Bu hikayenin tüm telif hakları yazarın şahsına ait olup, izini dışında çoğaltılması ya da ticari bir amaç uğruna kurgunun kullanılması kesinlikle yasaktır. Böyle bir durum ile karşılaşılırsa, gerekli mercilere ulaşılacaktır. 18.10.2013 - 02.07.2014 -------------- Daha 18 yaşında öksüz, yetim bir genç kız.. İnsafsız bir üvey baba.. Üvey Babasının ünlü bir şirketi zarara uğratması sonucu, kendi hatalarının karşılığı olarak onu satmasıyla hiç bilmediği bir yolun başındaydı Lara. En saf, temiz duygularıyla bir adamın önüne fırlatılmıştı. Tek kadın, bir imza.

Gökkuşağı denilince akıllarına orada olmayan tek renk 'SİYAH' geliyordu. Neden siyah yoktu gökkuşağında? Dışlanmış mıydı? Yoksa oradaki renklere göre daha karanlık olduğu için mi? Kendisi de siyahın içindeydi. Hayatı hayalleri siyaha boyanmıştı. Nereye adım atsa siyahın çukuruna düşüyordu. Ya da biri onu o çukura atıyordu... Hangi insan bir Azraile aşık olurdu? İntikam ateşi ile dolan adam karşısında onu öldürmek için can atıyordu. Ama o gitmiş ondan hoşlandığını söylüyordu. Bu nasıl bir karanlıktı? Nasıl kurutulacaktı canını yakan bu duygulardan? Belki de asla kurtulamazdı... Azraili ona elini uzattı ve ayağa kaldırdı. Öldürmekten vazgeçmişti sanırım. Şöyle fısıldadı kıza: "Belki de en başından başlamalıyız. Ben Azrail: Asrın Soykıran..." **** İlk Yayım Tarihi: 19.07.2018

" Ya oooff!" Bağırmam ile zilimin çalması bir oldu. Kim bu yaa şimdi, zaten sinirliyim ! Kapıya gidip bakmadan açtım. Karşımda baya uzun ve dağınık bir adam vardı. Evet dağınık. "Kimsin sen?" Bu soruyu benim sormam gerekmez miydi? "Ne?" "Bak , saat gece bilmem kaç ve ben uyumaya çalışıyorum ama sürekli gürültü yapıyorsun ve sinirlendiriyorsun beni. Şimdi aşağı inicem ve eğer adım sesini bile duyarsam geri gelirim. Geldiğinde de hiç iyi şeyler yapmam!" "Yaa nasıl korkuttun beni şu an. Taşınıyorum, herhalde olacak gürültü bu günlük sabret sende!" Karışmış saçlarını eli ile geri atıp bir adım yaklaştı. "Bak ufaklık , uyarıyorum seni ses yapmayı kes." "Kesmiyorum, ne yapacaksın" Ufaklık dedi yaa! Yahu benim boyum 1.75! 27 yaşındayım ben! "Seni dışarı atarım. Vardır öyle huylarım." "Yaa bir defol git manyak mısın nesin! " Başlangıç: 10.04.2021 24.05.2021 #1 komutan #1 özelkuvvetler #1 bordobereli #1 bayrak #1 yüzbaşı #1 üsteğmen #1 vatan

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Çiçek Solmaz ince, uzun boylu ama bir o kadar da sert bir kız. Hasta babasına bakmak için küçük bir muhasebe ofisinde çalışıyor. Mahalleden en yakın arkadaşı Enver Sarı. Baş Komiser Enver Sarı... Ay sonunu getiremediğinde yanında olan canı sıkıldığını anlayıp onu eğlenmeye kaçıran en yakını... Kendi yağında hayatın dikenleriyle mücadele ederken hayat bir gün hiç bilmediği yerden sordu sorusunu. Güpegündüz kafasına geçirilen bir çuvalla hayatı değişti. Kadir'le yolları kesişti... Kadir Kara Yakamoz Şehrinin acımasız yeraltı patronu. Her yerde gözü kulağı olan yüzünü kimsenin net bilmediği Kadir Kara. İş adamı Kadir Kara'yı bilen çok ama eli kanlı Kadir'i gören yok... Uzun boylu, esmer, sert görüntüsünün altında yatan büyümemiş çocuğu ise şimdiye kadar bulabilen yok... İşte bizim hikayemizde tam burada başlıyor... Umarım yeni hikayemi beğenirsiniz... Sevgiyle kalın...❤️

