Nie pytaj, tylko czytaj. To jest pojebane jak coś. Proszę się nie zdziwić tym co będzie w środku tej książki. Czasem MOŻE zdarzy się coś normalnego.

Wchodzenie w dorosłość zazwyczaj jest trudne, szczególnie gdy odbiegasz swoimi zainteresowaniami od pospolitego społeczeństwa, zaś wrażliwość w dzisiejszych czasach, mimo całego swojego pozytywnego wydźwięku-potrafi być bardzo niszcząca. Przekonał się o tym młody człowiek, zwany Juliuszem Słowackim. Po przykrych doświadczeniach w poprzedniej placówce edukacyjnej, wybiera się do jednego z lepszych warszawskich liceów, licząc na spokój. Niestety persona odpowiedzialna za taki rozwój wydarzeń, znów pojawia się w życiu młodego poety, przewracając jego świat do góry nogami. ~*~ Fanart użyty do okładki jest autorstwa https://www.wattpad.com/user/Ushatek

- Adamie... Usłyszał mnie. Spojrzał na mnie tak jak wtedy, gdy się poznaliśmy. Był to wzrok srogi, zmęczony, awanturniczy. W takich chwilach jak ta, gdy za oknem szalała burza, a mój policzek piekł niemiłosiernie, bałem się. Ten strach. To właśnie on mnie tu przyciągnął.

Papierosy, przyjaciele i szkoła - a to okraszone nutą upoetycznienia - to całe życie szesnastoletniego Juliusza Słowackiego, nowo upieczonego ucznia pierwszej klasy licealnej. A wszystko zostaje zaburzone przez pewnego Adama Mickiewicza, człowieka wręcz obrzydliwie nie do wytrzymania. Dźwięki pianina to prawdziwe piękno godne podziwu, jednak wybitnym jest zobaczyć piękno w drugim człowieku. To zdarza się Fryderykowi Chopinowi, gdy spotyka na swojej drodze wybitnego Węgra - Franca Liszta - i pierwszy raz udaje mu się spojrzeć w głąb jego zamkniętej duszy.

Dokładnie to co w tytule, tzn ja przerabiająca teksty Mickiewicza (głownie o Maryli ofc) żeby brzmiały jakby mówił o Julku. Nie wiem, dlaczego to robię, ale dobrze się bawię.

Pan A. Mickiewicz - konduktor z latami doświadczenia i nienaganną reputacją. Juliusz Słowacki - biedny student oszczędzający na chlebie, tlenie i biletach komunikacji międzymiastowej. Czy muszę mówić coś więcej?

"Co mi jeszcze pozostało Oprócz butelki dojrzałego wina? Gdzie poniosą mnie nogi i na jaki kraniec świata pójdę? Nie wiem. Nie wiem, gdzie jest mój kraniec świata, mój cały świat. Nie wiem, gdzie jest Juliusz Słowacki." Opowieść o dwójce poetów, którzy wyniszczali się wzajemnie, nie zdając sobie z tego sprawy.

CHŁOPAKI, NIE SKOŃCZĘ TEGO, PRZEPRASZAM. Czterech bohaterów, cztery rodzaje miłości i cztery rodzaje cierpień. Pośród nich: dym papierosowy, łzy, leki na bezsenność oraz kot. Oto przepis na kolejną tkliwą historyjkę.

Wyjście do kawiarni ma różne przyczyny. Jedną z nich jest przesłodzona kawa. Luźny, dość banalny shot, którego nie mam serca usunąć.