tökezlerken duvardan tutunup doğruldu. Şaskınlık ve sinirle bakarken "siktir git lan gözüm görmesin seni"diye hiddetle bağırdım.

Fahişeler. Parayı basarsın, altına alırsın, becerirsin. Yüzüne bakmadan çekip gidersin. Beğenirsen, tekrar gelir becerirsin. Sonra bir daha. Bir daha. Bende bir fahişeyim. Evet, o nefret ettiğiniz, lanetlediğiniz insanlardanım. A, pardon insan mı dedim? Obje diyecektim. Peki fahişeler bu işi neden yapar biliyor musunuz? Bilmiyor musunuz? Peki ya fahişelere aşık olunur mu? Olunmaz mı? Olunur! Hemde öyle bir olunur ki, feleğin şaşar. Ne cinsiyetinin önemi kalır, ne fahişeliğinin. O'dur önemli olan. Sadece o! Ben bir abiyim, aynı zamanda bir baba. Ve bir fahişe. Herkesten, herşeyden gizli bir fahişe. Kardeşleri uğruna erkeklerin altına yatan, duygularını bastırmış, çoktan ölmüş bir fahişe. Ben uyandırılmayı bekleyen bir ölüyüm. Bir abi kardeşleri uğruna ne kadar ileri gidebilir? Kasım 2014