Hikayem; The Originals dizisinin 2.sezonunu anlatıyor fakat diziden farklı bir çizgide ilerliyor. Yani hikayemde olduğu gibi 2.sezonu yazmadım. kendime göre, istediğim sezonu oluşturdum. İyi okumalar... Yüzyıllarca yaşamış bir ailenin hikayesi... Mikaelson ailesi aralarındaki anlaşmazlıkları bir kenara bırakıp ailecek düşmanlarıyla savaşıyorlar.Minicik Hope bütün bu savaşın ortasında... Peki mikaelson'lar ne yapacak? İşte bu hikaye bize tüm soruların cevabını verecek...

Ben hope 17 yaşıma basmak üzereyim. 10 yıl önce Hollow denilen bir lanet ailemizi ayırmıştı, ama şimdi tekrar birleştik ve hollow' u yendik artık tamamen bir aileyiz.

Bundan tam 300 yıl önce bu gün üç tür birlik olup, 3.Dünya Savaşını başlattı. Soylu aileler ve bilim insanlarından oluşan sadece bir grup kurtulmayı başardı, lakin artık dünya ile bağları tamamen kopmuştu. Uzayın ortasında yaşayan halkın oksijeni tükenmek üzere, tek çare ise dünyada dönmek. Peki o üç türe karşı koyabilecekler mi? Carolineforbes #1 *14.01.19*

Bizler ne değersiz insanlardık bir kaç yıl önce. Hayatın tadına varamadan ölecekmişiz lakin bu benim için değişti. Bir vampir oldum ve hayatı doruklarıma kadar hissederek yaşıyor, yaşıyordum. O zamana kadar. Mazide kalan kara bulutlar geri gelmişti. Bir anda gelen ve beni götüren mutluluğum, bulunduğum yerde beni kül ediyordu. "Seni kaybetmeyeceğim Caroline." "Bu bir son değil Klaus, bu bir başlangıç."

Karanlığın ellerinden yazılmış bir kader bu. Kitabın sayfaları bomboşken, o bir damla mürekkep damarlanarak canlandırabilir mi bu sayfaları? Karanlığın cazibesi, gökkuşağını kafese tıktığında renkler gökyüzüne gürleyerek dağılacak ve gökkuşağında siyahın olmamasının cezasını çekecekler. Caroline Forbes sadece bir kız. Yarım yaşıyor. Tek istediği bir renk, siyah olmak çok sıkıcı. Klaus Mikaelson sadece bir oğlan. Yarım yaşıyor. Tek istediği bir renk, kırmızı olmak çok sıkıcı Peki kırmızı ve siyah yakışır mı? Gökkuşağının yasaklı renkleri birbirini sevemez mi?

1804,New Orleans. Mikaelson ailesi yeni bir yüzyılda "Her zaman ve Daima" ilkesini korumaya çalışsalar da her zamanki gibi düşmanları buna engel olmak ister. Ne olursa olsun karşılarındaki büyük tehdide karşıt ailesini korumaya çalışan Elijah, ailesini tehlikenin tam ortasına koyan Rebekah, hayatı kafasına estiği gibi yaşayan yarı-kardeş Klaus... Ne olucak bu ailenin hali?

Yüzyıllar önce şeffaf bir duvar indi yer yüzüne. Ne cadılar, ne vampirler nede kurtlar hiçbiri başaramadı dünyayı yeniden bir bütün yapmayı. Ancak puslu bir gece gökten bir parşomen düştü yeryüzüne, işte o büyük kehanetin ayak sesleriydi bunlar. "Ancak bir kişi vardırki, Kendinden habersiz basacak bu topraklara. Dokunuşu sihirli, kokusu büyülü Kraliyet ailesinin son ferdi. Ne yaptığından habersiz okşayacak cehennemin kapısını, salacak tüm dünyaya iblisleri ve o zaman oynayacak yer yerinden. O asla ve asla durdurulamayacak."

Mystic Falls'ta kabuslar gerçek oluyor. Karanlık gelecek daha da kaçınılmaz hale geliyor. Rayna'dan yeni kurtulan Stefan evine, Mystic Falls'a döndüğünde hiçbir şeyin bıraktığı gibi olmadığını görür. Kasabaya yeni baş belaları gelmiştir. Katherine, Klaus, Silas, Kai... bunların yanında hiçbir şeydi. Karşılarındakini küçümsedikleri için gittikçe dibe battıktan sonra, son çare olarak Mikaelsonları çağırırlar. Ama bu, Mikaelsonlar'ın başına da büyük belaların açılmasına sebep olur. Beklenmeyen misafirler, tutkulu aşklar ve yeni askerler... *** Görünürde ne Caroline, ne Tyler, ne tabut, ne de Nora vardı. Güvenle uzaklaştıklarını düşünerek ben de Damon'la koşmaya başladım. Sadece son bir kez dönüp eve baktım. Birkaç kişi evin arka tarafında durmuş bize bakıyorlardı. Bizi yakalamaya çalışmıyorlardı. Sinirli ya da üzgün değillerdi. Sadece duruyorlardı. Sanki... Gitmemize izin vermişlerdi. *** (Bu kitap Vampir Günlükleri'nin 7. sezonundan sonrasını anlatmaktadır.) NOT: Bu kitap TheCrownest ve Richie_Maximoff'un ortak çalışmasıdır.

Eline ameliyathane masasının yanındaki masadan kesici, bıçak gibi bir şeyi alıp karşısındaki kıllı bedenin şişmiş karnına sapladı. Ufak bir hırlama sesi duyulurken Klaus karşısında yatan neredeyse kurt olan şeyin karnını tamamen ikiye ayırdı ve organlarının arasındaki küçük keseyi de nazikçe keserek içindeki küçücük bedeni bir eline alıp, diğer elindeki bıçakla kordonu kesti. Yapması gerekeni yapmıştı. Fakat zamanında yetişip yetişmediğini hala bilmiyordu. Artık iki eliyle birden tuttuğu bedene baktı, Kalp atışları öylesine yavaştı ki! Ve… nefes almıyordu! Kahretsin! Geç kalmıştı! Kalbi duruyordu ve dünyanın en güçlü yaratığı ne yapacağını bilmiyordu! Neredeyse bir avucuna sığacak kadar ufak olan güçsüz zayıf ve mücadeleye daha girmeden kaybetmiş şeye son bir kez daha baktı. Gözlerini yumdu sımsıkı… Kızım… NOT: İstenmeyen bir şekilde sonlanmak zorunda kalmıştır, okuyucunun dikkatine!

''Klaus..'' dedi yorgun bir sesle. ''Klaus Mikaelson..'' daha sonra düzeltti. ''Niklaus.. Niklaus Mikaelson. Köken ailesinden. Babasından sonra gelmiş geçmiş en tehlikeli vampir olarak bilinir. Gerçi babasını da alt etti ya..'' Lafını kesti göz devirerek. ''Kim olduğunu biliyorum. Babasına ne yaptığını da! Ama o adamın benimle ne alakası var?'' ''İstediği her şeyi yapabilir tatlım. Bahsettiğimiz kişi Klaus ise her zaman bir çıkış yolu vardır.'' Gözlerini kıstı ve düşündü. Klaus'un ününü elbet duymuştu. Klausun da kendisini bildiğine emindi fakat kaderi kendisi bile değiştiremezken o değiştirebilir miydi? Uzunca bir süre bakındı etrafına. Ne diyeceğini geçtim ne düşüneceğini bile bilmiyordu. Uzunluğunu bilmediği ona sonsuzluk gibi gelen zamanın sonunda ölüm sessizliğini bozdu. ''Beni ona götür.''