Ο σταρ του κινηματογράφου Παύλος Μακρής κυνηγά την επιτυχία όπως και κάθε θηλυκό απολαμβάνοντας τη διασημότητά του. Ο όμορφος και γοητευτικός ηθοποιός έχει μάθει να παίρνει αυτό που θέλει όταν το θέλει. Μέχρι τη στιγμή που συναντά τη μυστηριώδη και εκνευριστική σεναριογράφο Μυρσίνη Λάμπρου που είναι όλο απαιτήσεις και του φέρεται απαξιωτικά. Και αν και είναι η μόνη γυναίκα που δεν τον ελκύει για να την κατακτήσει, η περιφρονητική συμπεριφορά της τον προκαλεί να της αποδείξει ότι κάνει εντελώς λάθος για το άτομό του... Στην προσπάθεια αποπλάνησης της σεναριογράφου ο Παύλος ανακαλύπτει πως τελικά ίσως δεν είχε ερωτευθεί ποτέ γιατί για όλα υπάρχει η πρώτη φορά.. και ίσως η Μυρσίνη ήταν αυτή που περίμενε... αλλά εκείνη μοιάζει απρόσβλητη στη γοητεία του και εντελώς δύσπιστη στον τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων του... Πώς μπορεί να πιστέψει στα παραμύθια μία γυναίκα που έγραφε μόνο για προδοσίες και πληγωμένες αγάπες; Και ο Παύλος Μακρής μοιάζει εντελώς άπιαστο όνειρο... κι όσο κι αν θέλει να το ζήσει πρέπει να διαφυλάξει την καρδιά της... @Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αν

DO NOT COPY ⛔⛔⛔ Οι καταστάσεις και τα ονόματα είναι καθαρά φανταστικά και δεν αγγίζουν την πραγματικότητα. Η οποιαδήποτε μορφή αντιγραφής (ιδέας - πλοκής) απαγορεύεται και θα υπάρξουν νομικές κυρώσεις!!! Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. περί πνευματικής ιδιοκτησίας ( ν. 2121/1993 ) *Προηγούμενος τίτλος :Broken Girl Do It Better (BGDIB)* - - - - - - - - - - Προσπάθησα να είμαι καλή κόρη, αλήθεια προσπάθησα. Ελεγα πάντα ναι, ήμουν πρώτη στην τάξη μου. Επαιρνα πάντα το φταίξιμο πάνω μου. Ομως ακόμη και σήμερα δεν ξέρω τι δεν έκανα σωστά... Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με... Πριν κάποια χρόνια διαγνωστηκα με διπολική διαταραχή και κληρονομική σχιζοφρένεια. Επρεπε να μπω στην κλινική.Αυτή τη στιγμή οι φωνές στο κεφάλι μου γελάνε αλλά τα μάτια μου κλαίνε... - - - - - - - - - - Michael : Γιατί κλαίς, εσυ δεν μου είπες να μείνω δυνατός; Αρτυ: Δεν κλαιω... Michael : Τουλάχιστον ξέρω οτι είμαι ο πρώτος σου έρωτας... Αρτυ : Δεν θέλω να μπώ... Αφήστε με λίγο ακόμη δεν θέλω να φύγω. Michael : Σε αγαπάω Αρτυ... Δεν έχει σημασία τι λέμε ή τι κάνουμε, όλα κάποια στιγμή θα σβήσουν. Το μόνο που θα μείνει είναι το όνομα και οι ιστορίες μας..

Νομίζω ξέχασες λίγο τους κανόνες. Κανονας νούμερο 9.Εισαι μόνο δική μου. Γελάω ενω πληκτρολογώ το μήνυμα μου. Κανονας νούμερο 10. ΕΓΩ δεν είμαι κανενός. Ο αριθμος μπλοκαριστηκε. Άρης και Χριστίνα. Μια ιστορία με ένα μεγάλο σκοτεινό παρελθόν. Οι κανόνες οι οποίοι ραγιζουν καρδιές. Όλα θα αλλάξουν όταν ο Άρης πηγαίνει στην πόλη που μένει η Χριστίνα και για μια ακόμα φορά της τρανταζει την ζωη. Θα τον αφήσει να της καταστρέψει την ζωη πάλι; Η θα του καταστρέψει αυτή την ζωη;

Αναρωτιόμουν αν η αγάπη ήταν πραγματική ή απλώς μια ψευδαίσθηση λόγω του πόνου και της θλίψης. Νόμιζα ότι κανείς δεν αγαπά τους άλλους περισσότερο από τον εαυτό του. Όλοι πάντα θέλουν κάτι από εσένα. Όμως, όταν σε κοίταξα στα μάτια είδα κάτι το διαφορετικό πάνω σου.. Όταν με κοίταξες σαν να ήμουν αυτό που ήθελες, ήξερα τότε, ότι η αγάπη σου ήταν πραγματική για εμένα...

❝ Πηδήξου σε άλλα κρεβάτια, άσε να σε πάρει ο ύπνος σε ξένες αγκαλιές. Μόνο μην τους πεις για μας. Και πόσο θα ήθελες απόψε να ήσουν εδώ. ❞ Ένα κορίτσι. Ένα αγόρι. Μια ιστορία αγάπης, έρωτα και πάθους. Δύο έφηβοι γεμάτοι πείσμα και δυναμισμό. Οι ευαισθησίες τους; Κρυμμένες βαθιά μέσα τους. Εκεί όπου κανείς δεν έχει φτάσει ποτέ. Επιζήσαντες των σκληρών δοκιμασιών της ζωής. Τι θα γίνει όμως όταν οι δύο αυτές προσωπικότητες βρεθούν στον ίδιο χώρο; - Τα στιχάκια που θα συναντήσετε κατά την διάρκεια της ανάγνωσής σας ανήκουν : @degaminiotis στο instagram. -

Οι καταιγιδες του φθινοπωρου ερχονται απο εκει που δεν το περιμενεις. Το ιδιο ξαφνιξα θα μπει και η Αννα στη ζωη του Ορεστη ενα φθινοπωρινο βραδυ που η βροχη φανηκε σαν να ξεκινησε απο το πουθενα... Το ι διο απροσμενα ομως θα τους χτυπησει την πορτα το παρελθον... Ενα παρελθον γεματο πονο και οδυνη και για τους δυο. Θα μπορεσει η αγαπη τους να το αντιμετωπισει και να γιατρεψει τις πληγωμενες τους καρδιες ή θα τελειωσει οσο απροσδόκητα ξεκινησε... σαν φθινοπωρινη καταιγιδα που ερχεται και φευγει; Cover made by BlueFoxTattoo

《Αν μου χάριζαν μια αιωνιότητα χωρίς εσένα θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου》 Εκείνη μικρή αλλά τόσο ερωτευμένη και Εκείνος τόσο διαφορετικός ... Ποτέ δεν μπόρεσε να του πει πως νιώθει μέχρι που μια μέρα εκείνη έφυγε και δεν το ξαναειδε. Μετά όμως από 7 χρονιά γυρνάει πίσω στο μερος που τον πρωτογνωρισε. Εκείνος Θα την περιμένει η θα την έχει ξεχάσει? 《Το ερώτημα όμως είναι εκείνη τον έχει ξεχάσει?》.... Η ιστορία της Αυγής και του Λεωνίδα συνεχίζεται μετά από χρόνια ή Μήπως Μόλις άρχισε ?