"Sen," dedim yeniden başka bir konuya geçerek. "Ben bir silahsam sen o silahtan çıkan kurşunsun." Ardından dudaklarını saçlarımın arasında hissettim. Öpmüyordu ama her an öpmeye hazır gibi orada duruyordu, hissediyordum. "Sen, Nefes." dedi benim gibi. "Ben yeniden cehennem olmuşsam, senin ateşin yüzünden." *11.04.15 Aksiyon #2* On Sekiz #1*

Aşk ve güzel sözler

Şimdi bir düşün bakalım; yanından geçen birisi var ve dikkatlice sana bakıyor. Baştan aşağı inceliyor hiç bir şey söylemeden. Sormadığın sürece bu kişi ne düşünüyor, neyin peşinde bilebilir misin? Peki şimdi de şöyle yapalım, o kişinin ne düşündüğünü duyabildiğin bir gücün var, sadece odaklanarak onun iç sesini duyabiliyorsun, ne hissederdin? Bana soracak olursan, neler hissettiğimi sana söylemeyeceğim, çünkü benim bile anlayamadığım bir şekilde her an değişebiliyor. Ama bilmen gereken bir şey var; mutluluğunu, üzüntünü, korkunu, heyecanını biliyorum. Kısacası ben... Seni duyuyorum!

Geçmişte yaşadıklarından dolayı kendini herkesten soyutlamış, duygularının önüne bir duvar örmüş, içeri kimseyi almayan biri... Yağız Atasoy. Hiç bilmediği bir şehre ailesinin zoruyla gelen, utangaç, sevgiye muhtaç bir kız... Duru Aktaş. ∞ "Bundan sonra benim için sadece sen varsın." dedi gülümseyerek. Elleri belimi daha sıkı kavrayınca omuzlarını sıktım güç almak istercesine. "Sadece ben?" diye sordum gülümsemem daha da genişlerken. Başını biraz daha eğip dudaklarını kulağımın hizasına getirdi. "Sadece sen." ∞ -HİKAYENİN BÖLÜMLERİ DÜZENLENMEK İÇİN KALDIRILMIŞTIR. EN KISA SÜREDE TEKRAR YAYINLANACAKTIR.-

Hayatınız boyunca hiçbir erkeğe karşı tam anlamıyla bağlanamadığınızı, sevemediğinizi düşünün. Ya da en basitinden âşık olamadığınızı. Ve belki de ileride bile âşık olmayacağınızdan emin olduğunuzu bir düşünün. En yakın arkadaşınız adeta bir kraliçe ve siz sadece onun gölgesinde kalan bir prensessiniz. Ama işin başka bir boyutu daha var ki, prenses olduğunuzun farkında da değilsiniz. Unutulmaması gereken bir şey var; her prenses, kraliçenin tahtına elbet bir gün geçer. Tabii bu, o prensesin elindedir. Ya çok çabalar, tahtın yeni sahibi olur; ya da istediği şey uğruna çabalamayarak kendi suskunluğunda kaybolur. Aniden çıkagelen bir prensi, kraliçeye mi bırakırdınız? Yoksa onu elde etmek için çabalar mıydınız? Bir tarafta belki de bunca yıldır beklediğiniz aşkınız, diğer taraftaysa en yakın arkadaşınız. Ve elinizde sadece iki seçenek var; ya aşkınız, ya da arkadaşınız. "04/02/2015 tarihinde yazılmaya başlanmıştır." © Tüm hakları saklıdır.

Adel, hayatın yükünü taşıyamadığına karar verdiği bir günde, kendini bir uçurumun ucunda geride kalan her anısıyla vedalaşırken buldu. Gözleri daha fazla gözyaşlarını taşıyamazken kollarını iki yana açtı. Bir adım ilerledi ve rüzgâr saçlarını savurdu. Her şeyin bittiğini düşündü. Ona karşı sevgisini hiç gösterememiş annesinin tavırlarının, babasının yabancılığının, her gece başını yastığa yalnız koyuşlarının, soğuk odasının o kasvetli havasının... Her şeyin. Rüzgâr tekrar bedenine saldırırken bu sefer savrulan tek şey saçları olmadı, dengesini kaybederken kendini boşluğa bıraktı... Ve tam son anda beline dolanan ellerinin sahibiyle hayatı hiç olmadığı kadar değişti. O adam, ölüme meyilli bir kızı onu yaşatacak kadar çok sevdi. Yıkık bir ailenin, prenses ve kurbağa masalının, her an varlığını sonlandırmak isteyen bir kadınla onun için her şeyi göze alabilecek adamın gri hayatlarının deniz kokan hikâyesi... "Genelde küçük adımlar atan kadınımın bana koşarak gelmelerini sevdim ben." Bu kitap Epsilon Yayınevi ile 2016 yılında raflarda yerini aldı.

Hayatımızdaki her şeyin bir nedeni vardır. Tesadüflerin de öyle. Tesadüfler, bazen hayatımızı değiştirebilecek niteliktedir. Ve altın kural; tesadüflere daima inanın...

Kendi masumluğunda hayatını süren bir kız... Ve masumluğun karanlıkla kaplanmış hali bir erkek, bir katil. O kadar farklılar ki... Bir o kadar da aynı. "Ben bir bataklığım, sen ise dal parçası. Ve sadece üç yol var. Eğer o dal parçası beni bataklıktan çekmeye çalışırsa kırılır. Tutmaya devam ederse benim sadece dibe batmamı durdurur, ama sadece durdurur. Beni bataklıktan çıkaramaz. Hatta belki o da batar. Diğer yol ise en mantıklısı. Dal parçasını tutmayı bırakırım ve bataklığıma tamamen batarım, ama ona zarar gelmemiş olur." "Bunların hiçbiri mantıklı değil." "Belki de kendi bataklığıma dönme zamanım gelmiştir." "Ours is a different kind of love  Bizimkisi farklı türde bir aşk  It used to be saving us,  Eskiden bizi korurdu  Now it's just breaking us  Ama şimdi sadece bizi ayırıyor" "Karanlıktan doğan aşk hiç bu kadar büyük olmamıştı..." © Tüm hakları saklıdır.