Bir yandan babasına derinden bağlı olan ve onu gizemli bir cinayetle kaybeden genç bir kız, öbür yanda babasına olan nefreti günden güne artan, kendini mesleğine adamış genç bir avukat. İkisini buluşturan en önemli noktaları; babaları. Zamanın ve olayların ne getireceğinden habersiz çaresiz çırpınışlar, onların kaderlerini birleştirdi. Onlar buna "tesadüf" demediler. "Nasip" dediler.

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...