yıllardır sürüp gelen bir efsaneye göre her bin yılda bir iki beden buluşur ve onların buluşmaları sonucu dünyada büyük bir katliam gerçekleşirmiş. kurt adam katliamı. efsane ise bize şunları anlatır: bundan çok uzun zaman önce bir insan ve kurt adam birbirlerine aşık olur. fakat insan olanın ihaneti sonucu insanlar, kurt adamları ele geçirir ve dolunayda büyük bir katliam gerçekleşir. aşkına ihanet eden bu insan ise büyücüler tarafından sonsuz acıyla lanetlenir. o günden itibaren her bin yılda efsanenin süregelen büyüsü aynı kurt adam ve insanın dirilip birbirlerine yeniden aşık olmalarına sebep olacaktır. fakat büyücülerin hesaplayamadığı gerçek, ilk bininci yılda açığa çıkar, hikaye değişmemiştir. her bininci yılda aynı insanın aynı kurta ihanetiyle kurt adamlar katledilir. işe bakın ki jeon jungkook son katliamın üzerinden geçen tamı tamına bin sene sonra bir dolunay gecesinde dünyaya gelir. fakat elbette ki bu, onun dünyaya ilk gelişi değildir.

"ateşkes ilan ediyorum."

bir dilek hakkım olsaydı... dudaklarım boynuna düştü, sana çekildim, tenini ve tenindeki kokunu öpmek için büyük bir özlem içindeydim. yıllar önce özgür irademizle imza attığımız belge bile yeterli değildi artık, sana dokunabilmem için tanrı katından bir müsaade gerekliydi. anlayamıyordum. senelerdir. tenim tenine değiyorken derin bir nefes almış, sanki boktan bir yangının içinde onca zamandır kavrulan ben değilmişim gibi göğsüme inen ferahlığı yadırgamamıştım. nefret ağır bir duyguydu, ağır olduğu kadar güçlüydü de. yiterdi insan, küle dönerdi; yani geri dönüşünüz olmazdı. sana beslediğim nefreti başka bedenlerin yanında utanmadan haykırıyorken böyle hissettirmiyordu? orada, dünyada benden daha çok nefret besleyen insan olamazdı ama ya burada? ya tam omuzlarının kıvrıldığı yerde? burada da o nefret dolu insan mıydım, sahiden de senden delice nefret ediyor muydum ben? ne kadar canım yanmışsa da önemi yok, dilerdim ki... omzuna dek öptüm. boynundan ayrılmak istemiyordum, burada upuzun bir ömür yaşayabilirdim. derken zil çaldı. ve o kusursuz tablonun her bir parçası aslında bir yapbozun parçaları gibi birer birer düşmeye başladı gözümün önünde. parmaklarım bedeninden ayrılıyorken tadım kaçmıştı çoktan. kapıya yürüyene kadar buz kesmiştim, seninle ısındığımı evliliğimizin ilk gecesi dudaklarına fısıldamıştım. hatırlamazdın şimdi. göz alıcı salonumuzun abajurları söndü önce, ardından estetik avizeleri ışıdı. ardından birkaç parça daha yapboz parçası düştü. plak sustu, kapıda en sevdiklerinden park jimin'i karşıladım. benimle iletişimin buraya kadarmış gibi yanımdan geçip gittin, jimin'i yanımdan aldın ve artık sana bir yabancıydım. dilerdim ki ikimiz, tek bir beden olalım.*

bütün mücevherleri önüne dizebilirim, tek bir yaş daha dökülmesin gözlerinden.

meleklerim ve şeytanlarım beni omuzlarımdan tutup yukarı çıkarmak için çok uğraşıyorlar ama ne fayda? o lanet dipten bir türlü yukarılara çıkmayı istemiyoruz. çünkü kuyunun dibinden gökyüzünü izlemek varken neden yukarı çıkıp ormanın o vahşi dünyasında parçalanıp gitmek isteyesiniz ki?

sevgili günlük, bugün taehyung beni ekti. çok önemli bir işi çıkmış. bu ilişki nereye gidiyor bilmiyorum. bay bay sevgili günlüğüm.

iskelenin orada turuncu bir tabela var. onu geçince beyaz arabanın etrafında iki tur dönüyoruuzz. mavi çiçeklerden üç tane toplayıp cebimize sıkıştırıyoruz bir iki üç yedi ağaç sonra dönüp this i love şarkısını söylemeye başlıyoruz ve şarkı bitince ta-daa! evimize varmışız.

güzel bir ay resmi çizdim, kanla boyanmış.

taehyung, jungkook olmadan uyuyamıyordur.

jeon jungkook, kim taehyung'un eşi ünlü iş adamı kim namjoon'un korumasıdır role play kurgusudur