#1 in Historical Fiction (3/09/2017) Ο Πόλεμος των Ελλήνων και των Τρώων από την αρχή μέχρι το τέλος. Ξεκινά από το χτίσιμο της Τροίας και τελειώνει στην επιστροφή της Ελένης στη Σπάρτη. Δεν μου ανήκει τίποτα. Ή μάλλον κάτι μου ανήκει γιατί είμαι Ελληνίδα.

Ήταν όμορφη κοπέλα, πολύ όμορφη, η Αναστασώ, η κόρη του ταβερνιάρη Κρατερού από τη Σπάρτη. Αυτή η ομορφιά της θάμπωσε το βασιλόπουλο του Βυζαντίου, τον μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανό τον Δεύτερο, την πήρε γυναίκα του κι έγινε η αυγούστα Θεοφανώ, αυτή που φανέρωσε ο Θεός. Ένιωσε πλάι του πανίσχυρη, ψήλωσε ο νους της ο νεανικός, και της υπαγόρευσε πράξεις άδικες κι αχάριστες· μα σαν πέθανε ο Ρωμανός πολύ νέος κι η Θεοφανώ απέμεινε χήρα με τρία παιδιά, ορθωθηκε μπροστά της η μεγαλύτερη και πιο επίπονη πρόκληση της ζωής της ως μάνα και αυτοκράτειρα: να εξασφαλίσει τη θέση της και τη θέση των δύο μικρών συμβασιλέων γιων της, και μαζί τους την τύχη της στερνής πορφυρογεννητης κορούλας της. Έτσι δέχτηκε και ανέχτηκε δίπλα της τον Νικηφόρο Φωκά για σύζυγο δεύτερο, που όσο και να τη λάτρευε δε μπόρεσε ποτέ να τον αγαπήσει η ίδια στο ελάχιστο, αλλά και έτσι ενέδωσε αργότερα στον ιδιοτελή έρωτα του Ιωάννη Τσιμισκή, που τη χρησιμοποίησε για να εξοντώσει τον θείο του και να ανέβει ο ίδιος στον θρόνο... Και, προδομένη ύστερα από κείνον, έλιωνε κάτω από το μαύρο ράσο, ώσπου να τη λυτρώσει ο τελευταίος της

.....

Μια φορά και έναν καιρό, κάπου μακριά σε ένα χωριό ονόματι Λόνγκσαϊντ, υπήρχε ένα βασίλειο που κυβερνιόταν από την οικογένεια Σνόου. Όμως, όταν ήρθε ένας βαρύς χειμώνας, ο βασιλιάς έχασε την ζωή του και ο αμέσως επόμενος διάδοχος για το θρόνο ήταν η μεγαλύτερη κόρη του. Η Ελενόρ Σνόου γνωστή ως Χιονάτη, λόγω της κατάλευκης επιδερμίδας της όμοια με το χιόνι και τα κατακόκκινα χείλη της. Δυστυχώς όμως ήταν αδύνατον να κυβερνήσει δίχως σύζυγο στο πλάι της λόγω της έλλειψης περιουσίας της οικογένειας. Για αυτό το λόγο έπρεπε να παντρευτεί, ποιος θα είναι ο ένας και μοναδικός; Εφτά πρίγκιπες, ένα μήλο και μια ιστορία.

"Χριστέ μου πως περιμένετε να περπατήσω πάνω σε κάτι τέτοιο;!"φώναζα αγανακτησμένη. "Τι περιμένατε δεσποινίς; Δεν εκπαιδεύεστε για τα καλλιστεία, αλλά για το πως να διοικήσετε ένα βασίλειο!"απάντησε με αυστηρό τόνο ο κύριος Ντε Λούκα και μου έγνεψε να το πάω από την αρχή. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Η ζωή της Αλέξας, μιας 23χρονης που ζει στο βασίλειο της Λουκέρσια, αλλάζει όταν ανακαλύπτει ότι είναι γόνος της βασιλικής οικογένειας και διάδοχος του θρόνου. Δεξιώσεις, ίντριγκες και μάχη για την εξουσία κατακλύζουν την ζωή της, δείχνοντας πως η βασιλικη ζωή δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται. 🌟Πρώτη θέση στον διαγωνισμό J-J Summer Contest (Αγαπημένο κοινού) ▪Start: 29/7/2019 ▪End: 27/10/2020 ©2019-20 All rights reserved Don't copy my story!

Ατσάλινο γαλανό βλέμμα, αγάπη για το ωραίο φύλο και μια μαύρη στολή των SS. Αυτά συνθέτουν τον χαρακτήρα του Φρανκ Γουιντερς, μέχρι που γνώρισε την Αθηνά Δασκαλάκη. Η όμορφη νοσοκόμα και η φλογερή προσωπικότητά της έκαναν τον Λοχαγό να νιώσει πρωτόγνωρα συναισθήματα και να υπερβεί την αγάπη του για το Γ' Ράιχ και τα ίδια του τα πιστεύω για να την κρατήσει στη ζωή του. Η ιστορία μέσα από τα μάτια του Λοχαγού. Έρχονται στο φως στιγμές που θα δικαιολογήσουν τον τόσο θυελλώδη χαρακτήρα του και τις τόσο αυθόρμητες επιλογές του.

