Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )

Sevdiğim, sevdiceğim... Beyaz atlı prensim, selvi boylu paşam... Gamzesine öldüğüm... Ah durun durun daha sonra mektubumsu konuşmama devam ederim. Cümlelerimin öznesi de işte geliyor... O zaman nakarata gireyim ben... Geliyor gönlümün efendisi durdurun dünyayı... Aşk hiç ummadığın , beklemediğin an da çıkarmış karşına. Ben de o hiç beklenmeyen zaman diliminde gördüm, sevdim gönlümün efendisini...

sahipsiz bir kaç çocuğu satırlarıma sakladım. satırların varolmayan ülkesi.