~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ „Cisza nocy kryje więcej niż sny. Han ucieka od przeszłości, Minho od pustki codzienności. Gdy ich drogi splatają się w zwykłej szkole, odkrywają, że najtrudniej jest zmierzyć się z własnymi lękami." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Draco Malfoy nigdy nie był idealny. Czegoś w nim ciągle brakowało. Jakiejś drobnej rzeczy, której nikt nie potrafił odnaleźć. Czy Draco wiedział o swoim braku? Nie umiem powiedzieć. Ale myślę, że uświadomił go sobie na końcu. Dopiero na samym końcu. Dopiero, gdy ją stracił i to nie pierwszy raz. Gdy przez jego własne czyny, ona po prostu odeszła. Odeszła i zostawiła po sobie jedynie poczucie straty. Myślę, że to właśnie ona szeptała mu do ucha rzeczy, których Draco sam o sobie nie wiedział. Rzeczy, o których nie miał pojęcia, póki mu ich nie podsunęła pod nos wstrętna samotność. A jej szept był głośny. Rozbrzmiewał w Draco głośnych echem, ponieważ już teraz, jego wnętrze było kompletnie puste. ⁂ Wierzysz w miłość?-zapytał Malfoy, patrząc w gwiaździste niebo. -Albo w to, że ludzie są sobie zapisani w gwiazdach? -Wierzę-odparłam, czując, jak moje serce, bije coraz szybciej. -Wierzę w miłość, bo właśnie ona umyka logice. Jest niezależna od rozumu, prawdy i rzeczywistości, sprawia, że nie trzeba myśleć. -A ty?-odbiłam jego pytanie. -Wierzysz w miłość? -Wiesz co.. chyba właśnie zaczynam..-odparł w końcu, zatrzymując na mnie swój wzrok. ⁂ Co ty ze mną robisz!?-warknął, odpychając mnie od siebie. -Co niby robię? -Sprawiasz, że czuję..-fuknął, chowając twarz w dłoniach. -Doprowadzasz mnie do szału i gdy tylko jesteś obok, zaczynam zachowywać się inaczej, jak nie ja. -Niszczysz mnie.. Przez twoją obecność zależy mi. Bardziej, niż powinno. Nie chcę tego. Nie chcę czuć, bo wtedy jest łatwiej. Przez ciebie mam wielki mętlik. I to wszystko twoja wina, bo to ty tak na mnie działasz. Przez ciebie jestem ludzki i uczuciowy. Od pierwszego dnia zaczynałaś burzyć to, co wokół siebie zbudowałem i z czego byłem zadowolony. Niszczysz naprawdę wszystko, a ja ci na to kurwa pozwalam. ⚠️zawiera wulgaryzmy, przemoc, używki, sceny seksualne

"- Przestań, bo się zarumienię, cukie... - zaczął, robiąc kilka kroków do przodu. " Dzieją się rzeczy z nie tego świata, gdy dwóch największych wrogów spotykają się na imprezie i wraz z nimi pojawiają się problemy...

Tytuł rozumie się sam 😊 Okładka nie należy do mnie!

Gdy zagubiony nastolatek przypadkiem myli numery... jego życie obraca się o sto osiemdziesiąt stopni.

One Shoty pisane na zamówienie i ogólnie moje własne. MARVEL - Avengersi i X-Meni. Zapraszam.

Nawet bohaterowie czasami muszą przestać udawać takich ludzi, jakimi świat chciałby ich widzieć. Stają się wówczas grupą nastolatków ze skłonnościami do alkoholu, małymi dziećmi na festynie, rodzicami, zniszczonymi przez życie osobami, czy kimkolwiek, kogo tylko da się opisać...

Hanahaki to Japońska legenda zwana "Chorobą kwiecistych płuc". Udziela się ona osobie, która czuje mocno nie odwzajemnione uczucia do innej osoby. Jej objawami są m.i.n kaszlenie krwią oraz kwiatami. Choroba ta jest śmiertelna, jednak da się ją wyleczyć, jednak nie w tak prosty sposób; osoba którą kochasz musi odwzajemnić twoje uczucia*. Zack zakochał się w Darrylu, jednak ten miał dziewczynę. Chłopak zachorował na chorobę, która wydawała się tylko legędą; hanahaki. Jego uczucia względem drugiego, jedynie kwitły, niczym kwiaty w jego płucach. Jednak czy chłopak zazna szczęścia i pozbędzie się choroby? Ostrzeżenia: - Hanahaki - Krew - Depresja - Angst Okładka jest stworzona przeze mnie :D *Są inne metody wyleczenia hanahaki, ale nie chce mi się ich pisać

Peter chciał tylko napisać do May że się spóźni! Nie spodziewał się że odpisze mu jakiś dziwny koleś. „Może i upadłeś - [...] - ale to od ciebie zależy czy wstaniesz" „Przerażenie znikło wraz z powiewem chłodnego wiatru. Jakby owy wiatr pragnął go uspokoić, niczym urocza melodyjka do snu. Peter bał się i nikt nie watpilby w to widząc go. Zacisnął piąstki i westchnął. Poluzował dłonie i zarzucił na głowę kaptur. Miękki czarny materiał musnął mu policzek a on sam posrud dźwięków miasta otoczony warstewka samotności ruszył chodnikiem przed siebie." „Oparł na kolana po czym zapłakał. Pustka rozniosła się w jego sercu jak zaraza pozostawiając jedynie uczucie zagubienia i tęsknoty." ________________ 1 w „May" [29 stycznia 2022] 1 w „Numer" [ 3 luty 2022] 10 w „Irondad" [ 10 kwietnia 2022] 1 w „NatashaRomanoff" [ 20 marca 2022] _______________ Początek : 25 stycznia 2022 Koniec : 24 luty 2022

Wszystkie talksy, przedstawione w tej książce nie są mojego autorstwa, tłumaczę je tylko z internetu. Życzę miłego czytania! ~Maggie ✨