Θεσσαλονίκη, 1972 Αγαπημένε μου θείε, Νιώθω πως όλες οι λέξεις είναι τόσο μικρές, τόσο ασήμαντες για να περιγράψουν τη θλίψη και τη συντριβή που έχει φωλιάσει στη καρδιά μου. Ναι φίλε μου Χάρη, πονάω. Έχει χαθεί πλέον η αισιοδοξία από τα μάτια μου. Πονάω όταν σε θυμάμαι, όταν σκέφτομαι το γέλιο που κοσμούσε τα δυο σου χείλη. Τώρα πλέον είναι νεκρά, αδύναμα να ανοιγοκλείσουν και να φωνάξουν: "Ελευθερία". Αδελφέ μου, επέτρεψε μου να σε αποκαλώ έτσι γιατί αυτό ήσουν για μένα, ο αδελφός που ποτέ δεν απέκτησα. Φοβάμαι. Αισθάνομαι το οξυγόνο να λιγοστεύει, το καράβι της δικαιοσύνης να βουλιάζει κι εγώ να βρίσκομαι μέσα του και να πνίγομαι μες στην άβυσσο των σκιών. Γράμμα με προορισμό το παράδεισο λοιπόν. Θείε μου, αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, στείλε ένα επαναστάτη, ένα Ρομπέν των Δασών να μας σώσει από τις θύελλες οδύνης. Θείε, βάστα γερά! Θα δούμε ξανά την ειρήνη! Μα για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή... Θα σε θυμάμαι, Λαίδη Μάριον °Θα καταφέρει η Λαίδη Μάριον να βρει το Ρομπέν των Δασών που τόσο πολύ ποθεί ή ο τρομερός δράκος-κοινωνία θα τον κατασπαράξει; 📖 by lefkothea- Cover: @-shzedd

Πίσω στο 104-101 π.Χ. ,λόγω του Πολέμου των Ουράνιων Αλόγων, δύο νέοι από δύο διαφορετικούς κόσμους θα συναντηθούν, θα παντρευτούν και μετά θα ερωτευθούν. Έρωτας δηλαδή μετά τον γάμο. Αυτός πρίγκιπας από την Κίνα της τότε Δυναστείας των Χαν. Αυτή πριγκίπισσα της Νταγιουάν, απόγονος Ελλήνων αποίκων από τον Μ. Αλέξανδρο. Εκείνος πήρε κινέζικη παιδεία κι εκείνη ελληνική. Ο γάμος τους θα ενώσει αυτούς τους δύο κόσμους, ώστε να διεξαχθεί ειρήνη και εμπορικές-πολιτικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Οι δύο πρωταγωνιστές μας θα περάσουν από πολλές δοκιμασίες που θα αλλάξουν τα δεδομένα. Πολλοί το θεωρούν ως μια από τις πολλές ιστορίες αγάπης, άλλοι μύθο για διδακτικό σκοπό. Εσείς πάρτε το όπως θέλετε. Μια φορά δεν θα δείτε την ιστορίας τους πουθενά γραμμένη. Η ιστορία μας είναι εμπνευσμένη από το ιστορικό γεγονός του Πολέμου των Ουράνιων Αλόγων(101-104 π.Χ.), μεταξύ της Κίνας(Δυναστεία των Χαν) και της Ελληνικής αποικίας των Νταγιουάν στην κοιλάδα της Φρεγκάνας με πρωτεύουσα την Αλεξάνδρεια Εσχάτη. Λεπτομέρειες θα δείτε στο πρώτο κεφάλαιο! Καλό διάβασμα!

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, δεν θα άφηνε ανέγγιχτη ούτε την παραδεισένια γωνιά της Ελλάδας. Όταν ο Γρηγόρης, ένας νεαρός από την Κεφαλονιά, λαμβάνει ένα γράμμα από τον Γερμανό φίλο που απέκτησε, κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο των Ολυμπιακών Αγώνων, το οποίο τον προειδοποιούσε για επικείμενη επίθεση, οπλίζεται με την ελληνική περηφάνια και ηρωισμό. Από τα βουνά και τις κακουχίες, ως το κυνήγι της επιστροφής και τις θηριωδίες κατά των Ιταλών στην μικρή νησιωτική του πατρίδα, θα περάσει δια πυρός και σιδήρου. Θα δοκιμαστούν τα πάντα μέσα του, πέραν της ακλόνητης πίστης του στο πρόσωπο του Γερμανού Όττο Σβάιγκερ. (Από τον Απολογισμό, ο Γρηγόρης είναι ήρωάς του)

Σε μια πατρίδα δίχως ζωή. Σε ένα σώμα που δεν μου ανήκει. Σε έναν εαυτό, νεκρό και μόνο. Σε ένα τέρας που μας σκότωσε. Σε ένα τέρας που με σκότωσε. Και η λύτρωση μου, μόνο η σωτήρια τους. Αυτό ήμουν.. Για εκείνους.Για την Σμύρνη.. " *Επειδή το περιεχόμενο του ειναι βαρύ και δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να το υποστηρίξω βάση των γνώσεων μου και της ηλικίας μου του αφήνω ένα ερωτηματικό, με την περίπτωση να το τελειώσω και να επεξεργαστώ κάποια "κακομεταχειρισμενα" κεφάλαια που είχα γράψει*⭐