"Bill yapma! Böyle olmak zorunda değil! Y-yapma. Bizi bitirme.." Boğazı acıyordu bağırmaktan ama umursamadı. Ağlıyordu yine ve yine. Yanakları sırılsıklamdı artık. Kahverengi saçları dağılmıştı iki yana. Bill çocuğa baktı. Ona doğru gitti. Yere çömeldi ve çocuğun şişmiş gözlerine baktı. Elini çocuğun yanağına yerleştirdi. Okşadı yavaşça. Babasının tekdüze bir şekilde "Bill!" demesini duymadı bile. Karşısındaki çocuğun elini tuttu. Avcundaki notu çocuğun avcuna yerleştirdi. Kırmızı dudaklarına uzandı ve alt dudağını emerek geri çekildi yavaşça. Sarı gözler kahverengi gözleri terk etti. Hızlı adımlarla portala yürüdü ve kayboldu... _ #1 billdip _ #1 esrarengiz kasaba - #1 gravityfalls - #1 dipperpines - #1 mabelpines -

"Burdasın..." "Burdayım." Çatılmış kaşlar,sert ses,tehlikeyle parlayan sarı gözler. Dipper şeytanı gerçekten özlemişti. Eli kendinden bağımsız sekilde havalandı ve şeytanın aynadaki yansımasına dokundu. Önce yanağını okşadı parmağının ucuyla. Sonra bütün yüzünü turladı. Dudaklarına geldiği sırada şeytanla bakışlarını kesmeden onları da okşadı. Bill gözlerini kapattı,Dipper heyecanla derin bir nefes aldı. "Aynadan dokunarak bile beni bu hale getirmen fazla adaletsiz." Cevap vermedi Dipper. Tek istediği 2 haftadır rüyasında bile görmediği sevgiline bakmaktı. "Kötü görünüyorsun. Yemek yemedin mi?" Dipper sevgilisinin cevabı bildiğini tahmin ettiği için yine cevap vermedi. "Odanda yiyecekler var. Onları ye. Zayıflamışsın." Gözlerinin dolduğunu hissetti Dipper. Onu bu kadar özlemesi fazlaydı. "Unuttun mu," dedi şeytan zoraki bir gülümseme ile. "Beni sen kovdun." 'Onu ben kovdum' Suçluluk ve özlem her bir yanını sardığında genç oğlan kapattı gözlerini. Suçlu hissetmemesi gerektiğini bilmesine rağmen buna engel olamıyordu.

DÜZENLENDİ! Ve birini çok sevmek yasaklanmıştı. Sen cezalandırıldın. O kadar çok seviyordun ki elinden alındı. Ve sen de elimden kayma diye, o gün bir tık daha az seveceğime seni, yemin ettim. Yemin ederken bile biliyordum başaramayacağımı. Özür dilerim, böyle güzel sevdiğimiz için.

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

Bilinmeyen : Seni ilk gördüğümde Bilinmeyen : Bir peri masalında olduğumu düşünmüştüm Bilinmeyen : Çünkü gerçek olamayacak kadar mükemmeldin