Herşey küçük kızın Ormanda kaybolması ile başlıyor... En iyisinden bir dostlu ormanda buluyor... En zorundan bir bulmacayı ormanda bırakıyor... Peki Hogwarts'ın 6. yılında neler oluyor?? Sanki lanetliymiş gibi başima ne geldiyse bu yıl geldi herşey üst üste gelişti... Ama en çok canımı yakan... Masum duygularımın hepsini kaybetmemdi... "Çok zekisin Y/N..." dedi yine o yumuşak ses "Orman Y/N"... "Kaderin Ormanda"... "Dünyayıda,Yangınıda,Aşkıda,Arkadaşlığıda" "Çok merhametlisin Y/N"... "Ama bir o kadar da sinsi"... " İntikam Y/N"... "İntikam kimseyi kurtarmaz ... İntikam kimseyi rahatlatmaz Y/N"... "Ormana git kızım"... "Arkandayım Y/N" dedi bu seferde o iğneleyici ses ama şimdi ormandakine göre çok daha şefkatliydi sesler kayboldu yerine soru işaretleri geldi...

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''