witam, to jest moja pierwsza manhwa którą tłumaczę (nie jest moja), tłumaczę od chpt 78, ponieważ cała reszta jest przetłumaczona na koncie jednej tłumaczki (podam wszystko przed tłumaczeniem), ~Tłumaczenie zostało zakończone😊 mam nadzieję że się wam podobało, za niedługo postaram się przetłumaczyć inną manhwę lub przejąć od kogoś tłumaczenie gdyby porzucił~

Mieszkańcy jednego z wielu Podgórz już od wieków wpatrują się w lśniący białym śniegiem szczyt. Kiedy podróżny podczas przechadzania się po bardzo zwyczajnych, zwyczajnie brudnych i nadzwyczajnie zwyczajnie zatłoczonych uliczkach zawiesi oko na grupie ludzi, wlepiających chciwe oczy w górujący nad nimi stożek, pięć osób na raz rzuci się by wytłumaczyć takiemu co i jak. "Wy przyjezdni nie wiecie, ale tam, tam na górze, Mag ma swoją warownię. Rozumiecie, zamek. Czarodziejski. Mówią, że pono w samiuśkie południe od diamentowych kopuł światło się odbija, i tylko wtedy można ten pałac-miraż zoczyć." Po takich słowach trudno by podróżny także nie zadarł głowy, i nie próbował przejrzeć chmur w których tonie szczyt. A kiedy wszyscy patrzą w górę, kto patrzy na własne sakiewki... *gasp* 19.12.2019 - pierwsze miejsce w fantasy!

Autor: Ni SanSui Obrazki: Moriya Źródło: http://www.mangago.me/read-manga/i_fell_in_love_with_my_girlfriends_brother/

Namwoo, po zawodzie miłosnym związanym z odkryciem iż jego pierwsza miłość bierze ślub, natrafia na nieznajomego podczas nocnego wypadu! Nieznajomy, Yeoreum, okazuje się być nauczycielem. Najbardziej wyzywający etap w życiu Namwoo zaczyna się gdy przez przypadek wymieniają się książkami. Tłumaczenie komiksu ,,When The Cicadas Stop Crying" autorstwa Bopul Miłego czytania (づ￣ ³￣)づ

Będę tutaj wstawiać tłumaczenie komiksu od @erithel, na jej profilu na trumbl znajdziecie oryginał i równie świetne prace, które zrobiła, serdecznie was do niej zapraszam ^^ 🛑Wszystkie prawa zastrzeżone🛑 Dostałam od niej pełne pozwolenie na udostępnienie tłumaczenia. ⛔Związek homoseksualny, nie lubisz - nie czytaj i nie zawracaj głowy ludziom oraz mi w komentarzach jak ci się to nie podoba :)⛔ 💜#klanceiscanonking💜

Pisałam to opowiadanie jak miałam 13 lat i do tej pory nie ruszyłam je palcem, więc nie dziwcie się za brak składu i ładu (nawet opisu) 😒 Judal zaczynał nowe życie w nowej szkole. Przeniósł się do nowego domu z powodu rozwodu rodziców. Wcześniej mieszkał razem z rodzicami, ale odkąd się pokłucili i postanowili się rozwieść, nie mogli już mieszkać pod jednym dachem. Powiedzieli, że kupili mu małe mieszkanie, i że będzie mieszkał sam, gdyż jest już duży i potrafi o siebie zadbać. Pieniądze będą przysyłać mu co trzy tygodnie. Judal zbytnio się tym nie martwił. Był bardziej ciekawiony jaka będzie nowa szkoła. W jego wcześniejszej szkole banda głupków wyśmiewała się z niego że wygląda jak dziewczyna. Nic nie mógł na to poradzić że miał cerę bardziej dziewczęcą niż chłopięcą. Przez ich drwiny Judal zamknął się w sobie i zmienił swoje zachowanie na aroganckiego i wkurzającego wszystkich chłopaka (tak by nikt nie poznał jego prawdziwych uczuć). Nie miał przez to żadnych przyjaciół ani kolegów, ale zbytnio go to nie obchodziło. Wolał być nienawidzonym przez wszystkich niż zostać zranionym. Nie wiedział tylko czy ma przydziać tą maskę w nowej szkole. Postanowił, że zobaczy jak to będzie, a potem postanowi co zrobi. Lecz nie wiedział że jego życie się zmieni w nowej szkole, że dowie się, co to radość? A także pozna kogoś kto przewróci jego życie do góry nogami. Wszystko tylko czekało aż się zacznie. Czekało, aż Judal postąpi krok na przód ku lepszemu życiu.

Dni spędzone na wyspie Nel są policzone. Zgodnie z obietnicami bogów otrzyma pomoc od herosów. Ucieczka z wyspy jednak będzie nielada wyzwaniem, a nie jest to jedyne zadanie postawione przed herosami. Mają do odegrania ważną misję, jednak opuszczenie wyspy jest trudniejsze niż sądzili. Czy uda im się uciec z Timorii? Czy Nel zostanie wyzwolona?

«Leżałem na białym, szpitalnym łóżku. Dookoła mnie wisiały zasłony mające zapewne zapewnić „odrobinę prywatności". Na bank jestem w szpitalu. Spojrzałem po sobie. Jedna kroplówka z jakąś białawą cieczą i jedna z krwią. Ugh. Krew. Krew. Wszędzie krew! Dosyć mam tego! Chcę stąd wyjść! Chcę znaleźć... Szarpnięciem odsłoniłem jedną z zasłon. Moim oczom ukazał się widok przerażonej, rudej kulki włosów, która natychmiast się skuliła i pisnęła.» ________________________________________ Ja, Oliczek23, wprost uwielbiam pastwić się nad Hinatą. Niektórzy to pewnie już zauważyli. Tym razem postawiłam go w sytuacji gdzie jest uzależniony od *dźwięki tłuczących się talerzy połączone z kichaniem żółwia (tak, żółwie kichają)*. Umm... Dobra... To było dziwne... Jeszcze raz. Hianata jest uzależniony od *syreny alarmowe głoszące ryzyko zarażenia wirusem toxoplasma gondi*. No, ku-... ...uuhuhulu... Ostatni raz. Hinata uzależnił się od *wściekły wrzask orangutana*. Poddaję się. Jednak wam nie powiem. ''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''' Zagłuszanie nazwy czynnika uzależniającego nie było celowe i wynikało tylko i wyłącznie z powodu kontaktu z dziką naturą/dżunglą miasta/środowiskiem domowym. Przepraszamy za nieudogodnienia. Najwyższe notowania: (7 grudnia 2019) #544 w Fanfiction (WOAH) #5 pod hasztagiem „karasuno" #17 pod hasztagiem „szpital" #1 pod hasztagiem „żyletki" #3 pod hasztagiem „uzależnienia" #2 pod hasztagiem „kagehina" #37 pod hasztagiem „cierpienie"