"Canını yakmak istemiyorum ama beni zorluyorsun." Yanaklarımdan bir yaş süzüldü. "Senden nefret ediyorum." Kolumdan tutmayı bırakıp bedenimi hızla bedenine hapsetti. Kollarının arasında küçücük kalmıştım. "Biliyorum ve senin de bilmen gerek." Gözleri yüzümü yavaşça inceledi, irislerinde duygudan eser yoktu. Hep böyleydi. "Seni asla bırakmayacağım." • TAMAMLANDI✔

Bizim hikayemiz içimizden biri öldüğünde başlayacak. Ben Hakan Yılmaz. Öyle soyadıma bakmayın; çokta güzel yıkılışlarım olmuştur bu dünyada. Sağlam darbeler yedim çocuk yaşımda. Kanımın, yaralarımın arasında büyüdüm ben. Bir mahalle var içinde bir çok yaşantının olduğu; İhanet, aldatmak, yaralamak, sevmek, çok sevmek, fedakarlık ve en kötüsü de birini öldürmek. Birini kurban etmek. Ben bu olayların tam ortasındayım. Ben önce sevdiklerimi, sonra tek tek ölümü kucaklayanım. Ben aslında namlunun ucuyum. İncirli mahallesinde olan tehlikeli kovalamacalar, güçlü ve sadık dostluklar, derin ve açığa vurulmamış aşklar hepimizi dipsiz bir kuyunun sonuna getirecek. KÜÇÜK MAHALLENİN BÜYÜK SEVDALARI... 18.04.16 BU HİKAYE ACI BİR HİKAYEDİR. MUTLULUK ARAYANLAR HAYALKIRIKLIĞINA DÜŞMESİNLER.

Kafamı kaldırdığımda bir çift kahverengi gözün bana şaşkınlıkla baktığını fark ettim. Yoksa bu gözler... O gözler miydi? #1 - Mahalle 🌸

Bir mahalle hemde en eğlencelisinden Bir kız en güzelinden ama azıcık inatçısından Bir Adam en delikanlısından ama biraz sinirlisinden Peki bu üçü biraraya gelirse ? Ne mi olur gelin hep birlikte görelim : Başlama Tarihi: 2016

Van'da ailesi ile beraber yaşayan Üsteğmen Kartal Kara... Hacettepe Tıp Fakültesinden mezun olan, Muğlada ailesi ile birlikte yaşayan Yağmur Yaman. İlk görev yerinin Van olduğunu bir bilgisayar ekranından öğrenir. ... En az benim kadar kesik olan nefesleri dudaklarımı okşarken, "Kartal?" dedim ismini kısık çıkan sesimle uzatırken. Dudağına değen dudağıma saldırmamak için kendini sıktığını, belimde duran elinin sıkılaşmasından anladım. Bu beni daha da keyiflendirdi yapacağım şey için. "Hım?" dedi, hemen ardından sanki dudaklarımız birbirine tekrardan sürtünsün diye dudaklarını çok hafif öne çıkartarak, "Efendim?" diye eklemeyi de unutmadı. Ensesinde ki iki elimden biri, boynu boyunca kaydı ve geçtiği yerlerde ki kavruk tenini okşadı. Onun hiç beklemediği ama benim arabada beni zor durumda bıraktığından beri aklımda olan şeyi yaptım, bende onu zor durumda bıraktım. Tabi ikimizin de zor durumda kalış şekli biraz farklıydı. Tam dudaklarımız birbirine tutunacakken, "Borcum olsun üsteğmenim." diyerek ondan uzaklaştım. Normalde beni rahat rahat bırakmayacağına emin olduğum kolları yaşadığı şok ile gevşedi ve bedenimi kıskacından kurtararak yatağından kalktım. ... [ARA VERİLDİ!]